Η γέννηση του FIAT 131 Abarth ήταν συγκερασμός της βούλησης της εταιρείας να επανέλθει το όνομά της με αξιώσεις στους αγώνες, αλλά και με ένα αυτοκίνητο που να μεταφράζει αυτή την επαναφορά σε πωλήσεις. 

To Torino αποφάσισε να αντικαταστήσει το FIAT 124 σε μια δύσκολη στιγμή για την αυτοκινητοβιομηχανία. Η πρόσφατη πετρελαϊκή κρίση λόγω του πολέμου του Γιομ Κιπούρ είχε προκαλέσει τον τριπλασιασμό της τιμής του βαρελιού μέσα σε λίγες εβδομάδες. Από την άλλη, ο τορινέζικος κολοσσός που είχε εξαγοράσει εκτός από τη Lancia και την Abarth το 1969, προσπαθούσε να σκεφτεί ψύχραιμα τι έπρεπε να την κάνει, την ίδια στιγμή που οι καταναλωτές ήταν ακόμα σε σοκ με την τιμή της βενζίνης.

Η συντηρητική και προσεκτική FIAT δεν περιέλαβε αρχικά μια σπορ έκδοση στην γκάμα του 131 Mirafiori, αντικαταστάτη του 124. Στην Abarth εξέταζαν προσεκτικά την επιτυχία της Lancia Stratos και βρίσκονταν αντιμέτωποι με την ανάγκη να αντικαταστήσουν το FIAT 124 Abarth Rally.

Η FIAT από την άλλη ήθελε να συνεχίσει να προωθεί τη σπορ πλευρά των μοντέλων της, με τη Stratos να αποτελεί εμπόδιο καθώς προωθούσε μόνο τη Lancia. Για την οποία το ιδεοληπτικό τορινέζικο διευθυντήριο είχε ήδη βαλθεί να απομειώνει τον ελιτίστικο προσανατολισμό της. Να σημειώσουμε δε, ότι παρόλο που η Lancia εξαγοράστηκε από τον ιταλικό κολοσσό το 1969, το αγωνιστικό τμήμα κάθε εταιρείας αποτελούσε διαφορετική οντότητα (και διοίκηση) μέχρι το 1977.

Αυτό που μάλιστα ήθελε η FIAT ήταν να κάνει αγωνιστικό ένα αυτοκίνητο που θα άγγιζε τους πολυπληθείς πελάτες της. Με άλλα λόγια ήθελε να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από το πρότζεκτ «X1/9 Abarth Rally».

Εδώ μπορούμε να κάνουμε μια παρένθεση και να πούμε δύο λόγια γι’ αυτό το άδοξο πρότζεκτ που ξεκίνησε το 1974 στο ατελιέ της Abarth, το Corso Marche στο Torino. Εκεί όπου ένα από τα πρώτα FIAT X1/9 (προφέρεται για να το ξαναθυμηθούμε, «ιξ-ούνο-μπάρα-νόβε) που κατασκευάστηκαν κι ένα από τα δημοσιογραφικά αυτοκίνητα που χρησιμοποιήθηκαν για το λανσάρισμα του μοντέλου στη Σικελία τον Νοέμβριο του 1972, μπήκε στο «χειρουργείο».

Την επέμβαση ανέλαβε ο Mario Colucci, σχεδιαστής σασί της Abarth, καθώς χρειαζόταν χώρος στο μηχανοστάσιο. Ο Colucci έπραξε τα δέοντα για να στριμωχτεί εκεί ο 4κύλινδρος 1.800άρης TC tipo 232 με το 5άρι σασμάν. Το ίδιο γκρουπ που φορούσε το FIAT 124 Spider Abarth Group 4! Και που με δύο διπλά 44άρια Weber IDF, έβγαζε 200 άλογα που είχαν να αντιμετωπίσουν μόλις 750 kg.

To X1/9 Abarth Rally μέχρι το τέλος του 1974 είχε ήδη επιδείξει το υπέροχο δυναμικό του. Μάλιστα, σύμφωνα με τον Giorgio Pianta, οδηγό εξέλιξης της FIAT, το X1/9 Abarth ήταν πιο ευκολοδήγητο και ταχύτερο από τη Lancia Stratos.

