Δεν βλέπω να έρχονται στην ώρα τους οι Ισραηλινοί για να υπογράψουν την ασπίδα του Οδυσσέα ή του Αχιλλέα. Πολλά τα προβλήματα...

Opinion Makers

Δεν μου αρέσει να ευλογώ τα “γένια” μου, αλλά και η ταπεινότητα πολλές φορές βλάπτει πολύ!  Όταν μάλιστα ειδήσεις που πρώτοι γνωστοποιήσαμε στο Πανελλήνιο, παρακολουθώ να τις αναπαράγουν μετά από μήνες μεγάλο-δημοσιογράφοι λεγόμενοι (τίτλο που το πολιτικό διεφθαρμένο Σύστημα τους απέδωσε) σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις!

Οι προοπτικές για αποτέλεσμα στη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον κατοχικό ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί στο Βερολίνο, στις 25 Νοεμβρίου δεν είναι αισιόδοξες. Κυρίως γιατί η Τουρκία δεν θεωρεί «κατάλληλη» την περίοδο για να συζητήσει σοβαρά για την επίτευξη συμφωνίας στο Κυπριακό. Δεν είναι, ασφαλώς πρώτη φορά που μια προσπάθεια πέφτει στα βράχια επειδή η κατοχική δύναμη την οδηγεί προς τα εκεί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη κιόλας εβδομάδα μετά τις εκλογές ακολουθεί μία αντιπολιτευτική γραμμή που χαρακτηρίζεται από οξύτητα και ακραίο πολιτικό λόγο. Δεν θυμόμαστε ποτέ, ακόμη και την περίοδο των πράσινων και γαλάζιων καφενείων, ένα κόμμα να έχει χάσει τις εκλογές και να καταγγέλλει «χούντες», «πραξικοπήματα» και «ξεπουλήματα». 

H παρέλαση παρωδία των 10 κοριτσιών στη Νέα Φιλαδέλφεια για την επέτειο του «Όχι» ήταν το θέμα των ημερών όπως και οι ατάκες της υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Δόμνας Μιχαηλίδου περί «εθελοντισμού το 1940».

Πριν διαβάσετε τα όσα παρακάτω γράφω και αναλύω, θα σας παρακαλέσω να λάβετε υπόψη σας, αυτό που πολλές φορές έχω ισχυριστεί – και φρονώ πως είναι η πραγματικότητα – πως δηλαδή, η πολιτική είναι μια κινούμενη άμμος, η οποία μεταβάλλεται από στιγμή σε στιγμή ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις, και τα πολιτικά πρόσωπα που μετέχουν σε αυτήν έχουν τη δυνατότητα αλλαγής πολιτικών θέσεων, τοποθετήσεων και σκέψεων, σύμφωνα με αυτές τις εξελίξεις εντός ή εκτός των συνόρων!   

Όταν σε μία κοινωνία ψηφίζουν οι απόδημοι, συκοφαντείται το Γκόθαμ Σίτι και δεν μπαίνουν διαφημίσεις στη τρίτη σελίδα εφημερίδων, είναι φανερό ότι κάποιοι αλυσοδένουν τη Δημοκρατία.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του στη Βουλή, την περασμένη Πέμπτη, ο Αλέξης Τσίπρας περίπου απείλησε την κυβέρνηση και όχι μόνο, λέγοντας ότι τα ψέματα τελείωσαν όπως και οι «καθωσπρεπισμοί» της περιόδου χάριτος ενώ πρόσθεσε ότι «θα αγωνισθεί με τον ελληνικό λαό για να βγει σύντομα ο τόπος από αυτόν τον εφιάλτη».

Η σχολική παρέλαση είχε ξεκινήσει στην παραλιακή λεωφόρο της Βούλας (δήμος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης) και ακούγεται ο εκφωνητής να μιλάει για το πόσα προσφέρουν οι μαθητές των σχολείων της περιοχής «στον πολιτισμό και το... περιβάλλον». 

Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την αίσθηση που έχουν πλέον οι πολίτες στην καθημερινότητά τους και την αισιοδοξία που εκφράζουν για την επόμενη ημέρα. Δείχνουν εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και αυτό σημαίνει ότι κάτι κάνει καλά στην πολιτική που εφαρμόζει.

Για πρώτη φορά Πρωθυπουργός της Πατρίδας μας (Κυριάκος Μητσοτάκης) έχει ακυρώσει σε τόσο σύντομο διάστημα τον εαυτό του και έχει προκαλέσει την μήνη του ελληνικού λαού, μεταξύ των οποίων βρίσκονται  πάρα πολλοί εξ εκείνων που τον εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019!

Η σχετική με την ψήφο των εκτός επικρατείας πολιτών συζήτηση έρχεται με σημαντική καθυστέρηση προκειμένου να αντιμετωπίσει το χρονίζον ζήτημα της συμμετοχής τους στις βουλευτικές εκλογές.

Ως  γνωστόν, για να συντελεστεί ή μετάλλαξη του εθνικού κράτους σε πολυεθνικό, πρώτα απ΄όλα είναι αναγκαίο να  δημιουργηθούν ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, όπως είναι ό εποικισμός της εθνικής επικράτειας από εκατομμύρια αλλοδαπών συγχρόνως με την νομική – πολιτική θωράκιση  της μόνιμης παραμονής τους.  

Το βασικό πολιτικό συμπέρασμα που προκύπτει μετά το κλίμα συναίνεσης που επικράτησε για το θέμα της ψήφου των αποδήμων είναι ότι από τις «αυταπάτες» του πρόσφατου παρελθόντος περάσαμε στην επικράτηση της κοινής λογικής.

