Στις 12 Αυγούστου 2020 και υποβόσκουσα της ελληνοτουρκικής κρίσης με ένα πολύ χαρακτηριστικό της δημοσίευμα η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα, Yeni Şafak, ούτε λίγο ούτε πολύ ανακοινώνει ότι η πραγματική έκταση της Τουρκίας δεν είναι 783 χιλιάδες κυβικά χιλιόμετρα, αλλά…1 εκατομμύριο 245 χιλιάδες κυβικά χιλιόμετρα. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.
Η νέα εισβολή του νεοσουλτάνου στην κατεχόμενη Κύπρο και ειδικά στην περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου, δεν έγινε για επικοινωνιακούς λόγους. Δεν ήταν μια καλοστημένη χολιγουντιανού χαρακτήρα φιέστα, αλλά η σφραγίδα, με παρουσία Ερντογάν και επίσημα της «νέας πορείας» στο Κυπριακό.
Είναι κάποιες λέξεις με ειδικό βάρος τόσο θλιμμένες, ''σαν δάχτυλα που πόνεσες μια νύχτα με αγωνίες'', θα 'λεγα παραφράζοντας ένα στίχο του Γιώργου Μαρκόπουλου. Και η λέξη ''Πολυτεχνείο'' είναι μια απ’ αυτές. Λέξη με ειδικό βάρος, γιατί κουβαλάει μνήμες (για όσους την έζησαν), εικόνες τραυματικές και αγνά συναισθήματα που ξεπέρασαν τη συμβατική λογική και ξεχείλισαν διψασμένα για δημοκρατία.
Κουρελόχαρτο έχει κάνει η Τουρκία τη Συνθήκη της Λωζάννης (Ιούλιος 1923), από την επομένη της υπογραφής της. Μόλις το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους, το τουρκικό κράτος ανέλαβε όλες τις εξουσίες (διοικητικές, ασφαλείας, τελωνειακές κλπ) σε Ίμβρο και Τένεδο. Ποτέ δεν εφαρμόστηκε η «ειδική διοικητική οργάνωση, αποτελούμενη από τοπικά στοιχεία» όπως αυτή οριζόταν στο άρθρο 14.
Η τουρκική πολιτική εκδηλώνεται με συνέπεια και συνέχεια ανεξάρτητα από τις καθεστωτικές μεταβολές. Η απλή ανάγνωση των γεγονότων πριν σαράντα - πενήντα χρόνια, θα μας πείσει ότι υπάρχει μια μόνιμη επεκτατική πολιτική που εκδηλώνεται αξιοποιώντας τις διεθνείς συγκυρίες, αναμένοντας την κατάλληλη "ιδανική στιγμή" ή αφορμή.
Το θέμα της 17 Νοέμβρη εκτός των εσωτερικών διαστάσεων είχε πάρει τις προηγούμενες δεκαετίες μεγάλη έκταση και στο εξωτερικό, ειδικά στην Τουρκία, ένεκα του ότι όπως είναι γνωστό στην οργάνωση αυτή αποδόθηκαν οι δολοφονίες στην Αθήνα των δυο Τούρκων διπλωματών, Çetin Görgü και Ömer Sıpahıoğlu.
Τι νόμισαν οι εδώ "φωστήρες" των ΜΜΕ αλλά και οι πολιτικάντηδες, πως τέλειωσαν με τον Τράμπ;
Η πρόσφατη σύγκρουση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και η ήττα της Αρμενίας, προκάλεσε κατά τεκμήριο συμπάθεια για τους Αρμένιους. Δεν πρόκειται για το είδος του ενδιαφέροντος που παλιότερα το συναντούσε κανείς-και ως αποτέλεσμα της αντιδυτικής κατά κανόνα προπαγάνδας- για κάθε λογής ‘αντιαποικιοκρατικές’ συγκρούσεις και αντάρτικα κατά δικτατορικών καθεστώτων.
Eμείς εδώ από την Δημοκρατία έχουμε προειδοποιήσει με κάθε τρόπο ότι οι καιροί αλλάζουν. Η Τουρκία με τα τεκταινόμενα τόσο στην Συρία, όσο στην Λιβύη και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ απέδειξε ότι σε έναν πολυπολικό κόσμο δύναται να επιτελέσει τον ρόλο εκείνο που οι συνοικιακοί συστημικοί δημοσιογράφοι προσπαθούν να σας πείσουν ότι αδυνατεί.
