Auto - Moto
Σε απόσταση μόλις δύο ωρών από τη Ραφήνα, βρίσκεσαι στο δεύτερο σε μέγεθος νησί των Κυκλάδων, που δεν ακολουθεί το στερεότυπο. Τοπίο με νερά, πηγές και πυκνή βλάστηση. Αρχιτεκτονική που ακουμπά περισσότερο σε νεοκλασικές επιρροές παρά στο απόλυτο λευκό. Και μια αίσθηση «βάθους» που δεν συναντάς εύκολα σε νησί. Η Άνδρος δεν είναι απλώς όμορφη. Είναι πολυεπίπεδη.
Με πυκνή ακτοπλοϊκή σύνδεση με την Αθήνα (μέσω Ραφήνας), το νησί των καπεταναίων, η Μικρά Αγγλία του Παντελή Βούλγαρη, σε υποδέχεται στο Γαύριο, το λιμάνι του νησιού. Η πρώτη εντύπωση μάλλον δεν προϊδεάζει θετικά για αυτό που θα ακολουθήσει. Το Γαύριο, σε αντίθεση με το λιμάνι της Τήνου, της Μυκόνου ή της Νάξου, δείχνει μια εικόνα άλλης εποχής. Όχι υποχρεωτικά άσχημης, αλλά σε κάθε περίπτωση παλιακής. Νομίζεις ότι από κάποια γωνιά θα στρίψει ο Λάμπρος Κωνσταντάρας με τη Μαίρη Αρώνη στις διακοπές της δεκαετίας του ’60 ή του ΄70.
Οι προσπάθειες «ανακαίνισης» του λιμανιού του νησιού είναι λιγοστές και μαρτυρούν μια δυστοκία στην επένδυση για τη δημιουργία μιας σύγχρονης εικόνας. Είναι σαν οι περισσότεροι επαγγελματίες να λένε «μια χαρά είμαστε και έτσι». Οι εξαιρέσεις (είναι αρκετές) είναι φωτεινές και φαίνονται από τα γεμάτα τραπεζοκαθίσματα, δίπλα στα άδεια εκείνων που επιμένουν παλαιολιθικά. Από την άλλη, θα έλεγε κάποιος που αρέσκεται στον αντίλογο, οι κάτοικοι επιμένουν πως δεν θέλουν να γίνουν Μύκονος ή Πάρος…
Η Χώρα: πολιτισμός και αρχοντιά
Στην Άνδρο αν δεν πας στη Χώρα, δεν έχεις πάει στο νησί. Πρόκειται για μια από τις πιο ιδιαίτερες πρωτεύουσες των Κυκλάδων. Ωστόσο για να φτάσεις εκεί, θα περάσεις υποχρεωτικά από το Μπατσί. Σχεδόν έρημο το χειμώνα (με την ταβέρνα του Σταμάτη να επιμένει να είναι ανοικτή 365 μέρες το χρόνο), το κατ’ εξοχήν τουριστικό κέντρο του νησιού έχει δύο πρόσωπα.
Ένας ήρεμος αλλά και έρημος παραλιακός οικισμός τον χειμώνα και ένας τόπος που δεν μπορείς να περπατήσεις από την πολυκοσμία το καλοκαίρι. Το Μπατσί εξελίχθηκε από το γραφικό ψαροχώρι που γνωρίσαμε στην κλασική ελληνική ταινία «Κορίτσια στον Ήλιο» του 1968 (η ταινία γυρίστηκε εκεί το καλοκαίρι του 1967 ύστερα από πρόταση του πρωταγωνιστή Γιάννη Βόγλη, ο οποίος καταγόταν από το νησί), στο πιο in τουριστικό στέκι του νησιού. Εστιατόρια, μπαρ, μαρίνα για σκάφη αναψυχής ψαροκάικα… κι ένας δρόμος που διατρέχει την παραλία και είναι η απόλυτη καλοκαιρινή περτζάδα, συνθέτουν την καλοκαιρινή εικόνα στο Μπατσί, απ’ όπου πρέπει τουλάχιστον μια φορά να περάσεις.
