Κακά τα ψέματα είναι έντονες οι ανησυχίες για την ερχόμενη τουριστική περίοδο σε Ελλάδα και Κύπρο λόγω του πολέμου στον Κόλπο. Στην ακτοπλοΐα ο μεγάλος εφιάλτης είναι η αύξηση της τιμής του καυσίμου την οποία μόνο ένα μέρος της θα μπορέσουν να μετακυλήσουν στα εισιτήρια, γιατί αν την περάσουν όλη κανείς δεν θα ταξιδέψει. Οι ναύλοι σε κάθε περίπτωση θα αυξηθούν. Το μεταφορικό κόστος των εμπορευμάτων και ειδών πρώτης ανάγκης για τους νησιώτες θα πάει στον Θεό. Πλήγμα όμως αναμένεται και στον Θαλάσσιο Τουρισμό, αφού για τα μεγάλα πορτοφόλια, που είναι κυρίως αμερικανικά, η περιοχή θα δείχνει απαγορευτική γιατί στον χάρτη θα βλέπουν ότι η Ελλάδα είναι πολύ κοντά στο Ιράν και ας μην είναι. Το λιμάνι του Πειραιά, που είναι η ναυαρχίδα της κρουαζιέρας στην Ελλάδα και στην ανατολική Μεσόγειο, αναμένεται να έχει λιγότερες αφίξεις κρουαζιερόπλοιων το 2026 σε σύγκριση με το 2025. Από 853 πέρσι θα πέσουν στις 756 φέτος, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία. Και αυτά πριν ξεκινήσει η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο γιατί οι μεγάλες εταιρείες στράφηκαν στη δυτική Μεσόγειο και σε εκτός Ευρώπης προορισμούς. Τι θα γίνει τώρα που υπάρχει πόλεμος; Πολύ απλά όλοι θα πουν «κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε».

Υποτίθεται ότι η κυβέρνηση θέλει να αντιμετωπιστεί το καθεστώς των χαμηλών καταθετικών επιτοκίων που προσφέρουν οι τράπεζες, αλλά δεν επιτρέπει την αγορά ομολόγων και εντόκων κατά την έκδοσή τους ελεύθερα από τους Έλληνες πολίτες. Σήμερα, συμμετοχή κατά την έκδοση επιτρέπεται μόνον στους “primary dealers”, δηλαδή τις τράπεζες, οι οποίες αγοράζουν δημόσιο χρέος με τα χρήματα των καταθετών. Δηλαδή δανείζονται με 0,31% που ήταν στα τέλη του 2025 το μέσο επιτόκιο καταθέσεων ή με 1,18% αν είναι προθεσμιακή κατάθεση ιδιωτών έως 2 έτη, και δανείζουν το ελληνικό δημόσιο με 3-3,5%. Με λίγα λόγια εισπράττουν τεράστια κέρδη με τα χρήματα των Ελλήνων και σε αυτούς δεν τους δίνουν ούτε... ψίχουλο.

Η γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή δεν είναι το μόνο πρόβλημα για την κυβέρνηση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι, το  ενδεχόμενο κάποιοι επιτήδειοι να σπεύσουν να «παίξουν» κερδοσκοπικά παιχνίδια, αξιοποιώντας την ανάφλεξη ως πρόσχημα για ανατιμήσεις που δεν θα δικαιολογούνται από τα πραγματικά δεδομένα. Η εμπειρία άλλωστε έχει δείξει ότι σε περιόδους διεθνούς αστάθειας, η αγορά συχνά αντιδρά όχι μόνο με βάση την πραγματικότητα αλλά και με βάση την προσδοκία – ή την καλλιέργεια φόβου. Και εκεί ακριβώς ελλοχεύει ο κίνδυνος: να στηθούν κινήσεις προληπτικής ακρίβειας, πριν καν υπάρξει ουσιαστική διαταραχή στην προσφορά. Την ίδια στιγμή, αναλυτές της ενεργειακής αγοράς επιμένουν να κρατούν χαμηλούς τόνους. Υπογραμμίζουν ότι όσο η τιμή του πετρελαίου παραμένει κάτω από τα 80 δολάρια το βαρέλι, δεν προκύπτει αντικειμενική αιτία για σοβαρές αυξήσεις σε καύσιμα και συναφείς τιμές. Με άλλα λόγια, το περιθώριο για πραγματική πίεση στο κόστος δεν είναι ακόμη εκεί — εκτός αν κάποιοι επιχειρήσουν να το δημιουργήσουν τεχνητά. Έτσι, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η πορεία της κρίσης στη Μέση Ανατολή, αλλά και το κατά πόσο η εγχώρια αγορά θα αντέξει στον πειρασμό της «προληπτικής» ακρίβειας. Από την εμπειρία μας ξέρουμε ότι δεν θα αντέξει. Ειδικά αν η κρίση περάσει την πρώτη εβδομάδα και μετά την δεύτερη.

