Ένας από τους πιο παράξενους ήχους που έχουν καταγραφεί ποτέ στους ωκεανούς συνεχίζει να προκαλεί το ενδιαφέρον, παρά το γεγονός ότι σήμερα η επιστήμη έχει δώσει μια αρκετά πειστική εξήγηση για την προέλευσή του.

Ο λόγος για τον μυστηριώδη ήχο που έγινε γνωστός ως «Julia» και καταγράφηκε την 1η Μαρτίου 1999 από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA), στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Η ηχογράφηση προκάλεσε εντύπωση εξαιτίας της ασυνήθιστης μορφής του. Όταν ο ήχος αναπαράγεται σε επιταχυνόμενη ταχύτητα, θυμίζει έντονα έναν βαθύ, παρατεταμένο ανθρώπινο ψίθυρο ή ακόμη και μια παράξενη κραυγή που έρχεται από τα βάθη της θάλασσας.

Το μυστήριο που γέννησε θεωρίες

Η ιδιαιτερότητα της καταγραφής ήταν αρκετή για να δημιουργηθούν διάφορες θεωρίες σχετικά με την πηγή του. Όπως έχει συμβεί και με άλλους ανεξήγητους ήχους που έχουν καταγραφεί στους ωκεανούς, δεν έλειψαν οι υποθέσεις για άγνωστα θαλάσσια πλάσματα ή ακόμη και για γιγαντιαία «τέρατα» που κρύβονται στα βάθη.

Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται να είναι πολύ λιγότερο μυστηριώδης — αλλά εξίσου εντυπωσιακή.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η πηγή του ήχου ήταν ένα τεράστιο παγόβουνο από την Ανταρκτική. Το παγόβουνο φέρεται να είχε προσαράξει στον πυθμένα του ωκεανού και να κινούνταν ή να τριβόταν πάνω στον βυθό.

Η τριβή ενός τόσο τεράστιου όγκου πάγου με τον πυθμένα μπορούσε να δημιουργήσει ισχυρές δονήσεις, οι οποίες ταξίδεψαν μέσα στο νερό και καταγράφηκαν από τα υδροφωνικά συστήματα της NOAA.

Η υπόθεση του παγόβουνου δείχνει πόσο διαφορετικά μπορεί να ακούγονται τα φυσικά φαινόμενα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι ωκεανοί λειτουργούν ως τεράστιοι αγωγοί ήχου, επιτρέποντας σε δονήσεις που δημιουργούνται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις να ταξιδεύουν για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χιλιόμετρα.

Έτσι, ένας ήχος που προέρχεται από την κίνηση ενός παγόβουνου μπορεί, όταν καταγραφεί και στη συνέχεια επιταχυνθεί, να αποκτήσει μια εντελώς διαφορετική και ανατριχιαστική μορφή.