Η ΕΕ επιβάλλει νέους δασμούς στις πλατφόρμες και «τιμωρεί» τον Ευρωπαίο καταναλωτή που τόλμησε να έχει… επιθυμίες

Από την 1η Ιουλίου τελειώνει για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση η απαλλαγή από δασμούς για μικροδέματα έως 150 ευρώ.

Στη θέση της μπαίνει (προσωρινά) ένα ενιαίο τέλος 3 ευρώ ανά προϊόν, που αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες ψώνιζαν online από πλατφόρμες εκτός Ευρώπης.

Αυτό που η ΕΕ παρουσιάζει ως «εκσυγχρονισμό» και «δίκαιο ανταγωνισμό», στην πράξη αποτελεί ένα ακόμα χτύπημα στην τσέπη του μέσου Ευρωπαίου καταναλωτή.

Οι ηλεκτρονικές αγορές από Κίνα, ΗΠΑ ή Βρετανία δεν θα είναι πλέον «παιχνιδάκι».

Το κόστος αυξάνεται, ακόμα και για πολύ φθηνά προϊόντα, και οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν το τίμημα μιας απόφασης που φαίνεται να προστατεύει περισσότερο τα μεγάλα ευρωπαϊκά συμφέροντα παρά τον καταναλωτή.

Το κρίσιμο δεν είναι πότε έγινε η παραγγελία, αλλά πότε θα εκκαθαριστεί το δέμα στο τελωνείο. Ακόμα και παραγγελίες που έγιναν πριν την 1η Ιουλίου μπορεί να χρεωθούν με το νέο τέλος, αν φτάσουν για εκκαθάριση μετά την ημερομηνία αυτή.

Οι πλατφόρμες έχουν ήδη αρχίσει να χρεώνουν τα 3 ευρώ ανά είδος στο checkout, αλλά η πραγματική επιβάρυνση μπορεί να έρθει και κατά την παράδοση.

Δεν είναι ανά δέμα, αλλά ανά αντικείμενο. Έτσι, τρία διαφορετικά προϊόντα σε ένα πακέτο χρεώνονται 3 ευρώ, αλλά σε τρία ξεχωριστά δέματα γίνονται 9 ευρώ.

Ένα ακόμα «κόλπο» που δυσκολεύει τον καταναλωτή και αυξάνει το συνολικό κόστος.

Γιατί το έκανε η ΕΕ; Η ΕΕ ισχυρίζεται ότι το παλιό σύστημα δεν άντεχε, καθώς εισέρχονταν δισεκατομμύρια μικροδέματα χωρίς δασμούς, ενώ τα τελωνεία υπερφορτώνονταν.

Ωστόσο, η απόφαση αυτή έρχεται να προστατεύσει κυρίως τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις από τον σκληρό ανταγωνισμό των φθηνών προϊόντων από Κίνα και άλλες τρίτες χώρες, μετακυλώντας το κόστος στους πολίτες.

Αντί να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών προϊόντων ή να μειώσει γραφειοκρατία και φόρους εσωτερικά, η ΕΕ επιλέγει τον εύκολο δρόμο: Να κάνει πιο ακριβές τις εισαγωγές για τον μέσο καταναλωτή.

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι αγορές από Temu, Shein, Amazon (από τρίτες χώρες) και άλλες πλατφόρμες γίνονται λιγότερο ελκυστικές, ενώ ο Ευρωπαίος πολίτης πληρώνει ακριβότερα για τα ίδια προϊόντα.

Η ΕΕ, για άλλη μια φορά, αποδεικνύει ότι προτεραιότητά της δεν είναι ο καταναλωτής, αλλά η προστασία μεγάλων συμφερόντων.

Το «Φθηνό online shopping» από το εξωτερικό τελειώνει, και μαζί του τελειώνει και ένα κομμάτι της καθημερινής ευκολίας και οικονομίας που είχαν συνηθίσει εκατομμύρια Ευρωπαίοι.

Φυσικά αρωγός σε αυτό ήταν και η ελληνική κυβέρνηση που δεν ήθελε να έχει ο Έλληνας διέξοδο από την ακρίβεια.