Νέο κρούσμα «Ρεπούση»: «Καπετάν λάφυρας» ο μεγαλύτερος των Ελλήνων Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατά την ιστορικό Μαρία Ευθυμίου

«Καπετάν λάφυρας» είναι ο μεγαλύτερος στρατηγός των σύγχρονων Ελλήνων Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατά την άποψη της γνωστής ιστορικού Μαρίας Ευθυμίου!

Μετά από αρκετά χρόνια λοιπόν παρουσιάστηκε ένα νέο κρούσμα «Ρεπούση» σε ό,τι αφορά την νεότερη ελληνική Ιστορία καθώς πρόκειται για μία ακατανόητη προσπάθεια αποδόμησης της κορυφαίας αυτής προσωπικότητας. 

Η Ευθυμίου δεν είναι βέβαια η Μαρία Ρεπούση. Είναι αξιόλογη ιστορικός, ομότιμη καθηγήτρια του ΕΚΠΑ, αδελφή του Πέτρου Ευθυμίου, πρώην δημοσιογράφου και υπουργού του ΠΑΣΟΚ.

Το όνομά της είχε φτάσει ακόμη και σε συζητήσεις, για να προταθεί ως υποψήφια για Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Αν και η Ευθυμίου είναι μία ιστορικός που επιζητάει την αναθεώρηση της ελληνικής Ιστορίας, δεν μπορούμε να την κακίσουμε, δεδομένου ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της όντως έχει πλαστογραφηθεί.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Πρεσβύτερος έχει δηλώσει στο παρελθόν άλλωστε ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί στο 80% της ελληνικής Ιστορίας.

Όποιος ζητά προσεκτική επανεξέταση των πηγών δεν είναι αυτόματα αποδομητής και ούτε πράττει εκ του πονηρού.

Το ζήτημα είναι από πού ξεκινά και με ποια μέθοδο.

Για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη όλες οι οι ιστορικές πηγές είτε υπέρ του είτε κατά, τονίζουν ότι έπρεπε να ήταν πιο διαλλακτικός απέναντι στους πολιτικούς.

Αν πρέπει να ξεκινήσουμε μία προσεκτική μελέτη-συζήτηση της ελληνικής Ιστορίας των νεότερων χρόνων, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τον εμφύλιο που ξέσπασε μέσα στην ελληνική Επανάσταση για να καταδειχθεί ότι υπεύθυνοι ήταν οι πολιτικοί που είχαν την υποστήριξη των Άγγλων σε συνεργασία με τους Γάλλους.

Η Ευθυμίου είναι αξιόλογη ιστορικός και δεν έχει καμία σχέση με την Μαρία Ρεπούση, αλλά αυτό που διατύπωσε είναι ένας αυθαίρετος ισχυρισμός και υπονομεύει βασικές αλήθειες της ελληνικής Επανάστασης και των πρώτων μετ’ επαναστατικών χρόνων.

Αν η μελέτη των νεότερων χρόνων πρέπει να γίνει σοβαρά, το φυσικό σημείο εκκίνησης είναι ο εμφύλιος μέσα στην ίδια την Επανάσταση.

Σε ό,τι αφορά λοιπόν το ίδιο το παρατσούκλι αξίζει να σημειωθεί ότι μελετώντας Σπηλιάδη, Φραντζή, Τρικούπη, Παπαρρηγόπουλο, τον Διονύσιο Κόκκινο, τον Τάκη Σταματόπουλο, τον Μιχαήλ Σακελλαρίου, την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τα απομνημονεύματα αγωνιστών και ξένους περιηγητές δεν εντοπίζεται πουθενά το προσωνύμιο.

Ούτε καν στις επιστολές των εμφυλίων, όπου οι αντίπαλοι του Κολοκοτρώνη δεν δίσταζαν να τον βρίσουν με χυδαίους χαρακτηρισμούς.

Αν το παρατσούκλι υπήρχε και κυκλοφορούσε, θα άφηνε «ίχνος». Το «ίχνος» ζητείται ακόμη.

Πάντως πρέπει να ειπωθούν και κάποια πράγματα για την λαφυραγώγηση αυτή καθεαυτή. 

Η λαφυραγώγηση στον πόλεμο του 1821 δεν ήταν ηθικό σκάνδαλο, όπως είναι σήμερα με όρους συζητήσεων του σύγχρονου σαλονιού.

Ήταν όρος επιβίωσης: Όπλα, τρόφιμα, πυρομαχικά.

Ωστόσο, το να μετατραπεί αυτό σε παρατσούκλι του μεγαλύτερου στρατηγού της Επανάστασης, χωρίς διασταυρωμένες πρωτογενείς μαρτυρίες, είναι αυθαίρετο.

Η Ιστορία αντέχει την σοβαρή μελέτη αλλά με ουσιαστικές παρεμβάσεις. Η κυρία Ευθυμίου δίδαξε επί δεκαετίες ότι ο ιστορικός δεν βγάζει γενικά συμπεράσματα από μεμονωμένα ή αδιασταύρωτα στοιχεία.

Το ίδιο μέτρο ισχύει και για την ίδια.

Αν υπάρχουν πηγές που παρουσιάζουν τον Κολοκοτρώνη να αποκαλείται «καπετάν Λάφυρας», ας κατατεθούν. Μέχρι τότε, ο χαρακτηρισμός είναι ατεκμηρίωτος και δεν μπορεί να θεωρηθεί ιστορικό γεγονός.