Good life
Έχεις προσέξει ότι όταν περιμένεις κάτι βαρετό, το ρολόι μοιάζει σχεδόν να έχει σταματήσει;
Τα λεπτά περνούν βασανιστικά αργά, ενώ όταν κάνεις κάτι που σε ενδιαφέρει, μπορεί ξαφνικά να έχουν περάσει δύο ή τρεις ώρες χωρίς να το καταλάβεις.
Η ώρα φυσικά παραμένει ίδια. Αυτό που αλλάζει είναι η υποκειμενική αντίληψη του χρόνου από τον εγκέφαλο.
Όταν δεν υπάρχει κάτι να μας απασχολεί
Η βαρεμάρα αφήνει μεγάλο μέρος της προσοχής μας ελεύθερο.
Όταν δεν υπάρχει κάποια δραστηριότητα που να απορροφά το ενδιαφέρον μας, αρχίζουμε να παρατηρούμε περισσότερο το ίδιο το πέρασμα του χρόνου. Κοιτάμε το ρολόι, υπολογίζουμε πόση ώρα έχει περάσει και περιμένουμε να τελειώσει αυτό που κάνουμε.
Όσο περισσότερο εστιάζουμε στο «πόσο ακόμη;», τόσο πιο έντονη μπορεί να γίνεται η αίσθηση ότι ο χρόνος κινείται αργά.
Όταν είμαστε απορροφημένοι, συμβαίνει το αντίθετο
Όταν ασχολούμαστε με κάτι ενδιαφέρον, η προσοχή μας μεταφέρεται στη δραστηριότητα.
Ένα παιχνίδι, μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, μια ταινία ή μια δημιουργική εργασία μπορούν να μας κάνουν να χάσουμε την αίσθηση του χρόνου.
Δεν σημαίνει ότι ο εγκέφαλος σταματά να επεξεργάζεται τον χρόνο. Απλώς δεν τον παρακολουθούμε τόσο συνειδητά.
Έτσι, όταν τελειώσει η δραστηριότητα, μπορεί να έχουμε την εντύπωση ότι οι ώρες πέρασαν πολύ γρήγορα.
Η αναμονή κάνει τα λεπτά να μοιάζουν μεγαλύτερα
Η αναμονή είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Αν περιμένεις σε μια ουρά χωρίς να κάνεις τίποτα, πιθανότατα θα κοιτάξεις αρκετές φορές το ρολόι. Κάθε φορά που ελέγχεις την ώρα, υπενθυμίζεις στον εγκέφαλό σου ότι περιμένεις.
Αντίθετα, αν έχεις κάτι να διαβάσεις, μια συζήτηση ή μια άλλη δραστηριότητα, η προσοχή σου απομακρύνεται από την αναμονή.
Το ίδιο χρονικό διάστημα μπορεί επομένως να βιωθεί με εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Γιατί μια βαρετή ημέρα μπορεί να φαίνεται ατελείωτη;
Υπάρχει όμως μια ενδιαφέρουσα αντίθεση.
Κατά τη διάρκεια μιας βαρετής ημέρας, ο χρόνος μπορεί να φαίνεται ότι περνά πολύ αργά. Όταν όμως κοιτάξουμε πίσω στη συγκεκριμένη ημέρα, μπορεί να έχουμε λίγες έντονες αναμνήσεις από γεγονότα.
Αντίθετα, μια γεμάτη ημέρα με πολλές νέες εμπειρίες μπορεί να φαίνεται ότι πέρασε γρήγορα τη στιγμή που τη ζούσαμε, αλλά αργότερα να μας φαίνεται μεγαλύτερη επειδή περιλαμβάνει περισσότερα γεγονότα που θυμόμαστε.
Έτσι, ο χρόνος που βιώνουμε εκείνη τη στιγμή και ο χρόνος όπως τον θυμόμαστε δεν είναι πάντα το ίδιο πράγμα.
Δεν υπάρχει ένα «ρολόι» στον εγκέφαλο
Η αντίληψη του χρόνου δεν εξαρτάται από έναν μοναδικό μηχανισμό.
Συμμετέχουν διαφορετικές περιοχές και λειτουργίες του εγκεφάλου, ενώ η προσοχή, τα συναισθήματα, η διέγερση και το πόσο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια δραστηριότητα μπορούν να επηρεάσουν την εμπειρία μας.
Γι’ αυτό δύο άνθρωποι μπορούν να ζήσουν την ίδια χρονική περίοδο και να την περιγράψουν εντελώς διαφορετικά.
Τελικά, όταν βαριόμαστε δεν «κολλάει» το ρολόι. Απλώς ο εγκέφαλός μας έχει λιγότερα πράγματα για να ασχοληθεί και αρχίζει να προσέχει περισσότερο κάθε λεπτό που περνά – κάνοντάς το να μοιάζει πολύ μεγαλύτερο.
