Η συγκλονιστική μαρτυρία Έλληνα που αποκλείστηκε στο Ντουμπάι – «Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι»

Ο Γιάννης Ασλάνης, επιβάτης της πτήσης της Air Arabia από Ντουμπάι προς Αθήνα, σε συνέντευξη που έδωσε, μοιράστηκε τον εφιάλτη που έζησε, καθώς η πτήση αναχαιτίστηκε από ιρανικά αεροσκάφη, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί στο Ντουμπάι, μαζί με τους υπόλοιπους επιβάτες, λόγω των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή (28/2/2026).

Το χρονικό του τρόμου

Η πτήση της Air Arabia από Ντουμπάι προς Αθήνα ήταν προγραμματισμένη για τις 7:40 το πρωί του περασμένου Σαββάτου. Περίπου 40 Έλληνες βρίσκονταν στο αεροπλάνο. Σχεδόν μισή ώρα μετά την απογείωση, δύο ιρανικά μαχητικά πλεύρισαν το αεροπλάνο, ζητώντας να προσγειωθεί στο Ιράν. Ο πιλότος του αεροσκάφους αρνήθηκε και η προσγείωση πραγματοποιήθηκε τελικά στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι. Περισσότερα από δύο 24ωρα μετά, η ανασφάλεια των περίπου 40 Έλληνες που βρίσκονται συγκεντρωμένοι σε ξενοδοχείο του Ντουμπάι, ολοένα και αυξάνεται. Παραμένει άγνωστο το πότε θα κατορθώσουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

«Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι»

Σύμφωνα με όσα σχολίασε, ο Γιάννης Ασλάνης, που την τελευταία περίοδο βρίσκεται στο Ντουμπάι, προετοιμάζοντας την μόνιμη εγκατάστασή του εκεί, «περίπου 40 Έλληνες που βρισκόμασταν στην πτήση της Air Arabia το περασμένο Σάββατο με προορισμό την Αθήνα, βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στο ξενοδοχείο Ramada. Ουσιαστικά, μας γύρισαν πίσω τα ιρανικά μαχητικά».

Μισή ώρα μετά την απογείωση, «δύο μαχητικά του Ιράν μας πλεύρισαν και ζήτησαν να προσγειωθούμε στο Ιράν. Ευτυχώς ο πιλότος αρνήθηκε. Έπειτα από τρεις ώρες πτήσης πάνω από το αεροδρόμιο -μέχρι να τελειώσουν τα καύσιμα-, προσγειωθήκαμε. Ήταν μεγάλη ταλαιπωρία».

Όπως άλλωστε σημείωσε ο ίδιος, «συζητάμε μεταξύ μας ότι αυτή τη στιγμή θα μπορούσαμε να είμαστε αιχμάλωτοι του Ιράν. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι».

Μαζί με τους περίπου 40 Έλληνες που βρίσκονταν στην πτήση, «έχουμε γνωριστεί κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης. Πλέον είμαστε περίπου 100 Έλληνες σε μια ομάδα που έχουμε φτιάξει στο Viber. Επίσης, υπάρχουν πολλοί διάσπαρτοι Έλληνες, που ακόμη δεν έχουν καν επικοινωνία με την πρεσβεία».

«Δεν έχουν τα ρούχα τους»

Αφότου προσγειωθήκαν, αντίκρισαν ένα χάος στο αεροδρόμιο, καθώς «μόνο εκείνη την ώρα υπήρχαν 75 ακυρωμένες πτήσεις. Χιλιάδες άνθρωποι ξαναπεράσαμε έλεγχο διαβατηρίων και μας πέταξαν έξω χωρίς τις βαλίτσες. Εμείς τις πήραμε τελικά με τη βοήθεια της πρεσβείας. Είμαστε από τους λίγους που τα καταφέραμε, οι υπόλοιποι δεν έχουν ακόμη τα ρούχα τους».

Ο αναγκαστική παραμονή στο Ντουμπάι

Αναφορικά με την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στο Ντουμπάι, ο κ. Ασλάνης ανέφερε πως «χθες το βράδυ ακούσαμε περίπου 8 αναχαιτίσεις drone και σήμερα το πρωί άλλες τρείς. Τώρα το μεσημέρι, ακούγονται στο βάθος κι άλλες αναχαιτίσεις στον εναέριο χώρο του Ντουμπάι. Ο θόρυβος είναι πολύ δυνατός, είναι αδύνατον να μην τον ακούσεις».

Το οξύμωρο σύμφωνα με τον ίδιο είναι ότι «δεν ακούγονται καθόλου σειρήνες. Οι αρχές δεν θέλουν να υπάρξει η εικόνα του πανικού. Επίσης, δεν υπάρχουν καταφύγια, παρά υπόγεια πάρκινγκ που έχουν πολλά επίπεδα. Άλλωστε, αυτή η πόλη, δεν είχε μπει ποτέ σε πόλεμο».

Η αγωνία για το μέλλον

Σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση των κατοίκων, ο ίδιος σχολίασε πως «σε εμάς υπάρχει ανησυχία, οι ντόπιοι τώρα αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Η κυκλοφορία στους δρόμους είναι μειωμένη κατά 70%, κυρίως λόγω του Ραμαζανιού και όχι των εχθροπραξιών. Στην περιοχή που είμαστε, τα σούπερ μάρκετ δεν έχουν ελλείψεις».

Σχετικά με το τι αναμένει να συμβεί τις επόμενες ημέρες, ο κ. Ασλάνης σχολίασε πως «είναι άγνωστο τι θα γίνει. Ο εναέριος χώρος δεν είναι ασφαλής. Δεν έχουμε κάποια ενημέρωση ότι θα υπάρξει συντονισμένη ενέργεια προκειμένου να φύγουμε. Ακόμη και να ανοίξει ο εναέριος χώρος, έχουν ήδη ακυρωθεί χιλιάδες πτήσεις. Εφόσον δεν ναυλωθεί πτήση τσάρτερ μόνο για τους Έλληνες, θα περάσουν εβδομάδες μέχρι να φύγουμε».

«Η αβεβαιότητα παραμένει»
Παράλληλα, ο ίδιος ανέφερε πως «υπάρχει μια λανθασμένη ενημέρωση ότι μας καλύπτονται τα έξοδα. Η πρεσβεία μας κάλυψε τα έξοδα χθες και σήμερα, όμως δεν ξέρουμε τι θα γίνει από εδώ και πέρα, αναμένουμε περαιτέρω ενημέρωση. Επίσης, η πρώτη διανυκτέρευση και η σίτιση, πληρώθηκαν από την τσέπη μας».

Το ευχάριστο είναι ότι «είμαστε σε καλή κατάσταση. Το γεγονός ότι έχουμε κατάλυμα, μας βοηθάει ψυχολογικά, όμως η αβεβαιότητα παραμένει».