Η Ινδονησία θέλει ένα αεροδρόμιο μαχητικών σε κάθε επαρχία και θα χρησιμοποιήσει τους αυτοκινητόδρομους

Η Ινδονησία εξετάζει τη χρήση τμημάτων αυτοκινητοδρόμων ως εφεδρικών διαδρόμων για μαχητικά αεροσκάφη σε ώρα ανάγκης.

Η σκέψη είναι απλή στη σύλληψη και σύνθετη στην εφαρμογή. Να μπορούν ορισμένα τμήματα αυτοκινητοδρόμων με διόδια να χρησιμοποιηθούν, αν χρειαστεί, ως εναλλακτικοί διάδρομοι προσγείωσης για μαχητικά αεροσκάφη. Όχι ως μόνιμες βάσεις, αλλά ως λύση έκτακτης ανάγκης που θα προσφέρει ευελιξία σε περίπτωση κρίσης.

Η γεωγραφία της Ινδονησίας δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Πρόκειται για το μεγαλύτερο αρχιπέλαγος στον κόσμο, με περισσότερα από 6.000 κατοικημένα νησιά και τεράστια έκταση από ανατολή προς δύση. Αυτό σημαίνει ότι η πλήρης κάλυψη της επικράτειας μόνο με λίγες μεγάλες αεροπορικές βάσεις δεν είναι πάντα εφικτή.

 Όταν οι αυτοκινητόδρομοι γίνονται εφεδρικοί διάδρομοι προσγείωσης

Σε αυτό το πλαίσοι, λοιπόν, εξετάζεται η δημιουργία ενός εφεδρικού δικτύου διαδρόμων μέσα από υπάρχουσες υποδομές.

Ο σχεδιασμός προβλέπει ότι κάθε επαρχία θα διαθέτει ένα τμήμα δρόμου μήκους περίπου 3.000 μέτρων, αρκετό για απογείωση και προσγείωση στρατιωτικών αεροσκαφών. Στην πράξη, οι δρόμοι θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά για την κυκλοφορία, αλλά θα μπορούν να αξιοποιηθούν επιχειρησιακά όταν χρειαστεί.

Οι πρώτες δοκιμές δείχνουν ότι το σχέδιο δεν είναι θεωρητικό. Σε άσκηση που πραγματοποιήθηκε στη Σουμάτρα, μαχητικό F-16 και αεροσκάφος Super Tucano προσγειώθηκαν επιτυχώς σε τμήμα αυτοκινητοδρόμου, ώστε να αξιολογηθεί η πρακτική εφαρμογή του εγχειρήματος.

Η βασική δυσκολία αφορά το πλάτος των δρόμων. Ένας αυτοκινητόδρομος φτάνει περίπου τα 24 μέτρα, αρκετά λιγότερα από έναν τυπικό διάδρομο αεροδρομίου που μπορεί να ξεπερνά τα 45 ή και τα 60 μέτρα. Ωστόσο, οι πιλότοι εκπαιδεύονται για επιχειρήσεις σε περιορισμένους χώρους, κάτι που καθιστά το σενάριο εφικτό υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

Το σχέδιο παρουσιάζεται ως μέτρο ενίσχυσης της επιχειρησιακής ετοιμότητας και όχι ως κάποιο έμμεσο μήνημα σε συγκεκριμένη χώρα. Παράλληλα, θεωρείται πιο οικονομικό σε σχέση με την κατασκευή νέων στρατιωτικών βάσεων, καθώς αξιοποιεί ήδη υπάρχουσες υποδομές που συντηρούνται για την καθημερινή μετακίνηση των πολιτών.