Δεν βλέπω να έρχονται στην ώρα τους οι Ισραηλινοί για να υπογράψουν την ασπίδα του Οδυσσέα ή του Αχιλλέα. Πολλά τα προβλήματα...

Δεν μπορεί, τα μηνύματα Δένδια στο Μαξίμου πρέπει να τα «άκουσαν»…

Ο Νίκος Δένδιας παραδέχτηκε δημοσίως ότι οι δημοσκοπικές επιδόσεις της Νέας Δημοκρατίας, δεν είναι αισιόδοξα γιατί, όπως είπε στην κομματική εκδήλωση όπου ήταν ο κεντρικός ομιλητής, τα ποσοστά του κόμματος έχουν μπροστά κάτι δυάρια. «Άντε», συμπλήρωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας «να αγκομαχούμε και να θριαμβολογούμε όταν μπροστά μπαίνει ένα "τρία". Κυρίες και κύριοι, δεν είναι αυτό που μας αξίζει», τόνισε απευθυνόμενος στο κομματικό ακροατήριο, αναγνωρίζοντας βέβαια ότι ο Κ. Μητσοτάκης είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός και η ΝΔ η μόνη πολιτική δύναμη με κυβερνητική πρόταση. Η ομιλία του Νίκου Δένδια στη ΔΕΕΠ Αιτωλοακαρνανίας έστειλε πολλαπλά μηνύματα ενώ ενδιαφέρον έχει ότι ο υπουργός Δένδιας μίλησε για την παραταξιακή φυσιογνωμία του κόμματος, υπογραμμίζοντας πως η Νέα Δημοκρατία είναι λαϊκό κόμμα, απαντώντας εμμέσως στην κριτική περί «μετάλλαξης» και απώλειας του χαρακτήρα της

Τον Μάιο θα ανακοινωθεί το κόμμα Τσίπρα: Ποιοι θα είναι υποψήφιοι

Στο επιτελείο Τσίπρα εκτιμούν πως μετά το Πάσχα το οργανωτικό κομμάτι θα είναι έτοιμο, οπότε αυτό θα δώσει τη δυνατότητα να ανακοινωθεί το νέο κόμμα. Τα ονόματα που παίζουν για υποψήφιοι είναι από την παλιά φρουρά Όλγα Γεροβασίλη, Κατερίνα Νοτοπούλου, Γιώργος Καραμέρος, Γιάννης Ραγκούσης, Κώστας Ζαχαριάδης. Αποκλείονται Παύλος Πολάκης και Νίκος Παππάς. Επίσης, υπάρχει προσέγγιση με ονόματα της επαρχίας που ανήκαν στον ΣΥΡΙΖΑ, είτε πρώην βουλευτές όπως ο Μενέλαος Μαλτέζος στον Έβρο, είτε στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην επαρχία όπως ο Αντώνης Σαουλίδης. Κοντά στο εγχείρημα Τσίπρα είναι και ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κουρέτας. Δεν θα ενταχθούν υπάρχοντες σχηματισμοί, αλλά μεμονωμένα πρόσωπα. Μάλλον προκρίνεται η λίστα και όχι η οργανωμένη μορφή κόμματος. Ο Τσίπρας πιστεύει ότι θα είναι σίγουρα δεύτερος στις εκλογές, αυτό ισχυρίζονται οι μετρήσεις που έχουν κάνει στο επιτελείο του, τώρα τι θα συμβεί στο τέλος είναι μία άλλη υπόθεση. Από το Ινστιτούτο σίγουρα θα παίξουν ρόλο στο κόμμα ο Μαραντζίδης, ο Λιάκος, ο Χουλιαράκης, ο διεθνολόγος Χάρης Τζήμητρας και η Ευγενία Φωτονιάτα. Ο Σιακαντάρης έχει αναλάβει την πολιτική πλατφόρμα, ενώ το τελευταίο διάστημα επιφυλάξεις έχει εκφράσει η Λούκα Κατσέλη και μοιάζει να έχει «παγώσει» με τον Τσίπρα. Την οργάνωση έχουν αναλάβει ο Γιώργος Βασιλειάδης και η Γιάννα Πεππέ. Όπως και να έχει τον Μάιο θα έχουμε εξελίξεις.

