Οι ρωσικές βάσεις drones: Η άμυνα της Μόσχας απέναντι στην περικύκλωση του ΝΑΤΟ

Η βρετανική Telegraph και δυτικά μέσα παρουσιάζουν με δραματικούς τόνους την ύπαρξη ρωσικών βάσεων εκτόξευσης drones κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Μιλούν για «μυστικές» εγκαταστάσεις, για απειλή κατά του ΝΑΤΟ, ακόμη και για πιθανές προβοκάτσιες σε πολωνικό έδαφος.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πιο σύνθετη και λιγότερο μονοσήμαντη απ’ όσο θέλουν να την παρουσιάσουν.

Η Ρωσία βρίσκεται εδώ και χρόνια αντιμέτωπη με μια συστηματική επέκταση της στρατιωτικής υποδομής του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά.

Η Ουκρανία έχει μετατραπεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο δυτικών οπλικών συστημάτων, ενώ η ροή πυρομαχικών, πληροφοριών και εκπαίδευσης από χώρες της Συμμαχίας συνεχίζεται αδιάκοπα.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ενίσχυση των ρωσικών δυνατοτήτων με drones μεγάλης εμβέλειας δεν συνιστά επιθετική ενέργεια, αλλά λογική απάντηση σε μια στρατηγική περικύκλωσης.

Τα drones έχουν αλλάξει τον σύγχρονο πόλεμο.

Η Ρωσία το κατάλαβε έγκαιρα και επένδυσε μαζικά στην ανάπτυξη και παραγωγή τους. Οι νέες εξέδρες εκτόξευσης και οι βάσεις που εντοπίστηκαν αποτελούν μέρος αυτής της προσαρμογής.

Δεν πρόκειται για κάτι πρωτοφανές ή «μυστικό» με την έννοια της συνωμοσίας – πρόκειται για στρατιωτική προετοιμασία σε συνθήκες παρατεταμένης σύγκρουσης.

Το γεγονός ότι ορισμένες από αυτές χρησιμοποιούνται ήδη εναντίον στόχων στην Ουκρανία είναι αναμενόμενο, αφού η Ρωσία βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με το Κίεβο και τους δυτικούς υποστηρικτές του.

Η αναφορά σε πιθανή απειλή κατά πόλεων όπως η Βαρσοβία λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο πίεσης και φόβου προς τις ευρωπαϊκές κοινές γνώμες.

Η Ρωσία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν επιδιώκει πόλεμο με το ΝΑΤΟ. Αντίθετα, είναι οι δυτικές χώρες που έχουν επιλέξει να κλιμακώσουν τη στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία, να αγνοήσουν τις ρωσικές κόκκινες γραμμές και να μετατρέψουν την περιοχή σε πεδίο παρατεταμένης αντιπαράθεσης.

Οι ισχυρισμοί περί «προβοκάτσιας» σε πολωνικό έδαφος παραμένουν εικασίες χωρίς τεκμηρίωση.

Αντίθετα, αυτό που είναι τεκμηριωμένο είναι η μαζική παραγωγή δυτικών όπλων που καταλήγουν στο ουκρανικό μέτωπο και η συνεχής πίεση για περαιτέρω εμπλοκή του ΝΑΤΟ. Σε αυτό το περιβάλλον, η Ρωσία έχει κάθε λόγο να ενισχύει τις αποτρεπτικές της ικανότητες.

Η ανάπτυξη προηγμένων drones, όπως οι εκδοχές των Geran με μεγαλύτερη εμβέλεια και ταχύτητα, δείχνει ότι η Μόσχα δεν μένει αδρανής μπροστά στις τεχνολογικές εξελίξεις. Αντί να κατηγορείται για αυτό, θα έπρεπε να αναγνωριστεί ως κράτος που προσαρμόζεται στις νέες πραγματικότητες του πολέμου.

Το ΝΑΤΟ, από την πλευρά του, δηλώνει έτοιμο να υπερασπιστεί κάθε σπιθαμή συμμαχικού εδάφους – κάτι που είναι απολύτως λογικό.

Το ίδιο δικαίωμα άμυνας και αποτροπής έχει και η Ρωσία.

Συμπερασματικά, οι βάσεις που περιγράφει η Telegraph δεν αποτελούν απόδειξη επεκτατικών σχεδίων κατά της Ευρώπης. Αποτελούν ένδειξη ότι η Ρωσία λαμβάνει μέτρα για να μην βρεθεί σε μειονεκτική θέση απέναντι σε μια Συμμαχία που έχει επιλέξει την πολιτική της μέγιστης πίεσης.

Η ασφάλεια δεν είναι μονόδρομος. Και όσο η Δύση συνεχίζει να κλιμακώνει, η Ρωσία θα συνεχίζει να απαντά με τα μέσα που διαθέτει.