Τι σημαίνει για την Ελλάδα το μήνυμα του Ρώσου ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ για το 1922

Μόνο ως ανησυχητική μπορεί να εκληφθεί η ομολογία του Ρώσου ΥΠΕΞ Σ.Λαβρόφ, ο οποίος είναι ο πρώτος ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος, που παραδέχεται δημοσίως την ιστορική αλήθεια της χρηματοδότησης, του εξοπλισμού και του εφοδιασμού του στρατού του Κεμάλ Ατατούρκ, κάτι το οποίο είχε ως συνέπεια την Μικρασιατική Καταστροφή.

Ο Ελληνισμός υπέστη την μεγαλύτερη ήττα στην ιστορία του αφού «ξεριζώθηκε» από τις αρχέγονες προγονικές εστίες της Ιωνίας (Μικράς Ασίας).

Ιστορικά όλοι το γνώριζαν, αλλά Ρωσία, ακόμα και ως Σοβιετική Ένωση απέφευγε να αναφέρεται σε αυτό καθώς δεν ήθελε ποτέ να διαταράσσονται οι ελληνορωσικές σχέσεις.

Τι άλλαξε και ο Ρώσος ΥΠΕΞ προχωρά σε μία τέτοια παραδοχή;

Συγκεκριμένα είπε ότι: 

«Το 2025 γιορτάσαμε την 105η επέτειο από την αναγνώριση της κυβέρνησης της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης από τη Σοβιετική Ρωσία. Δεν περιοριστήκαμε μόνο στην αναγνώριση, αλλά παράσχαμε επίσης υλική βοήθεια, όπως όπλα, πυρομαχικά και χρυσό. Πιστεύω ότι αυτή η ένδοξη σελίδα της στρατηγικής μας συνεργασίας θα θυμάται τόσο στη χώρα μας όσο και στην Τουρκία.»

Προφανώς, ήθελε να τονίσει ότι Ρωσία και Τουρκία έχουν στενές ιστορικές και στρατηγικές σχέσεις οι οποίες θα συνεχίσουν να υφίστανται με αυτή την μορφή.

Από την άλλη δεν προχώρησε σε κάποια σχετική δήλωση για τον μέγιστο ρόλο που έπαιξε η Ρωσία στην ίδρυση του νεοελληνικού κράτους.

Χωρίς την άμεση παρέμβαση του ρωσικού Στόλου, η ναυμαχία του Ναβαρίνου δε θα γίνονταν ποτέ και λόγω αυτής της σύγκρουσης απελευθερώθηκαν οι Έλληνες από τον τουρκικό ζυγό.

Αυτό σημαίνει πως η Μόσχα ευθέως εκφράζει την προτίμησή της στην Τουρκία λόγω της στάσεως της Ελλάδας και της κυβέρνησης στο Ουκρανικό.

Η Ελλάδα απέστειλε μάλιστα πολλά όπλα και πυρομαχικά αποστρατιωτικοποιώντας μάλιστα μερικώς τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Δεν είναι τυχαία η αναφορά του Λαβρόφ για παράδοση οπλισμού και εφοδίων στον στρατό του Κεμάλ το 1922.

Είναι προειδοποίηση για το πως θα παιχθεί το «έργο» σε περίπτωση μίας μελλοντικής πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Αν σε αυτά συνυπολογιστεί και η παραδοχή του Αμερικανού προέδρου Ν.Τραμπ ότι ο Τούρκος ομόλογός του Ρ.Τ.Ερντογάν είναι φίλος του, τότε στην Αθήνα θα πρέπει να ανησυχούν ιδιαιτέρως.

Όσοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην ΕΕ για κάποια υποστήριξη θα πρέπει να το σκεφτούν ξανά.