Στη ζωή, όπως και στην Ιστορία τίποτα δεν είναι τυχαίο. Και το ‘μέταλλο’ μιας αυτοκρατορίας, τη χαρακτηρίζει, πέρα από πρόσωπα και πολιτικά συστήματα. Κυρίαρχο στοιχείο του είναι η σκληρότητα. Και η αποφασιστικότητα. Κανείς δε χαρίζει τίποτα, ιδιαίτερα μάλιστα στον ανταγωνιστικό κόσμο των διεθνών σχέσεων. Από κει και πέρα είναι θέμα προσαρμοστικότητας και φλέγματος.
Στον απόηχο των αποκαλύψεων που δεν λέει να κοπάσει, με ηχητικά και συνομιλίες που παραπέμπουν σε παρελθοντικές, μαύρες εποχές της πάλαι ποτέ ΚΥΠ και προφανώς, ενισχύουν την φημολογία περί προκήρυξης εκλογών το προσεχές φθινόπωρο, σοβαρά ερωτηματικά προς την κυβέρνηση του κ. Αλέξη Τσίπρα, αλλά και τη σημερινή του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει εγείρει η εμπλοκή του ονόματος του τέως Διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών κ. Ιωάννη Ρουμπάτη.
Η επιρροή της γερμανικής κουλτούρας στη ζωή των Μητσοτάκηδων άρχισε ήδη απ' τα χρόνια της παραμονής τους στο Παρίσι (1968-1974), αν και είχε προηγηθεί η πρώτη επαφή του Επίτιμου με τον γερμανικό τρόπο ζωής στα χρόνια των μεταπτυχιακών του σπουδών στη Δ. Γερμανία.
Η Τουρκία γκριζάρει, αμφισβητεί και διεκδικεί για να κατακτήσει περιοχές. Η πολιτική και η συμπεριφορά της χαρακτηρίζεται από το πνεύμα του κατακτητή. Είναι ιδεολογία, νοοτροπία και στάση έναντι των γειτόνων και ευρύτερα της περιοχής. Το καθεστώς Ερντογάν έχει διαμορφώσει ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο, το οποίο στηρίζεται στη θεωρία του «ζωτικού χώρου», των επεκτατικών πολέμων, όπως ήταν η πολιτική και ιδεολογική προσέγγιση των ναζί, του Χίτλερ («Lebensraum»).
Κατά της Ορθόδοξης Ιστορίας (που αφορά εμάς τους Έλληνες, τους Ρώσους, τους Σέρβους, τους Βούλγαρους, τους Ελληνοκυπρίους, τους Αιθίοπες κ.α.) και κατά της οικουμενικότητας της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς (έννοιες που αφορούν τον υπόλοιπο πλανήτη και για εμάς είναι άχρωμες, άοσμες, άγευστες και ανούσιες και ας λένε ότι θέλουν όλοι όσοι το παίζουν διανοούμενοι) αποφάσισε χθες το ανώτατο δικαστήριο της Τουρκίας αλλά για πρώτη φορά, ταυτοχρόνως η Ελλάδα έχει μια μεγάλη ευκαιρία για να πηγαίνει την Τουρκία «από γωνία, σε γωνία».
Στο παραπάνω ερώτημα οι ειδικοί των ΗΠΑ σε θέματα Τουρκίας το πιθανότερο είναι να απαντήσουν αρνητικά. Η αρνητική τους απάντηση εδράζεται κυρίως στα εξής:
Μέσα στα κλέη και τους θρύλους τριών χιλιάδων χρόνων Ιστορίας σίγουρα σημαδέψαμε εμείς οι Έλληνες στο μυαλό και την καρδιά μας κάποιες ημερομηνίες ορόσημα, που υψώνονται σαν φωτεινά μετέωρα μέσα στο χρόνο.
Όταν από 29 Νοεμβρίου-1 Δεκεμβρίου 2019 πραγματοποιήθηκε το 13ο Συνέδριο της ΝΔ, διαφάνηκε ότι δημιουργείται μεγάλο ρήγμα στη ΝΔ μεταξύ της Μητσοτακικής πτέρυγας με τις αντίστοιχες του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά!
Την περασμένη Παρασκευή ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης βρέθηκε στην Αθήνα και είχε συνομιλίες με τον Έλληνα ομόλογό του, Νίκο Δένδια. Μετά τις συνομιλίες, κατά τη διάρκεια των οποίων συζητήθηκαν όλα τα καυτά ζητήματα και τα θέματα που διαμορφώνονται με την έντονη τουρκική επιθετικότητα, ανακοινώθηκε η μετάβαση του Προέδρου Αναστασιάδη στην ελληνική πρωτεύουσα στις 14 Ιουλίου.