Η κατάσταση στα νησιά μας είναι απερίγραπτη. Ασφυκτιούν υπό την πίεση χιλιάδων παράνομων μεταναστών που φθάνουν καθημερινά σε αυτά από την Τουρκία, η οποία έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της τη συναφθείσα συμφωνία με την ΕΕ, βεβαίως και υπό την απόλυτη σιωπή – ανοχή της γερμανίδας Καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ και βεβαίως – βεβαίως και υπό την περίεργη σιωπή - ανοχή των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ! 

Ενώ η Τουρκία κινείται στρατιωτικά, σαρώνοντας περιοχές της Συρίας και πραγματοποιώντας γενοκτονία εναντίον των Κούρδων, η Ελληνική κοινή γνώμη αλλά και οι "αναλυτές" σε μεγάλο βαθμό αντιλαμβάνονται την κατάσταση μέσα από παραπλανητικές εκτιμήσεις και αναγνώσεις γύρω από τα γεγονότα.

Τον Οκτώβριο του 2018 σε μια πολυτάραχη συνεδρίαση και αφού πρώτα είχαμε συνεχείς αναβολές, η Βουλή της ΠΓΔΜ ενέκρινε τη συνταγματική αναθεώρηση, που ήταν απαραίτητη προκειμένου κα κυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών, που είχαν υπογράψει ο Πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ με τον ΥΠΕΞ  Νικολά Ντιμιτρόφ και τους Έλληνες ομολόγους τους Αλέξη Τσίπρα και Νίκο Κοτζιά! Μια διακρατική Συμφωνία και όχι Διεθνής, που συνομολογήθηκε στις 12 Ιουνίου (αποφράδα ημέρα για τον απανταχού ελληνισμό), όπου γεννήθηκε η “Βόρεια Μακεδονία”!   

Όπως γράφει και η Tania Crasniaski στο βιβλίο της «Ιστορία με ιατρική συνταγή»: «Ουδείς ενσαρκώνει καλύτερα, από την άποψη της πολιτικής αλλά και των ψυχοτρόπων, τη δεκαετία του 1960 όσο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι και ο μυστικός γιατρός του Μαξ Τζέικομπσον. Με τη χαρισματική προσωπικότητά του και τη σαγήνη του, ο Πρόεδρος είναι το σύμβολο της νεότητας και της άνθησης....». 

Το ΔΣ του Εθνικού Θεάτρου αποφάσισε να μετονομαστεί το ισόγειο του «Ρεξ» σε Σκηνή «Ελένη Παπαδάκη». Πολλοί ίσως να άκουσαν για πρώτη φορά το όνομα και να τους φάνηκε παράξενη η απόδοση τιμής.

Η Τουρκία με σχέδιο και σταθερά βήματα προχωράει στην επανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περίπου 100 χρόνια μετά τη διάλυσή της στο τέλος του  Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έγραφα την περασμένη Κυριακή, πως σε  κλίμα έντασης πραγματοποιήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων, η διαδικασία σύστασης προανακριτικής επιτροπής κατά του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης της κυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαγγελόπουλου!

Η συμφωνία των ΗΠΑ – Τουρκίας για την κατάπαυση του πυρός στη Συρία μπορεί να απέτρεψε προς το παρόν τα χειρότερα, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να διαβεβαιώσει ούτε για το τι ακριβώς θα συμβεί την επόμενη ημέρα στην ευρύτερη περιοχή ούτε, πολύ περισσότερο, για τη στάση που θα τηρήσει η Αγκυρα στο ζήτημα του μεταναστευτικού.

Δεν ξέρω αν έχουν συνειδητοποιήσει όλοι όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις ότι το θέμα της αναγνώρισης από την Ελλαδική εκκλησία των σχισματικών της Ουκρανίας, και αυτοί που εκκλησιάζονται αλλά και οι άλλοι που δεν εκκλησιάζονται, οδηγεί όχι μόνο σε ένα ανεπανάληπτο σχίσμα αλλά έχει τεράστιες επιπτώσεις όχι μόνο στον εκκλησιαστικό χώρο, αλλά στον πολιτικό, την ίδια στιγμή που στην ευρύτερη περιοχή μας συμβαίνουν άκρως επικίνδυνες και καταλυτικές εξελίξεις. 

«Τι γίνεται με τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας; Είναι πράγματι ικανές/ικανά να εκτελέσουν τις αποστολή τους σύμφωνα με το Σύνταγμα, τους υπάρχοντες νόμους και διαταγές; Πόσο επηρεάζουν την αποστολή τους οι πολιτικές παρεμβάσεις;»

Το μεγάλο προτέρημα του Μπίσμαρκ στην εξωτερική πολιτική ήταν ότι γνώριζε πότε πρέπει να σταματήσει. Ο Ερντογάν όμως δεν είναι Μπίσμαρκ κι αυτό τον κάνει αυτοκαταστροφικό αλλά και επικίνδυνο. Η εισβολή στη Συρία δεν ξέρουμε ακόμα πού θα καταλήξει. 

Πριν από λίγο καιρό μάθαμε για την περίπτωση του μικρού Ραφαήλ-Παναγιώτη. Τα νέα δεν ήταν καλά. Σε ηλικία τριών μηνών διαγνώστηκε με σοβαρή εκφυλιστική νόσο του μυϊκού συστήματος. Αντιμετωπίζει προβλήματα στην κατάποση και στην αναπνοή.