Η Τουρκία επιμένει πεισματικά στις διεκδικήσεις της! Τώρα, μας εγκαλεί τελείως απροκάλυπτα γιατί τα πολεμικά μας αεροσκάφη και πλοία πετούν και πλέουν αντίστοιχα στο ανατολικό Αιγαίο, ενώ ο νέο-Χαλίφης «αποβιβάζεται» στην Αμμόχωστο!
Πριν από ένα μήνα περίπου η κυβέρνηση της ΝΔ καταδίκασε την ηγεσία της Χρυσής Αυγής ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης. Με αυτή την καταδίκη πέτυχε δύο στόχους. Από την μία στοχοποίησε και ενοχοποίησε τον πατριωτικό χώρο ως "εν δυνάμει εγκληματίες" με την καταδίκη και τις συνακόλουθες φυλακίσεις να λειτουργούν ως φόβητρο για όποιον δραστηριοποιείται σε αυτόν τον χώρο.
Η Αρμενία συνθηκολόγησε με το Αζερμπαϊτζάν, μετά από ένα δίμηνο περίπου, πολεμικής σύγκρουσης.
Και ενώ στην πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμη συντηρείται θερμό το μετεκλογικό κλίμα με τον Τζο Μπάιντεν να έχει αναδειχθεί νικητής στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ και τον Ντόναλντ Τραμπ να μην τον αναγνωρίζει και να τον κατηγορεί για νοθεία, η Τουρκία καιροφυλακτεί. Καιροφυλακτεί και πιέζει παντοιοτρόπως για αποστρατικοποίηση των νησιών και του Έβρου, χωρίς να βρίσκει αντιστάσεις από εμάς, που λειτουργούμε μόνιμα επικοινωνιακά και αμυντικά - σε κυβερνητικό επίπεδο - με μανδύα τον covid 19 και αρωγό της... ''συγκάλυψης'' των ηττοπαθών επιλογών μας τα φίλα προσκείμενα Μέσα.
Αφορμή του άρθρου, είναι η γενέθλιος ημέρα 10 Νοεμβρίου του 1995, που με δήλωσή του ο τότε Πρόεδρος της “Πολιτικής Άνοιξης” Αντώνης Σαμαράς, επιβεβαίωνε δημοσίευμα της εφημερίδας “Έθνος”, σύμφωνα με το οποίο ο πρώην Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπέγραφε στις 15 Σεπτεμβρίου 1993 σύμβαση για την παραχώρηση της εκμετάλλευσης του “Ξυστό” σε επιχειρήσεις του Σωκράτη Κόκκαλη, λίγες μόλις ημέρες πριν από την πτώση της κυβέρνησής του (13 Οκτωβρίου 1993)!
Με ένα εκτενές δημοσίευμα η τουρκική αντιπολιτευτική εφημερίδα, Sözcü, που επικαλείται και σχετικό άρθρο των Financial Times, αναφέρει ότι η τελική επικράτηση του Joe Biden στην προεδρία των ΗΠΑ θα επιφέρει ριζική στροφή στην εξωτερική πολιτική η οποία θα επηρεάσει αρνητικά τις σχέσεις της βασικά με τους ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας, Muhammed Bin Selman, του Ισραήλ, Binyamin Netanyahu και της Ουγγαρίας, Viktor Orban.
Όλοι έχουν σε αυτή την χώρα μια εύλογη απορία: Επί μνημονίων εάν έλειπαν ακόμα και 100 εκατ. ευρώ για να κλείσει η αξιολόγηση από τους δανειστές οι τότε κυβερνήσεις γύρναγαν τους Έλληνες πολίτες «ανάποδα» για να τους πάρουν μέχρι και το τελευταίο ευρώ.
Η υπογραφή της συμφωνίας λήξης του πολέμου στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ (Αρτσάχ στα Αρμενικά), που υπέγραψαν Ρωσία, Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν, και η εγκατάσταση ρωσικής στρατιωτικής ειρηνευτικής δύναμης (αρχικά περίπου 2.000 στρατιωτών) στην γραμμή αντιπαράθεσης, σημαίνει ουσιαστικά και την επαναφορά της Ρωσίας στην περιοχή.
Όλο και πιο συχνά τελευταία έχω την αίσθηση ότι βλέπω μέσα από έναν σπασμένο καθρέφτη κομμάτια της Νεότερης Ελλάδας η οποία έχει παραμορφωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να κινδυνεύει να χάσει και το φύλλο συκής που της έχει απομείνει.
