Η Κ.Ο της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ» πιστή στον όρκο και τις υποσχέσεις της προς τη Πατρίδα και τον Ελληνικό λαό έκανε για μια ακόμα φορά το καθήκον της.
Η Κ.Ο της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ» πιστή στον όρκο και τις υποσχέσεις της προς τη Πατρίδα και τον Ελληνικό λαό έκανε για μια ακόμα φορά το καθήκον της.
Η Τουρκία, άσχετα αν πιστεύουμε πολλοί πως δεν είναι δημοκρατικό κράτος και επί δυο δεκαετίες κυβερνά αυτήν την χώρα απολυταρχικά ο Ρ. Τ. Ερντογάν, εν τούτοις είναι ένα σοβαρό κράτος!
Το σχέδιο Ανάν ήταν ένα μοντέλο συμφωνίας για την Κύπρο, που εξυπηρετούσε την Τουρκία, τους Αγγλοαμερικανούς, όχι όμως τους Κυπρίους. Δεκαέξι χρόνια μετά το δημοψήφισμα (24 Απριλίου 2004), η αποτίμηση είναι αναγκαία.
Η πανδημία αποκάλυψε καταλυτικά μια πραγματικότητα που ήδη βίωναν τα έθνη. Συντέλεσε μέσα από τη φονική δράση της στη βιωματική κατανόηση συμπερασμάτων σχετικά με την υγεία, τα κράτη, τις κοινωνίες το μέλλον, την ίδια τη ζωή.
Επειδή η γνώση είναι δύναμη, ας δούμε πως καθοδηγούνται οι μάζες και ειδικότερα πως αυτή η καθοδήγηση-χειραγώγηση εφαρμόζεται στην περίπτωσή μας τον τελευταίο καιρό.
Από τα χρόνια της επονομαζόμενης Μεταπολίτευσης και ακόμη περισσότερο στα χρόνια των Μνημονίων, τα ΜΜΕ της Πατρίδος μας “πλέουν σε αχαρτογράφητα νερά”!
Οι εταιρείες- κολοσσοί στα ενεργειακά αναστέλλουν τις δραστηριότητες τους, η Τουρκία, παρουσιάζεται αποφασισμένη να συνεχίσει. Και ενώ, λοιπόν, διεθνείς εταιρείες αναθεωρούν το ενεργειακό τους πρόγραμμα και λόγω της πανδημίας αλλά πρωτίστως για οικονομικούς λόγους, η Τουρκία έχει προδήλως άλλες προτεραιότητες.
Οι περισσότερες χώρες οργανώνουν τα σχέδιά τους για τη μερική άρση της καραντίνας από τις αρχές Μαΐου χωρίς να έχει βρεθεί ακόμη κάποιο αποτελεσματικό εμβόλιο προκειμένου να εξαλειφθεί πλήρως ο κίνδυνος υποτροπής του κορονοϊού.
Μια φορά και έναν καιρό… ήταν ένας Γάλλος, o Κάρολος Ντε Γκωλ, ο οποίος επικεφαλής των Ελευθέρων Γάλλων μπήκε στο Παρίσι το 1944, νικητής και τροπαιούχος. Όμως, πάντα υπήρχε στην καρδιά και τον νου του φωλιασμένος ένας φόβος σαν δηλητήριο: Μήπως οι Γερμανοί επαναλάβουν τον πόλεμο και η αγαπημένη του πατρίδα, βρεθεί ξανά στον δρόμο τους.
Συμπληρώνονται φέτος 53 χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας από τις Ενοπλες Δυνάμεις στις 21 Απριλίου 1967. Και μπορεί αυτόν τον χρόνο λόγω κορωνοϊού οι εθιμοτυπικές δηλώσεις καταδίκης του πραξικοπήματος να είναι υποτονικές, αλλά είμαστε σίγουροι πως πολιτικά κόμματα, αριστερές περσόνες, «αντιστασιακοί» και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις δεν θα ξεχαστούν, και πιστοί στο ραντεβού τους, θα καταδικάσουν για μία ακόμα φορά την χούντα.