Γιατί η κυβέρνηση θέλει να ελέγξει τα social media: Η κοινωνία ενημερώνεται πρωτίστως από αυτά

Γιατί η κυβέρνηση θέλει να ελέγξει τα social media; Διότι απλούστατα η κοινωνία ενημερώνεται πρωτίστως από αυτά, Φυσικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολούθα τον δρόμο που χαράζει η ΕΕ για να ελεγχθεί η πληροφόρηση. Το κονκλάβιο που κυβερνάει την ΕΕ και ελέγχει τις περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, μετά από πολλά χρόνια προσπαθειών κατάφερε να ελέγξει το σύνολο σχεδόν των mainstream media και το ίδιο να ακούει αυτά που είναι ευχάριστα στα αυτιά του με σκοπό να «αναδιαπαιδαγωγεί» διαρκώς τους πολίτες. Στην συνέχεια όμως ήρθε η λαίλπα των social media. O κόσμος δεν έχει χρόνο να παρακολουθεί δελτία ειδήσεων συν το γεγονός ότι έχει θυμώσει πάρα πολύ με τα ΜΜΕ λόγω του σκοτεινού τους ρόλου στα χρόνια των Μνημονίων. Έτσι επέλεξε την εναλλακτική ενημέρωση από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ειδικά στα χρόνια της πανδημίας πολλά από τα αφηγήματα κυβέρνησης Μητσοτάκη αλλά και των λοιπών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, να αμφισβητηθούν και να μην γίνουν αποδεκτά. Έτσι λοιπόν, οδεύουμε τώρα στο τελικό στάδιο ελέγχου, που είναι η χειραγώγηση των social media. Θα στερηθεί η ελευθερία της έκφρασης και επειδή γνωρίζουν πως αυτό είναι αντισυνταγματικό, το παρουσιάζουν ως προστασία του κοινού, για να μην παραπλανάται και ακούει λάθος απόψεις! Πρόκειται για παραβίαση του πυρήνα της δημοκρατίας η οποία δεν μπορεί να υφίσταται χωρίς την ελεύθερη άποψη. Ο μόνος υπεύθυνος για να κρίνει αν μία άποψη είναι σωστή ή λάθος ή ψευδής, είναι ο πολίτης και κανείς άλλος. Τι εμποδίζει τις κυβερνήσεις αύριο να εμποδίσουν τους πολίτες να ψηφίσουν κάτι που δεν είναι της αρεσκείας τους; Μπορούν να πουν για τον εκάστοτε αντίπαλο «ότι παραπλανάει τους πολίτες που αυτονόητος έπρεπε να ψηφίζουν εμάς» και να καταργούν τις εκλογές όποτε δεν τους αρέσει το αποτέλεσμά τους. Το ίδιο πράγμα είναι και την ίδια βαρύτητα έχει γιατί ο «πυρήνας» της ουσίας είναι ο ίδιος: Η στέρηση του δικαιώματος στους πολίτες να επιλέγουν και μάλιστα υποτίθεται για το καλό τους! Απλά πετάνε μία «μούφα» δικαιολογία στο γιατί προχωρούν σε μία τέτοια ενέργεια με το σκεπτικό ότι οι περισσότεροι «θα κοιμούνται όρθιοι» και δεν θα καταλάβουν.

Το ρωσικό LNG στην παροχή κοστίζει 1 ευρώ – Το αμερικανικό αντίθετα 15 δολάρια!

Επειδή η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» του Κ.Μητσοτάκη σε ότι αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία έχει κοστίσει πάρα πολύ στους Έλληνες πολίτες καλό είναι να δοθούν κάποια νούμερα για να καταλάβει ο πολίτης ποια είναι ακριβώς η ζημιά που έχει υποστεί στην ζωή του. Στην παροχή, το ρωσικό υγροποιημένο φυσικό αέριο κόστιζε περίπου ένα ευρώ. Το αμερικανικό μπορεί να φτάνει και τα $15. Η διαφορά είναι κολοσσιαία και δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει αυτό για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Η Ευρώπη έχει διακηρύξει ότι θέλει την πλήρη απεξάρτηση από τις ρωσικές πηγές ενέργειας. Όμως οι αγορές λειτουργούν με βάση το κόστος και την προσφορά. Αν λήξει ο πόλεμος στην Ουκρανία και η ρωσική ενέργεια επανέλθει με ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ποια θα είναι η στάση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων όταν οι πολίτες θα στενάζουν κάτω από το βάρος του υψηλού ενεργειακού κόστους. Οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν επενδύσει δισεκατομμύρια σε πανάκριβα πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG Carriers), με κόστος ναυπήγησης που ξεπερνά τα 250 εκατομμύρια δολάρια το καθένα. Η στρατηγική τους βασίζεται στην εκτίμηση ότι η ευρωπαϊκή στροφή προς εισαγωγές LNG κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Κατάρ θα διατηρήσει ισχυρή τη ζήτηση για αυτά τα εξειδικευμένα πλοία. Αν όμως η Ρωσία επανέλθει δυναμικά στο ενεργειακό παιχνίδι, το τοπίο μπορεί να αλλάξει. Οι επενδύσεις αυτές έγιναν με συγκεκριμένες παραδοχές για τη διάρκεια της κρίσης και τη δομή της αγοράς. Σε ένα διαφορετικό περιβάλλον τιμών και πολιτικών αποφάσεων, οι ισορροπίες δεν είναι δεδομένες.