
Η εικόνα της Σελήνης έχει συνδεθεί τόσο πολύ με τη νύχτα, ώστε όταν τη βλέπουμε καταμεσήμερο στον γαλάζιο ουρανό μπορεί να μας φαίνεται παράξενη. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για ένα απολύτως φυσιολογικό φαινόμενο.
Η Σελήνη δεν «βγαίνει» μόνο όταν δύει ο Ήλιος. Καθώς κινείται γύρω από τη Γη, η θέση της στον ουρανό μεταβάλλεται καθημερινά. Ανάλογα λοιπόν με τη φάση και τη θέση της στην τροχιά της, μπορεί να βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα για αρκετές ώρες ενώ ο Ήλιος εξακολουθεί να λάμπει.
Γιατί μπορούμε να τη διακρίνουμε;
Η Σελήνη δεν παράγει δικό της φως. Αυτό που βλέπουμε είναι το ηλιακό φως που αντανακλάται στην επιφάνειά της.
Παρότι την ημέρα η ατμόσφαιρα διασκορπίζει το φως του Ήλιου και κάνει τον ουρανό πολύ φωτεινό, η Σελήνη είναι αρκετά μεγάλη και φωτεινή ώστε σε πολλές περιπτώσεις να παραμένει ορατή.
Τα αστέρια βρίσκονται επίσης εκεί κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά η λάμψη του ουρανού είναι τόσο έντονη ώστε το ανθρώπινο μάτι συνήθως δεν μπορεί να τα διακρίνει.
Πότε φαίνεται ευκολότερα;
Η Σελήνη είναι ιδιαίτερα εύκολο να παρατηρηθεί την ημέρα γύρω από το πρώτο και το τελευταίο τέταρτο.
Για παράδειγμα, κοντά στο πρώτο τέταρτο μπορεί να εμφανιστεί στον ουρανό από το μεσημέρι και να παραμείνει ορατή μέχρι το βράδυ. Αντίθετα, κοντά στο τελευταίο τέταρτο μπορεί να τη δούμε τις πρωινές ώρες, ακόμη και αρκετή ώρα μετά την ανατολή του Ήλιου.
Στην πανσέληνο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τότε η Σελήνη βρίσκεται περίπου απέναντι από τον Ήλιο στον ουρανό, γι’ αυτό ανατέλλει περίπου όταν ο Ήλιος δύει και δύει περίπου όταν εκείνος ανατέλλει.
Γιατί κάποιες ημέρες δεν τη βλέπουμε καθόλου;
Κοντά στη νέα Σελήνη βρίσκεται στην ίδια περίπου κατεύθυνση με τον Ήλιο. Το φωτισμένο τμήμα της κοιτάζει κυρίως μακριά από τη Γη και η Σελήνη χάνεται μέσα στη λάμψη του ουρανού.
Έτσι, το να βλέπουμε τη Σελήνη μέρα μεσημέρι δεν αποτελεί κάποια σπάνια ουράνια σύμπτωση. Συμβαίνει τακτικά και είναι απλώς αποτέλεσμα της κίνησής της γύρω από τη Γη και του τρόπου με τον οποίο φωτίζεται από τον Ήλιο.