Βλέποντας τις συνεχείς παλινωδίες και τις απαράδεκτες υποχωρήσεις των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών σε όλα τα εθνικά μας θέματα, όχι μόνο έναντι της Τουρκίας, αλλά και έναντι των υποδεέστερων και ανύπαρκτων στρατιωτικά Σκοπίων και Αλβανίας, εύκολα διερωτάται κανείς:
Έχω ξεθάψει τρεις φορές όλο κι όλο την Λερναία Ύδρα απ' τον κόσμο-απόκοσμο των παιδικών μου αναμνήσεων. Τον κόσμο που πλημμύριζε από μορφές μυθικών ηρώων που μπλέκονταν στους λαβύρινθους του μυαλού μου με γνωστούς και άγνωστους ήρωες του ιστορικού παρελθόντος και των λαϊκών αναγνωσμάτων του μικρασιατικού ελληνισμού, οι οποίοι πέρασαν στην παράδοση σαν προστάτες της φτωχολογιάς και της πατρίδας.
Την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2020 στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε “Δημόσια Συζήτηση” με θέμα: “Μας συμφέρει η Χάγη;”! Την “Δημόσια Συζήτηση” συντόνισε ο Πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ καθηγητής Λουκάς Τσούκαλης.
Για την Ορθόδοξη και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ο γάμος γίνεται μόνο μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Είναι όμως άλλο πράγμα να αναγνωρίσουμε τα ατομικά δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν μαζί και άλλο να μιλάμε για το θεσμό του γάμου και το θεσμό της οικογένειας που είναι θεσμοί κατοχυρωμένοι από το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις...
Για να 'χεις πιθανότητες επιτυχίας στην αναμέτρηση με τον ''εχθρό'', έλεγαν οι παππούδες μας (που κάτι ήξεραν παραπάνω), πρέπει να ξέρεις τα ''πατήματά'' του. Κι αν αυτό ισχύει αξιωματικά στη φυσική μας ζωή, πολύ περισσότερο ισχύει στην Εξωτερική πολιτική μας.
Για να μπορέσει να εγκατασταθεί ένα νέο καθεστώς ή να διαιωνιστεί ένα παλαιότερο χρειάζεται ένα καθολικό «rewritting», δηλαδή ένα καινούριο γράψιμο της Ιστορίας, της κουλτούρας, του τρόπου του σκέπτεσθαι, κοινώς η επιβολή ενός συγκεκριμένου τρόπου αντίληψης που θα βολεύει το καθεστώς και θα κάνει τους πάντες να νομίζουν πως τον έχουν οικειοποιηθεί εθελοντικά.
Ενώ η Ελλάδα μας βαδίζει στην απόλυτη οικονομική καταστροφή και ο λαός φτωχοποιείται βάναυσα,
Το 1908 στην παρηκμασμένη Οθωμανική Αυτοκρατορία, ένας σύνδεσμος αξιωματούχων με ισχυρά στρατιωτικά ερείσματα, πήρε τα ηνία της αχανούς ακόμα Οθωμανικής Επικράτειας. Είχε την ονομασία ‘Ένωση και Πρόοδος’ και γέννησε ελπίδες, ειδικά στις μειονότητες, πως έστω και με καθυστέρηση η αστική επανάσταση που ‘είχε σαρώσει’ την Ευρώπη θα ‘άγγιζε’ την Ανατολία.
Έχοντας άριστη πληροφόρηση από Αμερική, προανήγγειλα αρκετό διάστημα πριν την έλευσή του Τζέφρι Πάιατ στην Αθήνα, ότι σύντομα στην Ελλάδα έρχεται να αναλάβει καθήκοντα πρέσβη των ΗΠΑ “αμερικανικό γεράκι” της αμερικανικής διπλωματίας από μπαρουτοκαπνισμένη περιοχή της Ευρώπης!
Ήξερα πάντα ότι η δημοκρατία στα ακραία της όρια μπορεί να γίνει αντικείμενο άγριας εκμετάλλευσης από τα φίδια του αναρχισμού και του φασισμού. Ήξερα, επίσης, ότι είναι το πιο ευαίσθητο πολίτευμα γιατί είναι το πιο ανεκτικό, σε βαθμό που οι ελευθεριότητές του να αγγίζουν τους χώρους της ασυδοσίας, απ' όπου ξεπετάγονται ως τρωκτικά η ανομία και η αναρχία με συνακόλουθο ''παραπαίδι'' τους την τρομοκρατία.
Είναι πολιτική επιλογή και δεν προκύπτει συγκυριακά. Η… εικόνα δείχνει τον κρόταφο να «τρέχει» να βρει το πιστόλι. Αυτόβουλα και ως εδραιωμένη αντίληψη. Οι πιέσεις, που φαίνεται να προσελκύονται με την ακολουθούμενη πολιτική όπως και το γνωστό αφήγημα με το «πιστόλι στο κρόταφο», συνιστούν μια βαθιά πολιτική πεποίθηση, που εδράζεται στην προσαρμοστικότητα και το φοβικό σύνδρομο.
