
Όταν κάποιος θυμώνει και υψώνει τη φωνή του, οι αυθόρμητες αντιδράσεις όπως «ηρέμησε» ή μια άμεση «συγγνώμη» μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση. Οι ειδικοί προτείνουν διαφορετικές φράσεις που βοηθούν στην αποκλιμάκωση.
Μια αποτελεσματική προσέγγιση είναι η ενεργητική ακρόαση, με φράσεις όπως «Βοήθησέ με να καταλάβω τη δική σου πλευρά» ή «Καταλαβαίνω πόσο σημαντικό είναι για σένα». Η αναγνώριση των συναισθημάτων δεν σημαίνει απαραίτητα συμφωνία, αλλά δείχνει ότι ο άλλος ακούγεται.
Εξίσου χρήσιμο είναι να αναγνωρίζεται ένα μέρος της αλήθειας στο παράπονο, με μια φράση όπως «Έχεις δίκιο που…». Αυτό μπορεί να μειώσει την άμυνα και να ανοίξει τον δρόμο για πιο ήρεμη συζήτηση.
Οι ειδικοί προτείνουν επίσης τη θέσπιση ορίων, όπως «Είμαι πρόθυμος να μιλήσω, αλλά όχι αν φωνάζουμε ο ένας στον άλλον». Έτσι η συζήτηση συνεχίζεται, αλλά μέσα σε πλαίσιο σεβασμού.
Όταν η ένταση παραμένει υψηλή, μια προσωρινή απομάκρυνση μπορεί να είναι η καλύτερη λύση. Αν υπάρχουν προσβολές, απειλές ή εκφοβισμός, προτεραιότητα πρέπει να είναι η ασφάλεια και η διακοπή της συζήτησης.
Η ενσυναίσθηση, η ψυχραιμία και τα ξεκάθαρα όρια μπορούν να βοηθήσουν στην επίλυση συγκρούσεων, χωρίς όμως να σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να ανέχεται επιθετική συμπεριφορά.