Ιδιαίτερα προβληματισμένος με τα όσα συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή, είναι ο Bασίλης Κικίλιας, ο οποίος είναι σε ανοιχτή γραμμή με όλες τις ναυτιλιακές, εδώ και πολλές μέρες. Επειδή τα πρόδρομα σημάδια ήταν διαθέσιμα από την προηγούμενη εβδομάδα, είχαν γίνει οι αναγκαίες συστάσεις για την αποφυγή των Στενών του Ορμούζ, αλλά ως γνωστόν μέχρι να ξεκινήσει κάτι ουδείς το λαμβάνει υπόψιν. Προφανώς, η βασική ανησυχία στο υπουργείο Ναυτιλίας -και τέθηκε στο ΚΥΣΕΑ- είναι η ασφάλεια των πληρωμάτων. Από εκεί και μετά, ήδη γίνονται οι πρώτες ασκήσεις επί χάρτου και για τις πιθανές οικονομικές συνέπειες, καθώς είναι δεδομένο ότι για κάποιες μέρες ή και εβδομάδες θα υπάρχει αναταραχή, η οποία πολύ εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε σοβαρή οικονομική κρίση.

Πολύ άνετοι είναι εδώ στην Αθήνα σε ότι αφορά τους ιρανικούς πυραύλους καθώς δεν φαίνεται να έχουν κατανοήσει στην κυβέρνηση ότι η Τεχεράνη διαθέτει τουλάχιστον 4 διαφορετικοί τύποι! Οι Ιρανικοί πύραυλοι που θα μπορούσαν να πλήξουν την αμερικανική βάση στην Σούδα είναι οι εξής: Είναι ο Sejjil, του οποίου το βεληνεκές κυμαίνεται μεταξύ 2.000 και 2.500 χλμ. Ο βαλλιστικός πύραυλος Khorramshahr-4 ο οποίος αναφέρεται ότι έχει βεληνεκές 2.000 χλμ αλλά για πολλούς προσεγγίζει ακόμα και τις 3.000 χλμ. και είναι ικανός να μεταφέρει βαριά κεφαλή, επίσης μπορεί να πλήξει την βάση, Επίσης, και οι πύραυλοι Qadr και Shahab-3 των οποίων τα βεληνεκή προσεγγίζουν τα 2.000 χλμ. αποτελούν σημαντική απειλή για την Σούδα. Το Ιράν διαθέτει λοιπόν τουλάχιστον τέσσερις βαλλιστικούς πυραύλους ικανούς να «φτάσουν» το ελληνικό έδαφος. Πύραυλοι που είναι πολύ δύσκολο να καταρριφθούν όπως αποδείχτηκε και στον «Πόλεμο των 12 ημερών» το καλοκαίρι. Υπενθυμίζεται πως το Ιράν από αυτούς του 4 τύπους πυραύλων διαθέτει πάνω από χίλιους. Προς τι λοιπόν αυτό το «ανετιλίκι» εδώ στην Αθήνα;

Αυτό που συνέβη πρόσφατα με την δίωξη σε βάρος του Βαρουφάκη για κάτι δηλώσεις, λέει, που έκανε για χρήση  ναρκωτικών πριν 40 τόσα χρόνια θα μπορούσε να ήταν κωμικό αν δεν ήταν τραγικό. Αν κάνανε έτσι στις ΗΠΑ, θα ήταν φυλακή σχεδόν όλοι οι πρώην πρόεδροι και μένω στο εξής: Κάθισε ένα ολόκληρο γραφείο (αστυνομικός, εισαγγελέας, γραμματέας) και απασχολήθηκαν, ήτοι πληρώθηκαν από το ελληνικό δημόσιο, για να στείλουν τον Βαρουφάκη σε… δίκη;  Την ίδια ώρα, η ελληνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να οργανώσει με ταχύτητα και αξιοπιστία τις εκταφές που έχουν ζητήσει οι συγγενείς θυμάτων στα Τεμπη; Εντύπωση προκαλεί και ο χρόνος αναφοράς των γεγονότων! Μιλάμε για πράξεις που, μάλλον έγιναν, σε έναν γαλαξία far far away (στην Αυστραλία) το... 1989! Και εν πάση περιπτώσει αν όλοι οι Έλληνες πολίτες, άνδρες και γυναίκες, μεταξύ 40 έως 50 ετών πουν (με ειλικρίνεια έτσι;) τι έκαναν μεταξύ 18 και 22 (ακόμα και για τους δικαστικούς ισχύει αυτό), τότε θα πρέπει να χτίσουμε στρατόπεδα συγκέντρωσης, γιατί οι φυλακές δεν θα φτάσουν όσες κι αν είναι.