Όσοι νομίζουν ότι ο 78 χρονών νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάϊντεν, που έχει πολλά προβλήματα υγείας, που συχνά ξεχνά που βρίσκεται και τι κάνει, θα είναι ο νέος πλανητάρχης, μάλλον κοιμούνται ύπνο βαθύ.
Σειρά από πολιτικές αξιολογήσεις και συνακόλουθες εκτιμήσεις πεπραγμένων «εγγυώνται» την αποδόμηση της αξιοπιστίας του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Τέσσερα - ἄστρα γύρω γύρω
Η προπαγάνδα στη φυσική μας ζωή έχει αναβαθμιστεί ασφαλώς σήμερα από τεχνική σε τέχνη. Τέχνη συμβόλων κατάλληλα διαμορφωμένη για να επηρεάσει τις προθέσεις και τις δράσεις του κοινού στο οποίο απευθύνεται, με κίνδυνο τη συρρίκνωση της ελευθερίας του, την ελεγχόμενη πληροφόρηση και την επιλογή προαποφασισμένων απ' τον πομπό ''προϊόντων'' που αφορούν τις στάσεις, τις προτιμήσεις, τις αντιλήψεις και τις ιδέες του.
Κάποτε ο Ερντογάν είχε δηλώσει σε δημόσια ομιλία ότι οι τρούλοι των τζαμιών μας θα είναι οι ασπίδες μας και οι μιναρέδες οι λόγχες μας
Πριν από τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ στις 8 Νοεμβρίου 2016, έγραφα πως αυτές οι αμερικανικές εκλογές θα ήταν κομβικό σημείο για τον πλανήτη μας αφού διεκδικητές θα ήταν από την πλευρά των Ρεπουμπλικάνων ο Ντόναλντ Τραμπ και από την πλευρά των Δημοκρατικών η Χίλαρι Κλίντον, η εκπρόσωπος της ΝΤΠ, που ευελπιστούσε επί των ημερών της στην Προεδρεία των ΗΠΑ να ολοκλήρωνε το έργο της Παγκοσμιοποίησης!
Την υπεραισιοδοξία της κυβέρνησης για έκρηξη της ανάπτυξης το 2021 διαδέχτηκε η επέλαση του αόρατου εχθρού, του κορωνοϊού, ενός εχθρού, που ταλανίζει την κοινωνία από τις αρχές του έτους.
Το δεύτερο Lockdown έφτασε. Όχι ότι δεν το περιμέναμε. Τα περιοριστικά μέτρα είχαν ξεκινήσει εδώ και εβδομάδες σε όλη τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη. Εκεί, όπου οι θερμοκρασίες, είχαν πέσει δραστικά, εδώ και ένα δίμηνο περίπου. Και τα κρούσματα ακολούθησαν έναν φρενήρη ρυθμό.
Την κωμωδία του πάλαι ποτέ καλού ελληνικού κινηματογράφου "Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες" την θυμάστε; Σε αυτήν, οι 2 ήρωες γνώριζαν ότι βρίσκονταν σε οικογενειακή βεντέτα, χωρίς όμως να γνωρίζουν τους λόγους αυτής, απλά έπρεπε να σκοτώσουν ο ένας τον άλλο και μπορεί στην ταινία το τέλος να είναι αίσιο, αυτό όμως που δημιουργείται στην σημερινή ελληνική κοινωνία φοβόμαστε ότι δεν θα έχει καθόλου αίσια κατάληξη.
Είναι πλέον ολοφάνερο ότι η Κυβέρνηση, με την βοήθεια των καλοπληρωμένων συστημικών ΜΜΕ, έχει εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου σκληρή προπαγάνδα εναντίον του Ελληνικού λαού.
Εάν οι αμερικανικές εκλογές διεξάγονταν τον Δεκέμβριο του 2019 ο Ντόναλντ Τραμπ αναμφίβολα θα ήταν ο νικητής.
Θα πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη μας ότι συχνά οι Τούρκοι δίνουν επίτηδες στην δημοσιότητα κάποια πολεμικά στοιχεία που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, για να προβάλλουν την εικόνα που επιθυμούν, σαν η αναδυομένη υπερδύναμη με τεράστιες πολεμικές δυνατότητες.
