Τουρκικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η Γερμανία προχωρά στην αγορά των τουρκικών πυραύλων Yıldırımhan και Tayfun Blok-4, μετά την αβεβαιότητα γύρω από τα αμερικανικά Tomahawk.

Με πανηγυρικούς τόνους παρουσιάζουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης τα σενάρια που θέλουν τη Γερμανία να σκέφτεται σοβαρά πλέον  την προμήθεια τουρκικών πυραυλικών συστημάτων.

Σύμφωνα με τη Milliyet, το Βερολίνο φέρεται να έχει στρέψει το βλέμμα του στην Τουρκία, βάζοντας στο τραπέζι τους πυραύλους Yıldırımhan και Tayfun Blok-4.

Το τουρκικό δημοσίευμα επικαλείται τη γερμανική εφημερίδα Welt, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία αναζητά εναλλακτικές λύσεις για την ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος και της ευρωπαϊκής άμυνας.

Όπως μεταδίδουν τουρκικά μέσα, η συζήτηση συνδέεται με τα σχέδια για τα Tomahawk, καθώς η Γερμανία φέρεται να εξετάζει όχι μόνο συμπαραγωγή αμερικανικών πυραύλων από το 2028, αλλά και αγορά συστημάτων από την Τουρκία.

Στο επίκεντρο βρίσκονται ο Yıldırımhan, που παρουσιάζεται ως πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς, και ο Tayfun Blok-4, ο οποίος περιγράφεται ως υπερηχητικό πυραυλικό σύστημα.

Η τουρκική πλευρά εμφανίζει την πιθανή γερμανική στροφή ως ένδειξη αναβάθμισης της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, σημειώνοντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε σημαντική αλλαγή στις ισορροπίες της ευρωπαϊκής άμυνας.

Σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, οι παραδόσεις των συστημάτων δεν θα μπορούσαν να γίνουν άμεσα, καθώς ο Yıldırımhan φέρεται να βρίσκεται ακόμη σε φάση ανάπτυξης, ενώ και ο Tayfun Blok-4 θα απαιτούσε χρόνο μέχρι να είναι διαθέσιμος επιχειρησιακά.

Ωστόσο, όπως σημειώνουν η τουρκική αμυντική βιομηχανία θα ήταν σε θέση να ικανοποιήσει τις γερμανικές ανάγκες όποιες κι αν ήταν αυτές σε αριθμούς σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι τα δημοσιεύματα βάζουν στο κάδρο και την Ελλάδα με την Κύπρο.

Η Welt, όπως αναμεταδίδεται από τουρκικά μέσα, αναφέρει ότι Αθήνα και Λευκωσία θα μπορούσαν να αποτελέσουν πολιτικό εμπόδιο σε περίπτωση χρηματοδότησης μιας τέτοιας αγοράς μέσω ευρωπαϊκών μηχανισμών.

Για τον λόγο αυτό, παρουσιάζονται ως πιθανά σενάρια είτε μια απευθείας συμφωνία Γερμανίας – Τουρκίας είτε μια μικρότερη ευρωπαϊκή συμμαχία υπό γερμανική ηγεσία.

Το τουρκικό διήγημα επιχειρεί έτσι να παρουσιάσει την υπόθεση ως διπλή επιτυχία για την Άγκυρα: από τη μία, η Γερμανία εμφανίζεται να αναζητά λύσεις στην τουρκική αμυντική βιομηχανία και, από την άλλη, Ελλάδα και Κύπρος παρουσιάζονται ως οι βασικοί αντίπαλοι μιας πιθανής ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.