Η επίσκεψη Τραμπ στην Ελλάδα φαίνεται πως θα γίνει πραγματικότητα. Στις αρχές Ιουλίου πρόκειται να μεταβεί στην Τουρκία για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Αν δεν περάσει από τη χώρα μας και βρεθεί, έστω και για λόγους… ΝΑΤΟ στη γείτονα, θα εκληφθεί ως εχθρική ενέργεια και σε μία συγκυρία μάλιστα που η ελληνική κυβέρνηση του δίνει ότι θέλει πριν καν το ζητήσει. Γι αυτό έχουν πέσει λυτοί και δεμένοι – μαζί και η Κίμπερλι, λέει – να τον πείσουν να κάνει στάση στην Ελλάδα, πριν φτάσει στην Τουρκία. Θα του προτείνουν μάλιστα να δει την Ακρόπολη και να εκφωνήσει ομιλία από εκεί! Εννοείται ότι ζει για κάτι τέτοια ο Τραμπ και ξέρει καλά πως η εικόνα θα μεταδοθεί σε όλο τον κόσμο. Ελπίζουμε μόνο να μην του μπει καμιά ιδέα στο κεφάλι να ζητήσει να αγοράσει την Ακρόπολη για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Μπορεί να μας πει ότι είμαστε και άχρηστοι για να την έχουμε (και ίσως έχει και ένα δίκιο).

Με την μετάθεση της ανακοίνωσης νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα, αυτοί που θα ταλαιπωρηθούν περισσότερο είναι οι… Συριζαίοι.  Διότι «τέλος» θα είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα Τσίπρα οπότε όσο δεν το κάνει έχουν φρούδες ελπίδες πως θα συνεχίσουν να έχουν λόγο ύπαρξης. Αλλά, επειδή το πιο πιθανό είναι να το κάνει ο πρώην πρωθυπουργός, η όλη διαδικασία φαίνεται σαν μαρτύριο της σταγόνας.  Οι μισοί περιμένουν πώς και πώς να κινηθεί ο Αλέξης για να πάνε μαζί του. Όμως μέχρι τότε ασφυκτιούν στο υπάρχον σχήμα. Και οι άλλοι μισοί, που δεν ξέρουν αν θα μπουν στο πλοίο – ή, ακόμα χειρότερα γνωρίζουν ότι δεν θα μπουν στο πλοίο-, βλέπουν το κόμμα να μαραζώνει, τον κόσμο να φεύγει και οι ίδιοι να ανταλλάσσουν πυρά  – και μεταξύ τους και με αυτούς που φεύγουν. Τελικά όντως η εκδίκηση είναι «ένα πιάτο που σερβίρεται κρύο» και ο Α.Τσίπρας το απολαμβάνει.

Έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι οι μισθοί και οι συντάξεις στη Γερμανία είναι υπερδιπλάσιοι των ελληνικών, άρα εκείνοι ζουν καλύτερα. Η εταιρεία Datapulse ήρθε να αποδείξει το αντίθετο. Χρησιμοποίησε τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για να συγκρίνει τη μέση σύνταξη στην Ευρώπη, πριν από τους φόρους, με το κόστος ζωής, δηλαδή τις εκτιμώμενες δαπάνες διαβίωσης για άτομα άνω των 60 ετών. Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι εντυπωσιακά. Μόνο 4 χώρες στην Ευρώπη (Ισπανία, Ρουμανία, Τσεχία και Δανία) δίνουν συντάξεις μεγαλύτερες από το κόστος ζωής. Η Γερμανία ξεχωρίζει ως το πιο ανησυχητικό παράδειγμα πλούσιας χώρας με φτωχούς συνταξιούχους. Η μέση ετήσια δημόσια σύνταξη στα €19.138 υπολείπεται κατά 33% από το εκτιμώμενο κόστος διαβίωσης (€28.663). Με άλλα λόγια η μέση σύνταξη στη Γερμανία είναι 1.600 ευρώ και η εκτιμώμενη δαπάνη διαβίωσης για άτομα άνω των 60 ετών φτάνει στα 2.400 ευρώ τον μήνα. Το μυστικό της φτώχειας κρύβεται στο γεγονός ότι το 60% των Γερμανών άνω των 65 ετών είναι ενοικιαστές, δηλαδή απολύτως εκτεθειμένοι στις αυξήσεις μισθωμάτων, χωρίς την προστασία της ιδιόκτητης κατοικίας. Στην Ελλάδα, η διαφορά της μέσης σύνταξης από το κόστος ζωής ανέρχεται στο -22%, ένα από τα υψηλότερα στη νότια Ευρώπη. Υπάρχει όμως μια μεγάλη διαφορά. Το ποσοστό ιδιοκτησίας κατοικίας μεταξύ ηλικιωμένων στην Ελλάδα ξεπερνά το 75%, αυτή είναι η περιβόητη «αόρατη δεύτερη σύνταξη» στη χώρα μας. Οι περισσότεροι ηλικιωμένοι στην Ελλάδα δεν πληρώνουν ενοίκιο, αλλού είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα των συντάξεων είναι πανευρωπαϊκό. Η γενιά των 40άρηδων και 50άρηδων σήμερα αντιμετωπίζει ήδη αδυναμία απόκτησης κατοικίας λόγω της εκτόξευσης των τιμών των ακινήτων. Όταν θα έρθει η ώρα της συνταξιοδότησής τους, η «αόρατη δεύτερη σύνταξη» θα αποτελεί μακρινή ανάμνηση.