Η αντίσταση στην ινσουλίνη αποτελεί μια κατάσταση κατά την οποία τα κύτταρα του οργανισμού δεν ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στην ινσουλίνη, με αποτέλεσμα το πάγκρεας να χρειάζεται να παράγει μεγαλύτερες ποσότητες της ορμόνης για να διατηρήσει τη γλυκόζη του αίματος σε φυσιολογικά επίπεδα.

Η διατροφή μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαχείρισή της.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι υπάρχουν τρόφιμα που πρέπει να διαγραφούν οριστικά από το καθημερινό μενού.

Περισσότερη σημασία έχουν η συχνότητα κατανάλωσης, οι μερίδες και ο συνολικός τρόπος διατροφής.

Ειδικοί στη διατροφή και στον διαβήτη επισημαίνουν ορισμένες κατηγορίες τροφίμων που είναι προτιμότερο να καταναλώνονται με μέτρο.

1. Ζαχαρούχα ποτά

Αναψυκτικά, ενεργειακά ποτά, έτοιμες λεμονάδες και καφέδες με μεγάλη ποσότητα ζάχαρης μπορούν να προσθέσουν σημαντικές ποσότητες σακχάρων στη διατροφή, χωρίς να προσφέρουν ιδιαίτερο κορεσμό.

Επειδή τα σάκχαρα βρίσκονται σε υγρή μορφή, απορροφώνται σχετικά γρήγορα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε απότομη αύξηση της γλυκόζης.

Μια απλή αλλαγή είναι η αντικατάστασή τους με νερό, ανθρακούχο νερό, καφέ ή τσάι χωρίς ζάχαρη. Για περισσότερη γεύση μπορεί να προστεθεί λεμόνι, αγγούρι ή φρέσκα μυρωδικά.

2. Λευκό ψωμί και προϊόντα από επεξεργασμένο αλεύρι

Το λευκό ψωμί, αρκετά κράκερ και πολλά επεξεργασμένα προϊόντα δημητριακών έχουν μικρότερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες σε σχέση με τις αντίστοιχες τροφές ολικής άλεσης.

Οι φυτικές ίνες βοηθούν στην πιο αργή πέψη και μπορούν να συμβάλουν σε πιο ομαλή μεταβολή της γλυκόζης μετά το γεύμα.

Γι’ αυτό, όπου είναι δυνατό, μπορούν να προτιμώνται ψωμί και ζυμαρικά ολικής άλεσης, καστανό ρύζι, βρώμη, κριθάρι και κινόα.

Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει ο συνδυασμός τους με πρωτεΐνη, λαχανικά και καλά λιπαρά, αντί η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων υδατανθράκων μεμονωμένα.

3. Γλυκά και αρτοσκευάσματα

Κρουασάν, ντόνατς, μάφιν, κέικ και άλλα γλυκά αρτοσκευάσματα συνδυάζουν συχνά πρόσθετη ζάχαρη, επεξεργασμένο αλεύρι και αρκετά λιπαρά.

Η συχνή κατανάλωσή τους μπορεί να δυσκολέψει τον έλεγχο της γλυκόζης και να αυξήσει συνολικά την πρόσληψη θερμίδων.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα γλυκό πρέπει να θεωρείται «απαγορευμένο». Η περιστασιακή κατανάλωση είναι διαφορετική από την καθημερινή συνήθεια. Βοηθά, επίσης, η γενικότερη ισορροπία του γεύματος και η παρουσία τροφών που προσφέρουν πρωτεΐνη και φυτικές ίνες.

4. Υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν πολλά συσκευασμένα σνακ, ορισμένα έτοιμα γεύματα, επεξεργασμένα κρέατα, γλυκά και προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρόσθετα σάκχαρα, αλάτι ή κορεσμένα λιπαρά.

Η συχνή κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμων έχει συσχετιστεί σε μελέτες με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.

Ωστόσο, δεν είναι όλα τα συσκευασμένα προϊόντα ίδια. Το γεγονός ότι ένα τρόφιμο βρίσκεται σε συσκευασία δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι ανθυγιεινό. Αξίζει να ελέγχονται η περιεκτικότητα σε ζάχαρη, φυτικές ίνες, πρωτεΐνη, αλάτι και λιπαρά, αλλά και η συνολική σύνθεση του προϊόντος.

5. Προϊόντα με trans λιπαρά

Τα βιομηχανικά trans λιπαρά έχουν περιοριστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ωστόσο μπορεί να υπάρχουν σε μικρές ποσότητες σε ορισμένα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Στις ετικέτες μπορεί να εμφανίζονται με την ένδειξη «μερικώς υδρογονωμένα λίπη ή έλαια».

Η υψηλή κατανάλωση trans λιπαρών έχει συνδεθεί με δυσμενείς επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία και τον μεταβολισμό. Για αυτόν τον λόγο, είναι προτιμότερο να αποφεύγονται όσο το δυνατόν περισσότερο.

Τι να βάλετε περισσότερο στο πιάτο

Η αντιμετώπιση της αντίστασης στην ινσουλίνη δεν αφορά μόνο όσα αφαιρούμε από τη διατροφή, αλλά και όσα επιλέγουμε να προσθέσουμε.

Ένα ισορροπημένο καθημερινό πλάνο μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα:

  • λαχανικά και όσπρια
  • ολόκληρα φρούτα, αντί για χυμούς
  • δημητριακά ολικής άλεσης
  • ψάρια, αυγά και άλλες πηγές πρωτεΐνης
  • ξηρούς καρπούς και ελαιόλαδο
  • τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες

Σημαντικό ρόλο παίζει και η σωματική δραστηριότητα. Η τακτική άσκηση βοηθά τους μυς να χρησιμοποιούν αποτελεσματικότερα τη γλυκόζη και μπορεί να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη.

Τελικά, η αντίσταση στην ινσουλίνη δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να ζει με μια ατελείωτη λίστα απαγορεύσεων. Η ουσία βρίσκεται σε ένα σταθερό και ισορροπημένο διατροφικό πρότυπο, στον έλεγχο των μερίδων και στον περιορισμό των τροφίμων που προκαλούν μεγάλες μεταβολικές επιβαρύνσεις όταν καταναλώνονται συχνά.

Η διατροφή, βέβαια, δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας. Η κληρονομικότητα, η ηλικία, το σωματικό βάρος, η φυσική δραστηριότητα και άλλοι παράγοντες μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Για εξατομικευμένες οδηγίες, ιδιαίτερα όταν υπάρχει προδιαβήτης ή διαβήτης, χρειάζεται η συμβουλή γιατρού ή διαιτολόγου.