Nα τους μετρήσουμε τους «Πάτριοτ»; ΄Η «θα σβήσουν τα φώτα»;

Πώς οι Έλληνες εφοπλιστές ισορροπούν μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ

Η τελευταία ανατροπή στους κινεζικούς λιμενικούς δασμούς, που τέθηκαν σε ισχύ μέσα σε λίγα 24ωρα, έφερε στην επιφάνεια την ικανότητα των ελληνικών εισηγμένων ναυτιλιακών να κινηθούν αστραπιαία και στρατηγικά. Στην Dorian LPG των Τζον και Άλεξ Χατζηπατέρα, η ανάλυση των νέων κανονισμών εξελίχθηκε σε καθημερινό “puzzle”: ένα πλοίο καθ’ οδόν για κινεζικό λιμάνι υποχρέωσε το finance team να αποκρυπτογραφήσει την ερμηνεία του νέου customs form. Ο CFO Ted Young τονίζει πως η εταιρεία λειτουργεί με περιορισμένες πληροφορίες, προσπαθώντας να διαχειριστεί αβεβαιότητα σε επίπεδο dual-passport owners και US ownership thresholds –(όριο 25% ιδιοκτησίας από Αμερικάνους μετόχους), ώστε να αποφύγει αιφνίδιες επιβαρύνσεις. Η Tsakos Energy Navigation κρατά πιο συγκρατημένο προφίλ αλλά παρακολουθεί στενά την εφαρμογή του 25% US ownership rule. Όπως επισημαίνει η διοίκηση, η ανάγνωση των κανονισμών είναι ακόμα υπό συζήτηση, γεγονός που αφήνει τις κινήσεις chartering και scheduling σε καθεστώς high-alert. Η Costamare του Κωστή Κωνσταντακόπουλου προχώρησε σε ειδική έκδοση μετοχών, ώστε κανένας Αμερικανός μέτοχος να μην ελέγχει πάνω από το 25% της εταιρείας. Η Star Bulk του Πέτρου Παππά αντέδρασε με άμεσες επιχειρησιακές κινήσεις: ορισμένα πλοία άλλαξαν ταχύτητα και δρομολόγια για να προλάβουν τα deadlines, ενώ το compliance team αξιολογεί τον στόλο ανάμεσα σε κινεζικής και μη ναυπήγησης πλοία ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος τελών. Στην Okeanis Eco Tankers προχώρησαν σε άμεσες αλλαγές στο Δ.Σ., με την αποχώρηση δύο Αμερικανών μελών, προκειμένου να μειωθεί το ποσοστό US directors κάτω από το 25%. Στην Danaos παραιτήθηκε ο Αμερικανός William Repko, σε μια κίνηση που χαρακτηρίζεται προληπτική αλλά απαραίτητη για τη συμμόρφωση με το κινεζικό πλαίσιο. Από χρηματιστηριακής άποψης, οι μετοχές των ελληνικών ναυτιλιακών στο NYSE παρουσίασαν νευρικότητα, αλλά οι traders βλέπουν την αβεβαιότητα ως opportunity for arbitrage, ήτοι ως ευκαιρία εκμετάλλευσης ανισορροπιών στην αγορά. Η διαφοροποίηση στόλου, οι αλλαγές στο ΔΣ και η έγκαιρη διαχείριση των κινδύνων ενισχύουν τη θέση των ελληνικών συμφερόντων σε μια αγορά όπου το regulatory ρίσκο μετατρέπεται σε πλεονέκτημα για όσους γνωρίζουν πώς να το χειριστούν.

Η Coca Cola 3E πλέον έχει εισαχθεί σε τρία μεγάλα χρηματιστήρια

Η εξαγορά της Coca-Cola Beverages Africa (CCBA) παρά το μέγεθος της ($2.6 δισ.) δεν πρόκειται να επηρεάσει σημαντικά την τελική γραμμή του ισολογισμού της Ελληνικής εισηγμένης γιατί η αφρικανική εταιρεία επιβαρύνεται με εξαιρετικά μεγάλο δανεισμό ωστόσο έχει την αξία της. Αυτός είναι και ο λόγος που η μετοχή της Coca Cola 3E δεν έδειξε να συγκινείται χρηματιστηριακά. Δέχθηκε πιέσεις είχε απώλειες έως και 3% και τελικά έκλεισε με μικρά κέρδη (+0,20%). Η CCBA λειτουργεί πράγματι σε 14 αγορές της Αφρικανικής ηπείρου, είναι ο μεγαλύτερος εμφιαλωτής της Coca-Cola στην Αφρική και διακινεί το 40% των αναψυκτικών της. Το σημαντικό όφελος όμως είναι ότι με την εξαγορά η 3Ε καθιερώνεται ως πρωταγωνιστής σε μια ήπειρο που είναι καταδικασμένη να αναπτυχθεί. Στο εξής η Coca Cola 3E θα είναι εισηγμένη σε τρία πολύ μεγάλα χρηματιστήρια. Στο Λονδίνο, στο Γιοχάνεσμπουργκ που είναι το μεγαλύτερο της Αφρικής και στο Euronext μέσω της Αθήνας. Ο χρηματιστηριακός στόχος της εξαγοράς είναι να αναβαθμίσει το growth profile της εταιρείας, να μειώσει την εξάρτηση της από τις «ώριμες» ευρωπαϊκές αγορές.

Τα είδατε τα 35 δισ. ευρώ επενδύσεις που πρέπει να γίνουν στα νησιά για να παραμείνουν τουριστικά;

Η μελέτη της Εθνικής Τράπεζας με βάση την οποία θα πρέπει το κράτος να επενδύσει πάνω από 35 δισ. ευρώ σε επενδύσεις στα ελληνικά νησιά για να παραμείνουν ανταγωνιστικά και να παράγουν μεγάλα τουριστικά έσοδα είναι η απάντηση σε όλους αυτούς που νόμιζαν πως η χώρα δεν χρειάζεται να παράγει τίποτα και να παίρνει απλώς τα λεφτά από τους τουρίστες. Δεν είναι έτσι όμως, γιατί τα νησιά το καλοκαίρι υποφέρουν από έλλειψη υποδομών. Υποδομές που έτσι κι αλλιώς δεν υπήρχαν για τους μόνιμους κατοίκους που όλοι ξέρουμε πως είναι εξαιρετικά λίγοι τον χειμώνα. Πόσο μάλλον το καλοκαίρι όταν ο πληθυσμούς τουλάχιστον δεκαπλασιάζεται. Συνεπώς ένα μεγάλο μέρος των εσόδων θα πρέπει να επενδυθεί ξανά πάνω στα νησιά που το παράγουν. Πρέπει να γίνουν δρόμοι, να αποκτήσουν σοβαρή ηλεκτροδότηση και υδροδότηση, όπως και τηλεπικοινωνιακές υποδομές και πολλά άλλα. Ήδη η ζωή των μόνιμων κατοίκων το καλοκαίρι μετατρέπεται σε μια κόλαση. Το θέμα είναι πως αν οι τουρίστες δεν βρίσκουν περιβάλλοντα που να δείχνουν ότι ήρθαν σε δυτική χώρα στο μέλλον δεν θα διαλέγουν ελληνικούς τουρισμούς. Θα πάνε εκεί που βρίσκουν ανέσεις και υποδομές.