Αυτό που έχει θέση σε συναγερμό την κυβέρνηση και όχι μόνο είναι η ανησυχία για τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου. Δεκάδες ελληνικά πλοία εγκλωβισμένα στον Περσικό, έκρηξη στις τιμές ενέργειες και σε άλλα είδη, αλλά και πάγος σε επενδυτικές κινήσεις που σχετίζονται με αραβικά funds, καθώς οι άνθρωποι έχουν άλλες προτεραιότητες. Γενικά η μεγάλη εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας από τα συμβαίνοντα στη Μέση Ανατολή θα έχει και συνέπειες.

Ξαφνικά σταματούν να είναι άνετοι στην κυβέρνηση και στέλνουν Patriot στην Κάρπαθο, γιατί προφανώς κάποιος τους ενημέρωσε ότι είναι εφικτό να πληγεί η αμερικανική βάση στην Σούδα από ιρανικό πύραυλο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά μεγάλο μέρος της νότιας Ελλάδας βρίσκεται εντός του ιρανικού πυραυλικού βεληνεκούς. Βασικά στην Αθήνα είχαν υποτιμήσει το Ιράν και το θεωρούσαν «αμελητέα ποσότητα» που απλώς οι ηγέτες του λένε μεγάλα λόγια. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο όμως.

Δεν είναι ανέκδοτο, αλλά κάποιοι στους κυβερνητικούς κύκλους βλέπουν το θέμα του πολέμου στον Περσικό Κόλπο ως μία μοναδική ευκαιρία για πρόωρες εκλογές! Δεν υπάρχουν σαφείς και βέβαιες ενδείξεις ότι το εισηγούνται ευθέως στον Κυριάκο Μητσοτάκη κάποιοι συνεργάτες του, αλλά έχουν ξεκινήσει τις συζητήσεις περί «τύρου και αχλαδίου». Κατ' αυτούς η συγκυρία μοιάζει ιδανική: Η κυβέρνηση είναι σε μία κρίσιμη στροφή, καθώς αντιμετωπίζει προκλήσεις και προβλήματα, που αργότερα ίσως της κοστίσουν πολύ, το διεθνές περιβάλλον επιβάλλει εσωτερική ανασυγκρότηση και επιπλέον η αντιπολίτευση παραμένει σε πλήρη αδυναμία να εμφανίσει εναλλακτική λύση. Θα πει κάποιος που κολλάει το Ιράν. Κολλάει μια χαρά, γιατί όπως είναι γνωστό, όταν υπάρχουν μεγάλες κρίσεις ο κόσμος συσπειρώνεται γύρω από την κυβέρνησή του. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης πάντως δεν δείχνει να συγκινείται και βλέπει προς το 2027. Το εάν θα συζητηθεί ένας εκλογικός αιφνιδιασμός και τι αποφάσεις θα ληφθούν, ουδείς το γνωρίζει ακόμα. Όταν λέμε για εκλογικό αιφνιδιασμό δεν αφορά μόνο το φθινόπωρο έτσι; Πάντως για να είμαστε ειλικρινείς, τα σενάρια αυτά «παίζουν» κυρίως από αυτούς που φοβούνται πως μετά τις επόμενες εκλογές δεν θα έχουν θέση στο κοινοβούλιο.