Υπάρχουν μέρη που άπαξ και τα επισκεφτείς μια φορά υπόσχεσαι στον εαυτό σου πως θα το ξανακάνεις με την πρώτη ευκαιρία. Αυτό ακριβώς αποτυπώνει τη σχέση του γράφοντος με τα ορεινά χωριά της Ρούμελης. Ναι, η Παύλιανη είναι η «σταρ» της περιοχής, κυρίως λόγω του θεματικού της πάρκου που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει viral στο Instagram.
Πλάι της όμως απλώνονται κι άλλα χωριά, λιγότερο γνωστά που σε κάνουν να ηρεμείς, να ξεχνιέσαι και να αποφορτίζεσαι πραγματικά. Περπατώντας σε υπέροχα μονοπάτια δίπλα σε ποταμάκια, χαζεύοντας μαζί με την οικογένεια και την παρέα τις μεγαλοπρεπείς κορυφές των βουνών.
Ως είθισται στα ταξιδιωτικά μας, βρεθήκαμε με τον Θανάση πριν ακόμα ξημερώσει μιας και θέλαμε να έχουμε εμπρός μας όλην τη μέρα. Χωρίς να χάσουμε χρόνο φορτώσαμε τα 362 lt του Vitara με μπάκπακ και φωτογραφικό εξοπλισμό και βγήκαμε αμέσως στην ΕΟ Αθηνών-Λαμίας.
Μπορεί το δημοφιλές ιαπωνικό μοντέλο να έχει χάσει 19 ίππους -110 PS από 129 PS- αλλά αυτό λίγο θα σε απασχολήσει στην Εθνική Οδό. Η ροπή έχει παραμείνει στα 235 Nm και ως εκ τούτου έχεις επαρκή δύναμη στο δεξί πεντάλ ακόμη και με πλήρες φορτίο. Το αυτοκίνητο που είχαμε στη διάθεσή συνδυαζόταν με το νέο, 6άρι αυτόματο κιβώτιο με μετατροπέα ροπής και κάπως έτσι αφήσαμε την Εθνική στην έξοδο για Μπράλο σε λιγότερο από δύο ώρες εντελώς ξεκούραστοι.
Από εκείνο το σημείο ξεκινά η ανάβαση. Ο δρόμος που ακόμα και σήμερα ενώνει τη Λαμία με την Πάτρα έχει σχετική κίνηση, κυρίως φορτηγά, αλλά η διαδρομή είναι εύκολη. Στο αριστερό σου χέρι βρίσκεται η πλαγιά του Καλλίδρομου και στο δεξί βλέπεις πανοραμικά την κοιλάδα του Σπερχειού και τον Μαλιακό κόλπο. Αφού περάσαμε την Ιερά Μονή Δαμάστας, το Ελευθεροχώρι και τον Σκάμνο, στρίψαμε δεξιά προς Οίτη και Παύλιανη.
Πριν φτάσεις στην Παύλιανη, περνάς από την Οίτη, ένα μικρό χωριό, χτισμένο στη νοτιοανατολική πλευρά του ομώνυμου όρους σε υψόμετρο λίγο κάτω από τα 700 μέτρα. Το είδαμε φευγαλέα μέσα από τα παράθυρα του Vitara, μιας και οι κύριοι προορισμοί του οδοιπορικού μας βρίσκονταν προς τα πάνω.
Οδεύοντας προς την Παύλιανη, η διαδρομή είναι μαγευτική. Τα μαυρόπευκα, οι ιτιές και οι βελανιδιές δίνουν τη θέση τους σε έλατα που σε καλωσορίζουν στον Εθνικό Δρυμό της Οίτης. Σταματάμε για τις πρώτες φωτογραφίες. Κι ενώ απολαμβάναμε την ηρεμία της στιγμής μέσα στην πρωινή πάχνη, δύο πανέμορφα και πολύ φιλικά άλογα εμφανίζονται δίπλα μας! Φαίνεται πως και αυτά βγήκαν για τον πρωινό τους περίπατο!
Αφού είχαμε τις απαραίτητες λήψεις συνεχίσαμε τον δρόμο μας αλλά δεν μπήκαμε στην Παύλιανη. Στρίψαμε αριστερά προς Αθανάσιο Διάκο, Καστριώτισσα, Μαυρολιθάρι και Πυρά. Ύστερα από μερικά χιλιόμετρα, στο δεξί μας χέρι είδαμε τον χωματόδρομο από τον οποίο ξεκινά η «Ειδική Διαδρομή Παύλιανη» του ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις. Προτιμήσαμε όμως να συνεχίσουμε από την άσφαλτο, μιας και το Vitara που μας παραχωρήθηκε ήταν δικίνητο.
Στη θέση Βρύζες, σε ένα κατάφυτο διάσελο σε υψόμετρο 1.245 μέτρων, ανάμεσα σε Γκίωνα και Οίτη βρίσκεται το Καταφύγιο Οίτης. Ένας εξαιρετικά προσεγμένος χώρος πολυδραστηριοτήτων που σε κάποιους θα θυμίσει τα Περτουλιώτικα λιβάδια.
Εκεί τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία τους, θα δοκιμάσουν τις ικανότητές τους σε διάφορες δραστηριότητες, όπως αναρρίχηση στο πάρκο περιπέτειας, πάντα με την επίβλεψη των υπευθύνων. Όπως μας είπαν οι άνθρωποι του Καταφυγίου, όλον τον χρόνο πραγματοποιούνται εποχικές δράσεις για μικρούς και μεγάλους. Από βόλτα με cat ski (ερπυστριοφόρα οχήματα χιονιού) τον χειμώνα έως ποδήλατο βουνού σε δασικούς δρόμους της Οίτης και της Γκιώνας και πεζοπορία τις υπόλοιπες εποχές.
Αν πάλι δεν είστε της περιπέτειας, μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ σας και να δοκιμάσετε τοπικά γλυκά με εξαιρετική θέα προς τα οροπέδια της Οίτης και την πυραμίδα της Γκιώνας, του πέμπτου ψηλότερου βουνού της Ελλάδας (2.512 m). Υπάρχει επίσης κι ένα γουστόζικο σαλέ με όλες τις σύγχρονες ανέσεις αν θέλετε να διανυκτερεύσετε. Συνεχίζοντας ευθεία από το Καταφύγιο, στο δίχαλο, έχεις δύο επιλογές: Δεξιά προς Πυρά Ηρακλέους και Μαυρολιθάρι και ευθεία προς Στρώμη (ή Στρόμη) και Αθανάσιο Διάκο.
Εμείς επιλέξαμε τη δεύτερη και ύστερα από μερικά χιλιόμετρα, χωμένοι στα έλατα της Γκιώνας, βρεθήκαμε στον καταρράκτη της Κρέμασης σε υψόμετρο 900 μέτρων. Και για να έχετε ένα σημείο αναφοράς, απέχει μόλις 20 λεπτά από την Παύλιανη. Πρόκειται το δίχως άλλο για έναν πολύ εντυπωσιακό καταρράκτη με το νερό που πέφτει από ψηλά να καταλήγει στον Μόρνο. Βρίσκεται πάνω στον δρόμο και θεωρούμε πως αν βρεθείτε σε αυτά τα μέρη μια στάση επιβάλλεται.
Διαβάστε τη συνέχεια του ταξιδιού στο drive.gr
