Η Μόσχα λαμβάνει έκτακτα μέτρα για την αναχαίτιση της Νο1 απειλής για τα ρωσικά διυλιστήρια

Η αυξανόμενη απειλή των ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας έχει οδηγήσει τη Μόσχα στη λήψη έκτακτων μέτρων προστασίας για τις κρίσιμες ενεργειακές της υποδομές, με τα ρωσικά διυλιστήρια να αποτελούν πλέον έναν από τους βασικούς στόχους των επιθέσεων.

Στο επίκεντρο της ανησυχίας βρίσκονται τα ουκρανικά UAV τύπου FP-1 και FP-2.

Tα συγκεκριμένα UAV έχουν σχεδιαστεί για πλήγματα μεγάλης απόστασης και έχουν χρησιμοποιηθεί σε επιχειρήσεις εναντίον εγκαταστάσεων πετρελαίου, αποθηκών καυσίμων και στρατιωτικών υποδομών στο εσωτερικό της Ρωσίας.

Οι ρωσικές Αρχές στοχεύουν να ενισχύσουν περαιτέρω τα μέτρα προστασίας γύρω από τα διυλιστήρια και τις ενεργειακές εγκαταστάσεις, με ανάπτυξη επιπλέον μέσων αεράμυνας, ηλεκτρονικού πολέμου και συστημάτων ανίχνευσης μικρών στόχων, καθώς τα συγκεκριμένα drones έχουν τη δυνατότητα να επιχειρούν σε μεγάλες αποστάσεις και να παρακάμπτουν τα παραδοσιακά συστήματα προστασίας.

Το FP-1 -κατασκευής της ουκρανικής εταιρείας Fire Point- αποτελεί ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος κρούσης μιας χρήσης, σχεδιασμένο για αποστολές βαθιά μέσα στην εχθρική επικράτεια.

Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί, μπορεί να διαθέτει εμβέλεια που φτάνει έως και περίπου 2.700 χιλιόμετρα, ενώ μεταφέρει πολεμική κεφαλή έως 60 κιλά, με χρόνο πτήσης που μπορεί να αγγίξει τις 18 ώρες.

Το FP-2 αποτελεί μεγαλύτερη και ισχυρότερη έκδοση της ίδιας οικογένειας UAV.

Έχει μικρότερη εμβέλεια σε σχέση με το FP-1, όμως μπορεί να μεταφέρει σημαντικά μεγαλύτερο φορτίο.

Τα διαθέσιμα στοιχεία αναφέρουν δυνατότητα μεταφοράς έως 200 κιλών εκρηκτικού φορτίου και επιχειρησιακή ακτίνα περίπου 700 χιλιομέτρων.

Η βασική διαφορά μεταξύ των δύο συστημάτων βρίσκεται στη φιλοσοφία χρήσης τους.

Το FP-1 προορίζεται κυρίως για στρατηγικά πλήγματα μεγάλης απόστασης, ενώ το FP-2 δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην ισχύ του πλήγματος με αυξημένο φορτίο μάχης.

Η εμφάνιση αυτών των UAV έχει αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα του πολέμου, καθώς επιτρέπει στην Ουκρανία να πλήττει στόχους εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη γραμμή του μετώπου.

Οι επιθέσεις σε διυλιστήρια θεωρούνται ιδιαίτερα κρίσιμες, καθώς μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή καυσίμων, τη στρατιωτική εφοδιαστική και τη λειτουργία της ρωσικής πολεμικής μηχανής.

Για τη Μόσχα, η αντιμετώπιση των FP-1 και FP-2 έχει εξελιχθεί σε στρατηγική προτεραιότητα, καθώς οι ενεργειακές εγκαταστάσεις αποτελούν έναν από τους πιο ευάλωτους και ταυτόχρονα πιο σημαντικούς κρίκους της ρωσικής οικονομίας και άμυνας.