Υγεία
Στο ερώτημα «αν όλοι είναι να κολλήσουμε κάποια στιγμή κορωνοϊό γιατί να προσέχουμε; Περισσότερο απ’ ότι στο παρελθόν και ακόμη και τώρα που είμαστε τριπλοεμβολιασμένοι;» που ακούγεται πλέον συχνά, απαντά ο Γιάννης Πρασσάς, διδάκτωρ μοριακής βιολογίας του πανεπιστημίου του Τορόντο και μόνιμος ερευνητής στο πανεπιστήμιο Mount Sinai Hospital.
Όπως εξηγεί, είναι γεγονός ότι η ένταση της προσοχής δεν είναι πια η ίδια, καθώς με τον πλήρη εμβολιασμό το ρίσκο από τον κορωνοϊό είναι πολύ μικρότερο. Οι επιστήμονες διαθέτουν καλύτερα εργαλεία και γνωρίζουν πώς να δράσουν. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η νόσηση από Covid-19 είναι χωρίς επιπτώσεις.
Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Πρασσάς, απευθυνόμενος σε πρώτο πρόσωπο, απαριθμεί πέντε λόγους για τους οποίους απαιτείται αυξημένη εγρήγορση:
1. Γιατί η χειρότερη στιγμή να κολλήσεις και να μεταδόσεις τον ιο είναι εν μέσω κάποιου εποχιακού κύματος, τότε που μεγιστοποιείται η πίεση στα ΕΣΥ. Η πανδημία είναι ένα συλλογικό game και οι χειμώνες είναι πάντα οι πιο δύσκολοι επιδημιολογικά μήνες. Εννοείται ότι, ακόμη και αν προσέχεις, είναι τόσο μεταδοτικός ο ιός που πιθανότατα δε θα τον αποφύγεις. Μιλάμε για έναν ιό που μπορεί να μολύνει το 30%-40% του πληθυσμού σε ένα κύμα. Αλλά ας κάνουμε αυτό που μπορούμε.
2. Γιατί είναι ένας καινούριος ιός και μας λείπει σημαντική γνώση σχετικά με πιθανές μακροχρόνιες επιπλοκές, γνώση που αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά τους επόμενους μήνες.
3. Γιατί δεν ξέρουμε ακόμη την επίπτωση συχνών επαναληπτικών μολύνσεων με τον ιό αυτό.
4. Γιατί θα έρθουν σύντομα θεραπευτικά μέσα που θα αλλάξουν τους όρους του «παιχνιδιού» για συμπολίτες μας με ευπάθεια ή ανοσοκαταστολή. Όλοι μας έχουμε στον κύκλο μας κάποιον που περιμένει τα νέα φάρμακα πως και πως.
5. Γιατί ίσως έρθουν νέα εμβόλια, π.χ. παν-κορωνοϊού ή εισπνεόμενα που θα μειώσουν σημαντικά την πιθανότητα έκθεσης στον ιό.
Και μέχρι πότε θα πρέπει να συνεχίσουμε να προσέχουμε; Ο Γιάννης Πρασσάς απαντά: «μέχρι να κριθεί ότι το κόστος των οποίων μέτρων δεν ξεπερνάει το προσωπικό και συλλογικό κέρδος. Και αυτό είναι αρκετά υποκειμενικό γιατί άλλες ανάγκες, υποχρεώσεις και αντοχές έχει ο καθένας μας. Όποτε ας αφήσουμε στην άκρη τα επικριτικά μας καπέλα και ας κάνουμε υπομονή όσο αντέχει ο καθένας. Να περάσει σίγουρα και αυτή η δύσκολη φάση και μετά θα έρθουν ανάσες για όλους. Ανάσες που θα χρειαστούμε γιατί η συμβίωση μας με τον ιό θα είναι μόνιμη και κατά περιόδους ταραχώδης. Στην μακριά αυτή πορεία η συνοχή μας θα είναι κλειδί καθώς θα μαθαίνουμε να αμυνόμαστε εξυπνότερα».
