Διατροφή
Έχει συμβεί σε όλους: ένα πιάτο με ζεστά, φρεσκοβρασμένα μακαρόνια είναι μαλακό και ευχάριστο στην υφή, όμως λίγες ώρες αργότερα, όταν κρυώσει, μοιάζει αισθητά πιο σκληρό ή λαστιχωτό.
Η αλλαγή αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά οφείλεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται το άμυλο όταν μεταβάλλεται η θερμοκρασία.
Κατά το βράσιμο, το νερό και η υψηλή θερμοκρασία εισχωρούν στο ζυμαρικό και επηρεάζουν τους κόκκους του αμύλου. Τα μόριά του διογκώνονται, απορροφούν νερό και μετατρέπουν τη δομή του ζυμαρικού, με αποτέλεσμα να αποκτά τη χαρακτηριστική μαλακή υφή του μαγειρεμένου ζυμαρικού.
Όταν, όμως, τα μακαρόνια αρχίζουν να κρυώνουν, η διαδικασία αντιστρέφεται εν μέρει. Τα μόρια του αμύλου, και ιδιαίτερα η αμυλόζη, αρχίζουν να επανασυνδέονται και να οργανώνονται σε πιο σταθερές και συμπαγείς δομές. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως παλινδρόμηση του αμύλου (retrogradation) και αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους τα μακαρόνια αλλάζουν υφή μετά το μαγείρεμα.
Παράλληλα με την αναδιοργάνωση του αμύλου, ένα μέρος της υγρασίας που βρίσκεται στο εσωτερικό του ζυμαρικού μετακινείται προς την επιφάνεια και μπορεί να χαθεί. Η μειωμένη υγρασία συμβάλλει επίσης στο να γίνονται τα μακαρόνια πιο στεγνά, σφιχτά ή ελαστικά.
Η διαδικασία δεν αφορά μόνο τα ζυμαρικά. Η παλινδρόμηση του αμύλου παρατηρείται σε αρκετές αμυλούχες τροφές που μαγειρεύονται και στη συνέχεια ψύχονται, επηρεάζοντας την υφή τους.
Έτσι, η διαφορά ανάμεσα σε ένα πιάτο ζεστά μακαρόνια και στα ίδια ζυμαρικά την επόμενη ημέρα έχει μια απολύτως φυσική εξήγηση: η ψύξη αλλάζει τη δομή του αμύλου και μαζί της αλλάζει και η υφή του φαγητού.
