Ένα εξαιρετικά αιχμηρό άρθρο-μανιφέστο δια χειρός Mark E. Jeftovic επιχειρεί να αποδομήσει το πρόσφατο κύμα υστερίας γύρω από τους «υπαρξιακούς κινδύνους» της Τεχνητής Νοημοσύνης, υποστηρίζοντας ότι πίσω από τις κραυγές για «αφανισμό της ανθρωπότητας» κρύβεται μια καλά ενορχηστρωμένη επιχείρηση οικονομικού και κοινωνικού ελέγχου.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οι πρόσφατες δηλώσεις κορυφαίων στελεχών και τεχνολογικών παραγόντων -από τις δραματικές προειδοποιήσεις του Μπιλ Γκέιτς και τις δηλώσεις του βασιλιά Καρόλου, μέχρι το νομοσχέδιο του Μπέρνι Σάντερς που προβλέπει ποινές κάθειρξης 20 ετών για δημιουργία υπερευφυούς AI- δεν συνιστούν γνήσια ηθική ανησυχία, αλλά μια μορφή «κατασκευασμένου πανικού».

Το άρθρο αναδεικνύει χρονικές συμπτώσεις που εγείρουν ερωτήματα, όπως το tweet της « παραίτησης»  στελέχους της Anthropic που προειδοποιούσε για κίνδυνο καταστροφής εντός 10ετίας, το οποίο συνοδεύτηκε από ρεπορτάζ της Wall Street Journal που δημοσιεύθηκε μόλις λίγα λεπτά νωρίτερα, αλλά και από προαναγγελθείσα σύνοδο ασφαλείας στο παλάτι του Μπάκιγχαμ.

Ο πραγματικός στόχος αυτής της σταυροφορίας, σύμφωνα με το άρθρο δεν είναι η προστασία των πολιτών, αλλά το στήσιμο ενός κλειστού ολιγοπωλίου (καρτέλ).

Οι πρωτοπόρες εταιρείες των proprietary μοντέλων (OpenAI, Anthropic κ.ά.) εμφανίζονται πρόθυμες να αποδεχθούν ασφυκτικούς κυβερνητικούς κανονισμούς, γνωρίζοντας ότι μόνο αυτές διαθέτουν τα κεφάλαια για να συμμορφωθούν.

Με αυτόν τον τρόπο, εφαρμόζουν τη στρατηγική «τραβάω τη σκάλα από πίσω μου», οδηγώντας de facto στην απαγόρευση ή την ασφυξία των ανεξάρτητων, ανοιχτών μοντέλων (open-source / open-weight models).

«Το πρόβλημα που βλέπουν οι επίδοξοι τεχνοκράτες είναι ότι το ανοιχτό AI προσφέρει στα χέρια των απλών ανθρώπων γνωστικές υπερδυνάμεις», σημειώνει ο Jeftovic, εξηγώντας ότι τα τοπικά μοντέλα (όπως DeepSeek, Qwen, Mistral κ.ά.) απελευθερώνουν δημιουργούς, επιχειρηματίες και ανεξάρτητους ερευνητές από τον έλεγχο των κεντρικών πλατφορμών.

Το άρθρο διαχωρίζει την τεχνητή νοημοσύνη σε δύο στρατόπεδα:

Proprietary / Closed Models (Gemini, ChatGPT/GPT-4/GPT-5, Claude):

Μοντέλα-υπηρεσίες. Τρέχουν στο cloud των εταιρειών (Google, OpenAI, Anthropic). Έχουν πλήρη έλεγχο στο τι επιτρέπεται να πεις, τι δεδομένα κρατάνε και πότε μπορούν να σου κλείσουν την πρόσβαση αν παραβιάσεις τους όρους χρήσης.

Open-Source / Open-Weight / Local Models (Llama, DeepSeek, Qwen, Mistral, αλλά και Gemma από την Google):

Μοντέλα των οποίων τα «βάρη» (weights) είναι δημόσια διαθέσιμα. Ο καθένας μπορεί να κατεβάσει το αρχείο ( μέσω Hugging Face), να το φορτώσει στην κάρτα γραφικών του (GPU) στο PC του ή σε δικό του server, και να τρέξει AI offline, χωρίς καμία εξωτερική λογοκρισία, χωρίς συνδρομή και χωρίς να στέλνει τα δεδομένα του σε κανέναν τρίτο.

Το επιχείρημα του Jeftovic στο άρθρο είναι ότι οι νομοθεσίες που προωθούνται στο όνομα του «AI safety» στοχεύουν να κάνουν παράνομο το να έχεις τέτοια ισχυρά ανοιχτά μοντέλα στον προσωπικό σου υπολογιστή.

Καταλήγοντας, το άρθρο υπογραμμίζει πως η καλλιέργεια κλίματος τρόμου εξυπηρετεί τη διατήρηση μιας φοβισμένης και χειραγωγήσιμης μάζας, αντί μιας κοινότητας αυτόνομων πολιτών που αξιοποιούν την τεχνολογία για να αμφισβητήσουν τους παραδοσιακούς θεσμούς εξουσίας.