Όταν ο «The Economist» έπλεκε το εγκώμιο για τον Μάο: «Έκανε την Κίνα περήφανη και δυνατή»

Άλλη μια εντυπωσιακή απεικόνιση του πόσο ιδεολογικά άκαμπτη έχει γίνει η Δύση σε σύγκριση με αυτό που ήμασταν παλιά είναι η νεκρολογία που δημοσίευσε το The Economist τον Μάο του 1976 στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου.

Διαβάστε αυτό το μέρος: «Στην τελική κρίση, ο Μάο πρέπει να γίνει αποδεκτός ως ένας από τους πιο επιτυχημένους της ιστορίας.

Για την επινόηση μιας επαναστατικής στρατηγικής με επίκεντρο τους αγρότες, η οποία επέτρεψε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας να καταλάβει την εξουσία, ενάντια στις οδηγίες του Μαρξ, από βάσεις στην ύπαιθρο.

Για την καθοδήγηση του μετασχηματισμού της Κίνας από μια φεουδαρχική κοινωνία κατεστραμμένη από τον πόλεμο και αιμορραγούσα από τη διαφθορά, σε ένα ενοποιημένο κράτος ισότητας όπου κανείς δεν λιμοκτονεί και για την αναβίωση της εθνικής υπερηφάνειας και αυτοπεποίθησης, ώστε η Κίνα να μπορεί, με τα λόγια του Μάο, να «σηκωθεί» ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις».

Δείξτε αυτό το κείμενο σε οποιονδήποτε «δημοσιογράφο» του Economist σήμερα χωρίς να τους πείτε ότι είναι από την εφημερίδα τους και θα απαντήσουν: Σίγουρα είναι «προπαγάνδα του ΚΚΚ»

Ναι, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, υπήρχε μια εποχή που οι Δυτικοί δημοσιογράφοι μπορούσαν να αξιολογήσουν έναν γεωπολιτικό αντίπαλο με ειλικρίνεια και σεβασμό χωρίς να κατηγορηθούν ως προδότες.

Και αυτή η ειλικρίνεια ήταν σε μεγάλο βαθμό ένας βασικός παράγοντας για τον οποίο η Δύση κέρδισε τον Ψυχρό Πόλεμο.

Σήμερα ονομάζουν την ειλικρινή αξιολόγηση «προπαγάνδα» και παρενοχλούν, δυσφημούν και βάζουν στη μαύρη λίστα ανθρώπους γι’ αυτό. Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί η Δύση βρίσκεται σε ολοκληρωτική παρακμή.

Η αλήθεια έχει σημασία και όποιος έχει την δύναμη να την αποδέχεται έχει και την δύναμη να επικρατήσει.