Το μόνο που χρειαζόταν λοιπόν να κάνει η FIAT ήταν να κατασκευάσει τα 400 αυτοκίνητα που απαιτούσε η FIA για την ομολογκασιόν «Group 4». Ο Bertone δε, είχε ήδη κάνει τις απαραίτητες προετοιμασίες και το X1/9 Abarth θα μπορούσε να ομολογκαριστεί μέχρι τον Φεβρουάριο του ’75. Αλλά, φευ…

Προς μεγάλη απογοήτευση του Luigi «Gino» Macaluso, αγωνιστικού διευθυντή της FIAT και κινητήριας δύναμης πίσω από το πρότζεκτ, οι ιθύνοντες νόες του Torino αποφάσισαν αυτό να μην προχωρήσει. Έτσι το X1/9 Abarth έληξε άδοξα ύστερα από τέσσερα αγωνιστικά αυτοκίνητα και ένα πρωτότυπο stradale.

Ο Macaluso παραιτήθηκε αηδιασμένος, εγκαταλείποντας οριστικά την αυτοκινητοβιομηχανία. Βλέποντας ωστόσο τα πράγματα εκ των υστέρων, η απόφαση της FIAT είχε ισχυρή βάση. Η Lancia μόλις είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι 1974 με τη Stratos. Και το διευθυντήριο του Gruppo δεν έβλεπε για ποιο λόγο να βάλει ένα ακόμη κεντρομήχανο και εμπορικά περιθωριακό αυτοκίνητο που θα έβγαινε από το εργοστάσιο του Bertone στους αγώνες. Το μοντέλο που η FIAT ενδιαφερόταν περισσότερο να προωθήσει μέσω της επιτυχίας στα ράλι θα ήταν μια μαζική, οικογενειακή μπερλίνα, οπότε εκεί έπρεπε να ανακατευθυνθούν γρήγορα οι ενέργειες της Abarth.

Με αυτά και με αυτά λοιπόν, το Torino αποφάσισε ότι το τετράγωνο και αισθητικά ντεμοντέ 131, με την κωδική ονομασία 131 ARO θα ήταν το αυτοκίνητο που θα αντικαθιστούσε την υπέροχη Stratos… Το 1975 δόθηκε το πράσινο φως στην ομάδα FΙΑΤ-Abarth και στον Bertone για τη μελέτη και την κατασκευή μιας εγκεκριμένης έκδοσης για τον δρόμο, «stradale» ιταλιστί, και μιας έκδοσης «Rally» για το Group 4.

To FIAT 131 ξεκίνησε την καριέρα του με μια πρωτιά στην ονοματοδοσία. Για πρώτη φορά στην ιστορία της φίρμας, ένα μοντέλο έπαιρνε το όνομα του εργοστασίου που κατασκευαζόταν: Mirafiori!

Το 131 έκανε το ντεμπούτο του στο Salone dell’Automobile di Torino τον Σεπτέμβριο του 1974. Ερχόμενο για να αντικαταστήσει το πολύ στιβαρό FIAT 124 και εν μέσω ενός ζοφερού οικονομικού κλίματος για το αυτοκίνητο. Με γκάμα 11 διαφορετικών εκδόσεων (2/4θυρη μπερλίνα, βασικό ή Special και 5θυρο Familiale όπως έλεγε η FIAT τα στέισον) διαφήμιζε επίσης ότι ήταν «στιβαρό». Εξ ου και η διαφήμισή του, ότι το 131 είναι «σχεδιασμένο για να ζήσει περισσότερο!». Όπως μπορείτε να δείτε και να ακούσετε στο video. Ταυτόχρονα ήταν οικονομικό και απλό, ωστόσο δεν αξιολογείτο ως πραγματικά η καλύτερη βάση για να το κάνεις αγωνιστικό και να τρέξεις στο WRC.

Χωρίς να ιδρώσει τ’ αυτί της, τον Μάρτιο του 1976 η FIAT παρουσίασε το 131 Abarth Rally που σηματοδότησε την επιστροφή της ιταλικής φίρμας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι. Παρουσία που συνέπεσε με το Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης.
Διαβάστε τη συνέχεια και δείτε το video στο drive.gr