O κορωνοϊός θα επιφέρει κοσμογονικές γεωπολιτικές αλλαγές και ανακατάταξη των οικονομικών συσχετισμών καθώς όλες οι χώρες κατανόησαν πόσο ευάλωτες είναι με το να έχουν μεταφέρει όλα τα κέντρα παραγωγής τους στην κομμουνιστική Κίνα και φαίνεται πως στα επόμενα χρόνια αυτό θα αντιστραφεί, καθώς την διαδικασία αυτή θα ακολουθήσει άμεσα η Ιαπωνία, ένας εκ των βασικότερων συμμάχων των ΗΠΑ.
Στην εποχή του “πολέμου κατά του αόρατου εχθρού” (sic), όπου το κράτος αποφάσισε αλλού να περιορίσει και αλλού να καταλύσει θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, όφειλε αντισταθμιστικώς, ως κράτος προνοίας, να δείξει το κοινωνικό του πρόσωπο παρέχοντας οικονομική ενίσχυση σε όλους εκείνους τους “αμάχους-αναξιοπαθούντες” που υφίστανται τις δυσβάσταχτες επιπτώσεις του ανωτέρω “πολέμου”.
Οι δοκιμασίες προσγειώνουν τους ανθρώπους στις πραγματικότητες. Αυτό το Πάσχα θα το θυμόμαστε για πάντα. Όπως και τη χρονιά που διανύουμε, το 2020, το οποίο θα αποδειχθεί πολύ χειρότερη από το 2013 και η κρίση που θα προκληθεί μεγαλύτερη εκείνης της περιόδου 2010-2015.
Επί σειρά ετών οι ελληνικές κυβερνήσεις φώναζαν προς τις ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να αποδεχτούν, ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά. Αλλά αυτές, δυστυχώς, είτε εξυπηρετώντας άλλα συμφέροντα είτε επειδή ήσαν κοντόφθαλμοι δεν το έπρατταν.
Η πεμπτουσία του θεοσώστου μηνύματος της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης είναι η Ανάσταση του Χριστού. Από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την ημέρα της Αναλήψεως στα χείλη και στις καρδιές των Πιστών αντί άλλου χαιρετισμού ακούγεται το Χριστός Ανέστη.
Είναι γνωστός πλέον και στον κάθε κακόπιστο ο μεγαλοϊδεατισμός του Τούρκου Σουλτάνου Ρ. Τ. Ερντογάν για την αναβίωση επί των ημερών του της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Που περιελάμβανε την Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Συρία, την Ελλάδα!
Μπορεί η Ελλάδα να είναι μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, αλλά αντιμετωπίζεται ως ο φτωχός συγγενής που δεν τολμά να ψελλίσει, ενώ όταν το πράττει δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν.
«Οι ερευνητικές δραστηριότητες της Τουρκίας για υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο θα συνεχιστούν και τώρα έχουμε και τρίτο πλωτό τρυπάνι».
Κάθε κρίση, αναμφισβήτητα, αποτελεί και ένα σημείο καμπής. Η ιστορία είναι γεμάτη από περιόδους κατά τις οποίες πολύ σημαντικά γεγονότα, όπως πόλεμοι, πολιτικές και κοινωνικές ταραχές, επιτάχυναν ή ακύρωσαν εξελίξεις.
Στις 26 Απριλίου του 1986 σημειώθηκε πυρηνικό ατύχημα σε έναν αντιδραστήρα του πυρηνικού σταθμού παραγωγής ενέργειας του Τσερνόμπιλ στη Σοβιετική Ένωση (η περιοχή αυτή σήμερα ανήκει στην Ουκρανία).
