Ένα από τα μεγαλύτερα τεχνικά έργα στην ιστορία των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων περνά σε νέα φάση, καθώς οι εργασίες για το τούνελ Μπρένερ προχωρούν με γοργούς ρυθμούς. Η τεράστια υπόγεια σήραγγα που θα ενώσει την Αυστρία με την Ιταλία κάτω από τις Άλπεις αποτελεί ένα έργο-ορόσημο για τις μεταφορές της Ευρώπης.

Οι εκσκαφές από την αυστριακή και την ιταλική πλευρά συναντήθηκαν, σηματοδοτώντας ένα από τα σημαντικότερα στάδια κατασκευής.

Το έργο θα συνδέσει το Ίνσμπρουκ της Αυστρίας με τη Φορτέτσα της Ιταλίας, δημιουργώντας έναν νέο σιδηροδρομικό άξονα υψηλών ταχυτήτων.

Η βασική σήραγγα θα έχει μήκος 55 χιλιομέτρων, όμως μαζί με τη σήραγγα Ίνταλ και την παράκαμψη του Ίνσμπρουκ, το συνολικό μήκος του συστήματος θα φτάσει τα 64 χιλιόμετρα.

Με αυτόν τον τρόπο θα ξεπεράσει το σημερινό μεγαλύτερο σιδηροδρομικό τούνελ της Ευρώπης, το Γκόταρντ στην Ελβετία, μήκους 57,04 χιλιομέτρων.

Το έργο κατασκευάζεται σε βάθος που φτάνει έως και τα 1.400 μέτρα κάτω από τις Άλπεις, με στόχο να μειώσει δραστικά τους χρόνους μετακίνησης και μεταφοράς εμπορευμάτων στον σημαντικό ευρωπαϊκό διάδρομο Μονάχου–Βερόνας.

Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2008, ενώ οι κύριες εκσκαφές άρχισαν το 2015. Παρά τις καθυστερήσεις, με τον αρχικό σχεδιασμό να προβλέπει ολοκλήρωση το 2022, ο νέος στόχος τοποθετεί την παράδοση του έργου γύρω στο 2032.

Για την κατασκευή του θα απομακρυνθούν περίπου 21 εκατομμύρια κυβικά μέτρα πετρωμάτων από το εσωτερικό των Άλπεων.

Μεγάλο μέρος των υλικών αυτών θα αξιοποιηθεί ξανά σε κατασκευαστικές εργασίες, όπως παραγωγή σκυροδέματος και επενδύσεις των σηράγγων.

Η νέα σύνδεση αναμένεται να επιτρέψει στα τρένα να κινούνται σε πιο ευθείες διαδρομές, με μικρότερες κλίσεις και μεγαλύτερες ταχύτητες.

Αυτό θα ενισχύσει ιδιαίτερα τις εμπορευματικές μεταφορές, μειώνοντας την εξάρτηση από τις οδικές μεταφορές και βελτιώνοντας τη σύνδεση μεταξύ Βόρειας και Νότιας Ευρώπης.

Το τούνελ Μπρένερ αποτελεί βασικό τμήμα του ευρωπαϊκού διαδρόμου Σκανδιναβία–Μεσόγειος, ενός από τα σημαντικότερα έργα του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών.

Όταν ολοκληρωθεί, θα ενταχθεί σε έναν τεράστιο σιδηροδρομικό άξονα άνω των 4.000 χιλιομέτρων που θα συνδέει χώρες από τη Φινλανδία έως τη Μάλτα.

Ένα έργο που ξεκίνησε ως τεχνική πρόκληση μετατρέπεται πλέον σε μια νέα «ραχοκοκαλιά» των ευρωπαϊκών μεταφορών, με τις Άλπεις να παύουν να αποτελούν φυσικό εμπόδιο για τα τρένα του μέλλοντος.