
Ένα εξαιρετικά σπάνιο πήλινο ειδώλιο της Αφροδίτης Αναδυομένης, που χρονολογείται μεταξύ 300 και 270 π.Χ., παρουσιάζεται αυτόν τον μήνα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του θεσμού «Έκθεμα του Μήνα».
Το εύρημα θεωρείται δημιούργημα τοπικού εργαστηρίου κοροπλαστικής και ξεχωρίζει για την καλλιτεχνική του ποιότητα αλλά και τον συμβολισμό του.
Το ειδώλιο απεικονίζει τη θεά Αφροδίτη γυμνή και γονατισμένη μέσα σε ανοιχτό κοχύλι, σε μια χαρακτηριστική εικονογραφική απόδοση που συνδέεται με τη γέννησή της από τη θάλασσα.
Με το δεξί της χέρι αγγίζει το ένδυμά της, ενώ στο αριστερό κρατά ομφαλωτή φιάλη. Τα μαλλιά της είναι επιμελημένα, με διάδημα που τονίζει τη θεϊκή της ιδιότητα, ενώ πίσω της αναπτύσσεται ιμάτιο που λειτουργεί ως σκηνικό φόντο.
Το αντικείμενο βρέθηκε το 1969 σε κεραμοσκεπή τάφο στο Δυτικό Νεκροταφείο της αρχαίας Θεσσαλονίκης, στη θέση Ραμόνα. Η παρουσία του σε ταφικό περιβάλλον δεν είναι τυχαία, καθώς η Αφροδίτη συνδεόταν στην αρχαιότητα όχι μόνο με τον έρωτα και την ομορφιά, αλλά και με έννοιες όπως η γονιμότητα, η ανανέωση και η μεταθανάτια συνέχεια της ζωής.
Η συγκεκριμένη εικονογραφία, με τη θεά να αναδύεται από κοχύλι, γνώρισε μεγάλη διάδοση από την ελληνιστική περίοδο και έπειτα, επηρεάζοντας βαθιά τη μετέπειτα καλλιτεχνική παράδοση.