Ιερείς διώκονται επειδή τέλεσαν λειτουργίες και κοινώνησαν στα κρυφά τους πιστούς. Δικογραφίες σχηματίζονται εναντίον τους και αυτοί κρύβονται για να γλυτώσουν το αυτόφωρο. Απειλές εκτοξεύονται για όσους θελήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους αλλά και σε όσους πιστούς θέλουν να εκκλησιαστούν.
Γεωτρήσεις μεσούσης της πανδημίας, υλοποίηση επεκτατικών σχεδιασμών και συνέχιση της τακτικής της έντασης. Αυτή είναι κωδικοποιημένη η διαχείριση που γίνεται από την κατοχική Τουρκία αυτή την περίοδο.
Άραγε μπορούμε να μιλάμε σήμερα για ελευθερία, όπως παλαιότερα, με την έννοια ότι ο άνθρωπος είναι από την ίδια τη φύση του ελεύθερος, όταν κανένα εξωτερικό ή υλικό πρόσκομμα δεν παρεμβάλλεται στις ενέργειές του, όταν δηλαδή δεν ισχύει στην πράξη ο αριστοτελικός ορισμός: «ἑλευθερία εστιν το ζην ως βούλεταί τις»;
Στην εποχή του κορωνοϊού έγιναν μόδα – εξ ανάγκης – οι τηλεδιασκέψεις. Έτσι και εγώ δεν θα μπορούσα να ξεφύγω του γενικού κανόνα και μέσω “τηλεδιάσκεψης” με αξιόπιστη διπλωματική πηγή μου, καταγράφω παρακάτω το προϊόν της κουβέντας μας:
Το ανέκδοτο με τον βοσκό και τον λύκο είναι διαχρονικό. Μετά από απανωτές πλακίτσες, όταν ήρθε ο λύκος κανείς δεν τον πίστεψε. Αυτό δε σημαίνει ότι χάθηκε η αξία της προειδοποίησης. Από τη στιγμή μάλιστα που ο λύκος πάντα υπάρχει.
Ο Άδωνις είχε φροντίσει να μας καθησυχάσει εγκαίρως. Μην ανησυχείτε είχε πει, η κυβέρνηση έχει και άλλα να δώσει για την αντιμετώπιση της κρίσης του κορωνοϊού, θα δώσει δάνεια.
Το βράδυ της 7ης Απριλίου 2020 η κ. Νίκη Λυμπεράκη, συνεπικουρούμενη από τον έτερο δημοσιογράφο κ. Κώστα Γιαννακίδη, στην πρωτοείσακτη εκπομπή της στο κανάλι Open TV με τον τίτλο “Info-19”, ζήτησε από τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο να τοποθετηθεί ως προς το πόσο μακριά μπορούν να φθάσουν οι απαγορεύσεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού.
Αξιότιμε κύριε πρωθυπουργέ, η κοινωνία της Ελλάδας κινδυνεύει.
Σοβαρά ερωτήματα προξενούν οι στιχομυθίες που ακούστηκαν σε τηλεοπτικό δίαυλο κατά την διάρκεια συνέντευξης του πρώην υπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ε.Βενιζέλου περί «τοποθέτησης μικροτσίπ σε όλους τους ανθρώπους» ώστε οι εκάστοτε εξουσίες να γνωρίζουν «για το καλό μας», βεβαίως βεβαίως, τι κάνουμε, που πάμε, με ποια/ποιον είμαστε, αν είμαστε καλά στην υγεία μας, αν έχουμε «μαύρες σκέψεις» (κυρίως για την εξουσία για τους άλλους σκασίλα τους), γενικώς για να έχουν με άνεση τον έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής μας και πλέον να είμαστε πολίτες-κατάδικοι σε έναν πλανήτη-φυλακή.
Την Παρασκευή 27 Μαρτίου, με ψήφο και της Ελλάδας, τα Σκόπια έγιναν και επίσημα το 30ο μέλος του ΝΑΤΟ, ως "Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας".