Το βαλλιστικό οπλοστάσιο του Ιράν: Ένα από τα μεγαλύτερα στη Μέση Ανατολή – Πόσους πυραύλους διαθέτει

Το ιρανικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων παραμένει μέχρι και σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα στη Μέση Ανατολή.

Η Τεχεράνη έχει επενδύσει συστηματικά στην ανάπτυξη, την αναβάθμιση και την αναπλήρωση των πυραυλικών της δυνατοτήτων, ακόμη και μετά από συγκρούσεις που έπληξαν αποθέματα, εκτοξευτές και υποδομές παραγωγής.

Παρακάτω παρουσιάζονται όσα είναι δημοσίως γνωστά, δηλωμένα ή εκτιμώμενα σχετικά με τις δυνατότητες των ιρανικών πυραύλων:

Σύμφωνα με δήλωση του στρατηγού Κένεθ ΜακΚένζι, της U.S. Central Command, το 2022, το Ιράν διέθετε «πάνω από 3.000» βαλλιστικούς πυραύλους.

Ο αριθμός αυτός δεν περιλάμβανε την αναπτυσσόμενη δύναμη πυραύλων cruise εδάφους-εδάφους της χώρας.

Κατά τη σύντομη σύγκρουση με το Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025, καθώς και σε δύο ανταλλαγές πυρών το 2024 (τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο), το Ιράν εκτόξευσε εκατοντάδες πυραύλους.

Σε απάντηση, το Ισραήλ έπληξε ιρανικά αποθέματα πυραύλων, εκτοξευτές και δυνατότητες παραγωγής.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκτίμησαν ότι στο τέλος του πολέμου το Ιράν διέθετε περίπου 1.500 πυραύλους και 200 εκτοξευτές, ωστόσο έως το τέλος του 2025 είχαν παρατηρηθεί ενδείξεις ότι η Τεχεράνη εργαζόταν για την αναπλήρωση των αποθεμάτων της.

Η αίσθηση κατεπείγοντος που χαρακτηρίζει την προσπάθεια ανασυγκρότησης του ιρανικού πυραυλικού οπλοστασίου αντικατοπτρίζει τις μεγάλες επενδύσεις που έχουν πραγματοποιήσει οι ιρανοί ηγέτες τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Η στρατηγική αυτή επικεντρώθηκε στη βελτίωση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, της ακρίβειας και της ευστοχίας των πυραύλων, με στόχο να καταστούν ισχυρό συμβατικό αποτρεπτικό μέσο.

Η έμφαση στην ακρίβεια προηγήθηκε της επέκτασης του βεληνεκούς, πολιτική που επισημοποιήθηκε το 2015 με αυτοεπιβαλλόμενο όριο εμβέλειας στα 2.000 χιλιόμετρα.

Ωστόσο, το Ιράν θα μπορούσε να εγκαταλείψει το όριο αυτό οποιαδήποτε στιγμή και έχει ήδη αναπτύξει το σύστημα «Χοραμσάχρ», το οποίο σχεδόν βέβαια θα μπορούσε να επιτύχει μεγαλύτερες αποστάσεις εάν έφερε ελαφρύτερη πολεμική κεφαλή.

Η έμφαση στην επιχειρησιακή ετοιμότητα οδήγησε επίσης στη στροφή προς πυραύλους στερεών καυσίμων, σε αντίθεση με την παλαιότερη εξάρτηση από σχεδιασμούς υγρών καυσίμων.

Μετά τις αδύναμες επιδόσεις ορισμένων πυραύλων απέναντι στην αμερικανική και ισραηλινή αντιαεροπορική άμυνα την περίοδο 2024-2025, η Τεχεράνη προσπάθησε να βελτιώσει την ευελιξία των οχημάτων επανεισόδου και των πολεμικών κεφαλών.

Παρότι η συμβατική ισχύς αποτελεί την κύρια εστίαση τα τελευταία χρόνια, πολλοί ιρανικοί πύραυλοι είναι ικανοί να μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές, γεγονός που αποτέλεσε διαχρονική διεθνή ανησυχία.

Το ψήφισμα 1929 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, το οποίο τέθηκε εκ νέου σε ισχύ τον Σεπτέμβριο του 2025, προβλέπει ότι «το Ιράν δεν θα αναλάβει καμία δραστηριότητα σχετική με βαλλιστικούς πυραύλους ικανούς να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων εκτοξεύσεων που χρησιμοποιούν τεχνολογία βαλλιστικών πυραύλων».

Η διεθνής αυτή νομική απαγόρευση συνοδεύεται από περιορισμούς των Ηνωμένων Εθνών στην ιρανική προμήθεια πυραυλικής τεχνολογίας και στοχευμένες κυρώσεις σε οντότητες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη πυραύλων.

Παρά τους περιορισμούς αυτούς, καθώς και προηγούμενες κυρώσεις, το Ιράν έχει επιμείνει στην ανάπτυξη ευρέος φάσματος πυραύλων που είναι εγγενώς ικανοί να φέρουν πυρηνική κεφαλή, καθώς και οχημάτων εκτόξευσης διαστημικών φορέων, τα οποία αξιοποιούν πολλές από τις ίδιες τεχνολογίες με τους βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.

Παράλληλα, η Τεχεράνη έχει μεταφέρει πυραύλους σε συμμάχους και παραστρατιωτικές οργανώσεις, όπως οι αντάρτες Χούθι στην Υεμένη, οι οποίοι τους έχουν χρησιμοποιήσει για πλήγματα κατά πολιτικών στόχων στη Σαουδική Αραβία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς και πιο πρόσφατα για την παρενόχληση εμπορικών πλοίων που διέρχονται από την Ερυθρά Θάλασσα.

Επιπλέον, έχει πουλήσει εκατοντάδες βαλλιστικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς και πυραύλους αντιαεροπορικής άμυνας στη Ρωσία για χρήση στον πόλεμο κατά της Ουκρανία.