Good life
Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι οι φιλίες μπορούν να διαμορφώσουν σε σημαντικό βαθμό και το οικονομικό μας μέλλον.
Συγκεκριμένα, το εισοδηματικό επίπεδο των ανθρώπων με τους οποίους συναναστρεφόμαστε φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στις οικονομικές μας προοπτικές.
Ο οικονομολόγος του Harvard University, Raj Chetty, μαζί με την ερευνητική του ομάδα, ανέλυσαν δεδομένα από 72,2 εκατομμύρια χρήστες του Facebook, ηλικίας 25 έως 44 ετών.
Η έρευνα κατέληξε σε τρεις βασικές μορφές «κοινωνικού κεφαλαίου»:
Οικονομική διασύνδεση: επαφή μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών εισοδηματικών επιπέδων
Κοινωνική συνοχή: ο βαθμός σύνδεσης και εμπιστοσύνης μέσα σε μια ομάδα
Κοινωνική συμμετοχή: η εμπλοκή σε συλλογικές δράσεις και οργανισμούς
Το πιο σημαντικό εύρημα ήταν ότι μόνο η οικονομική διασύνδεση συνδέεται άμεσα με την ανοδική οικονομική πορεία. Με άλλα λόγια, οι σχέσεις με άτομα υψηλότερου εισοδήματος φαίνεται να ανοίγουν δρόμους για καλύτερες ευκαιρίες.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι παιδιά που μεγαλώνουν σε περιβάλλοντα όπου έχουν επαφή με πιο εύπορους ανθρώπους εμφανίζουν καλύτερες προοπτικές στην ενήλικη ζωή. Τα εισοδήματά τους μπορεί να αυξηθούν έως και κατά 20%, ενώ αποκτούν πρόσβαση σε ισχυρότερα επαγγελματικά δίκτυα και περισσότερες ευκαιρίες καριέρας.
Χαρακτηριστική είναι η σύγκριση μεταξύ της Minneapolis και της Indianapolis. Στην πρώτη, οι κοινωνικές επαφές μεταξύ διαφορετικών εισοδηματικών ομάδων είναι πιο συχνές, με αποτέλεσμα οι νέοι να φτάνουν γύρω στα 34.300 δολάρια μέχρι τα 35 τους. Στη δεύτερη, όπου τέτοιες επαφές είναι πιο περιορισμένες, το αντίστοιχο εισόδημα φτάνει περίπου τα 24.700 δολάρια.
Ωστόσο, η δημιουργία τέτοιων σχέσεων δεν είναι εύκολη. Οι ερευνητές εντόπισαν το φαινόμενο του “friending bias”, δηλαδή την τάση των ανθρώπων να επιλέγουν φίλους με παρόμοιο κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι οι περισσότεροι κοινωνικοποιούνται στη γειτονιά τους, ενώ άτομα υψηλότερου εισοδήματος συχνά δημιουργούν δίκτυα κυρίως μέσα από πανεπιστήμια ή πιο «κλειστούς» κύκλους.
Σύμφωνα με τον Chetty, η αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου δεν εξαρτάται μόνο από τις ατομικές επιλογές, αλλά και από ευρύτερες κοινωνικές πολιτικές. Προτείνονται μέτρα όπως πιο προσιτή στέγαση, αλλαγές στη δομή των σχολικών περιφερειών και προγράμματα που ενισχύουν τη συνύπαρξη μαθητών από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα.
Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει η καθοδήγηση (mentoring) και η ανάπτυξη επαγγελματικών δικτύων, που μπορούν να λειτουργήσουν ως γέφυρα για καλύτερες ευκαιρίες και οικονομική εξέλιξη.