Ο Λόρδος Ντέιβιντ Όουεν είναι γιατρός, με σημαντικό έργο και πορεία στη νευρολογία και την ψυχιατρική και ''αστέρας" επί δεκαετίες της βρετανικής πολιτικής ζωής. Πέρα από τα σημαντικά χαρτοφυλάκια στα οποία θήτευσε, είναι και ο ''πατέρας'' από κοινού με τον Σάιρους Βανς, του Ειρηνευτικού Σχεδίου για την Γιουγκοσλαβία, που δεν ευτύχησε να εγκριθεί.
Ενώ η πανδημία του κορωνοϊού μαστίζει ακόμη τις ΗΠΑ, έρχεται η δολοφονία ενός έγχρωμου Αμερικανού πολίτη (Τζορτζ Φλόιντ) από αστυνομικό της Μινεάπολης για να πυροδοτήσει εκρήξεις σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ και να προκαλέσει κι άλλους θανάτους και πολλές άλλες καταστροφές!
Τα λάθη που αφορούν την Εξωτερική πολιτική μας, εν γένει, είναι ''έργο'' πολλών κυβερνήσεων και είναι λάθη επαναλαμβανόμενα, τα οποία φέρουν ενίοτε την υπογραφή μεγάλων ανδρών της πολιτικής μας ζωής.
Από τριακονταετίας ασχολούμαι με το τέμενος Βαγιαζήτ (1) του Διδυμότειχου. Το πιο αρχαίο, λαμπρό και μεγάλο σουλτανικό τζαμί στην Ευρώπη, σε μια πόλη η οποία εκτός από πρωτεύουσα του Βυζαντινού κράτους διατέλεσε επίσης και πρωτεύουσα των Οθωμανών.
Το ηχητικό ντοκουμέντο που κατέθεσε ο Σαμπύ Μιωνή στα πλαίσια της εξέτασης ενδεχόμενης ενοχής του Παπαγγελόπουλου, αποδεικνύει τις συνεννοήσεις, τις συναλλαγές και τις συνωμοσίες.
Πριν πολλά χρόνια είδα το καταπληκτικό έργο του Μάθιου Κάσοβιτζ «Το Μίσος» (τότε έγινε γνωστός ο Βενσάν Κασέλ). Μια ταινία αφιερωμένη στην κατάπτωση της γαλλικής κοινωνίας που τώρα πλέον το ίδιο ανώμαλα καταρρέει και η ελληνική.
Στα πρώτα χρόνια της ωριμότητας, όταν άρχισαν να με απασχολούν περισσότερο τα θέματα Εξωτερικής πολιτικής απ' τα Εσωτερικής φύσεως είχα διαμορφώσει την άποψη πως η μουσουλμανική Μειονότητα Θράκης ήταν μια υπό διαμόρφωση κλειστή κάστα Ελλήνων πολιτών.
Στις 6 Νοεμβρίου 2016 έγραφα σε άρθρο μου: “Γκριζάρουν το Αιγαίο ΗΠΑ και Γερμανία” μεταξύ των άλλων και τα παρακάτω: «Όταν γράφεις πάντα την ακρίβεια της πληροφορίας σου, χωρίς να αμβλύνεις τις γωνίες της, τότε υπάρχουν Πατριώτες που σου εμπιστεύονται αυτά που βλέπουν και αυτά που ακούν.
Κρίσιμη και αρκούντως σημαντική θεωρείται η επίσκεψη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια στο Κάιρο. Η μετάβαση στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα συνδέεται με τις προσπάθειες της ελληνικής διπλωματίας να αποκρούσει την τουρκική επιθετικότητα και να διεμβολίσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Ιδιαίτερο προβληματισμό γεννά η εμφάνιση του Έλληνα πρωθυπουργού με φόντο το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης, προκειμένου να κηρύξει την “επανεκκίνηση” της τουριστικής περιόδου. Πέρα από το γεγονός ότι ξενίζει η χρήση “κομπιουτερίστικης ορολογίας”, στο μέτρο που ένα κοινωνικό φαινόμενο παραλληλίζεται με λειτουργία ηλεκτρονικού υπολογιστή, η κίνηση αυτή δείχνει ότι έχουμε περάσει σε μιαν αλλόκοτη εποχή όπου κυριαρχεί ο βιασμός του “ορθόδοξου” βίου. Διότι, στην πάλαι ποτέ κανονική κοινωνία, το καλοκαίρι διαδεχόταν την άνοιξη φυσικώ τω τρόπω και, αντιστοίχως, οι πολίτες κάθε χώρας αποφάσιζαν με δική τους πρωτοβουλία πότε ακριβώς και σε ποιον προορισμό θα μεταβούν για τις διακοπές τους. Ίσως να μην απέχει πολύ η στιγμή εκείνη που θα πρέπει να εμφανίζεται ο πρωθυπουργός για να μας ανακοινώσει ότι «τώρα τελείωσε το καλοκαίρι και ξεκινά ο χειμώνας».
