Μ.Καρυστιανού για δίκη Τεμπών: «Μήπως ο στόχος είναι να κουραστούμε και να σταματήσουμε να ασχολούμαστε;»

Η Μαρία Καρυστιανού σε συνέντευξή της το απόγευμα της Παρασκευής (27/3/2026), αναφέρθηκε στην πολύκροτη δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη.

«Αντί να ξεκινήσει ουσιαστικά η δίκη, είδαμε εντάσεις, καβγάδες και μεγάλη ψυχική φόρτιση. Μήπως τελικά ο στόχος είναι να κουραστούμε και να σταματήσουμε να ασχολούμαστε, τόσο εμείς όσο και η κοινωνία;» ανέφερε.

Σχετικά με τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν σχετικά με τη χωρητικότητα της αίθουσας, ανέφερε:

«Περιμέναμε να δούμε μια άρτια και ευρύχωρη αίθουσα, όμως τελικά βρεθήκαμε σε έναν μικρό χώρο με χωρητικότητα μόλις 400 ατόμων. Ο κ. Φλωρίδης γνώριζε ότι πρόκειται για μια δίκη με περίπου 650 εμπλεκόμενους. Πώς είναι δυνατόν να χωρέσουν τόσοι άνθρωποι σε έναν τέτοιο χώρο και μάλιστα να έχουν δαπανηθεί 1.600 ευρώ γι’ αυτό;»

Στη συνέχεια πρόσθεσε:

«Πέρα από το ενδεχόμενο να υπήρχε σκοπιμότητα για αναβολή, υπάρχει και το ζήτημα της ανεπάρκειας και της αδιαφορίας του κ. Φλωρίδη, που φέρει ευθύνες. Πρόκειται για απαξίωση και έλλειψη σεβασμού προς την κοινωνία, αλλά και για κακή διαχείριση δημόσιου χρήματος όσον αφορά το κόστος της αίθουσας. Για όλα αυτά οφείλει να δώσει εξηγήσεις».

Κλείνοντας, υπογράμμισε: «Δεν πρόκειται να αποδεχτούμε να παρακολουθούμε τη δίκη από άλλη αίθουσα μέσω τηλεόρασης».

Αναφερόμενη στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και την ανακοίνωσή της για τη Μαρία Καρυστιανού και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, δήλωσε:

«Ήταν μια απαράδεκτη ανακοίνωση. Είναι δυνατόν να διατυπώνονται αξιολογικές κρίσεις από τον πρόεδρο μιας ένωσης απέναντι σε έναν πολίτη που διαμαρτύρεται για όσα συμβαίνουν; Αυτό είναι ντροπή. Ένας δικαστικός λειτουργός οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός στις δημόσιες τοποθετήσεις του».

«Αυτό που έχω περάσει ως μητέρα με έφερε μέχρι εδώ»

«Είμαι η μητέρα της Μάρθης — και θα παραμείνω πάντα — αλλά και ένας πολίτης που παλεύει με κάθε τρόπο να αποδοθεί δικαιοσύνη στη μνήμη του παιδιού του.

Η εμπειρία που έχω ζήσει ως μάνα με οδήγησε σε αυτό το σημείο. Το κίνημα που διαμορφώνεται προκύπτει ακριβώς από την ανάγκη να υπάρξει επιτέλους ένα κράτος δικαίου σε αυτή τη χώρα. Το ένα συνδέεται άμεσα με το άλλο…

Στον δρόμο, πολλοί άνθρωποι με πλησιάζουν, με αγκαλιάζουν και μου λένε: «Συνεχίστε, μην σταματήσετε, είστε η μοναδική μας ελπίδα». Και αυτό είναι κάτι που το ακούω από παντού. Γι’ αυτό παραμένω προσηλωμένη στην ανάγκη της κοινωνίας και στο κοινό αίτημα για δικαιοσύνη, που αφορά όλους».

Σχετικά με τη συγκάλυψη

«Λίγες ημέρες μετά το περιστατικό, επισκέφθηκα τον εισαγγελέα της υπόθεσής μας, τον κ. Δασκαλόπουλο, και τον ρώτησα πώς επιτράπηκε να γίνει μπάζωμα στον χώρο. Μου απάντησε δύο πράγματα:

Ότι του είχαν μεταφέρει πως έπρεπε ο χώρος να αποκατασταθεί άμεσα ώστε να επανέλθει σε λειτουργία η γραμμή για εμπορικούς λόγους, και ότι οι πραγματογνώμονες είχαν ολοκληρώσει την έρευνά τους μέσα σε δύο ημέρες.

Στη συνέχεια, όμως, πληροφορηθήκαμε ότι δεν είχαν καν μεταβεί στο σημείο και είχαν κάνει την εξέταση από τα γραφεία τους.

Ο εισαγγελέας δεν πήγε να δει ο ίδιος τι συνέβαινε; Δεν βρέθηκαν εκεί ούτε εισαγγελείς ούτε ανακριτές;

Και μόνο το γεγονός ότι δεν εντοπίστηκε τίποτα από έναν άνθρωπο είναι εξαιρετικά ανησυχητικό… Δεν υπάρχει τέτοια εξαφάνιση. Κάτι θα έπρεπε να είχε βρεθεί.

Το ότι δεν βρέθηκε τίποτα δείχνει τη βιασύνη με την οποία απομακρύνθηκαν τα χώματα και τα υπολείμματα. Για όλα αυτά, δεν θα έπρεπε κάποιος να λογοδοτήσει και να βρίσκεται ήδη στη φυλακή;»