Περί «ψηφιακού μετασχηματισμού»: Εξαφανίζουν την ιστορία & τα βιβλία – Ο Τ.Ασάνζ είχε προειδοποιήσει & φυλακίστηκε

Ψηφιακό μετασχηματισμό ακούμε κάθε μέρα από την κυβέρνηση και μάλιστα καυχάται γι’ αυτό όπως και όλες οι κυβερνήσεις στον κόσμο λίγο πολύ.

Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτόν;

Ο Τζούλιαν Ασάνζ το είπε απλά και κατανοητά. Γι’ αυτό και τον έκλεισαν στη φυλακή.

Προειδοποίησε για κάτι που σήμερα ζούμε καθημερινά: την παράδοση του ψηφιακού ελέγχου και του αφανισμού της ιστορίας υπό τον μανδύα του «ψηφιακού μετασχηματισμού».

Κάποτε κάθε σπίτι είχε αναλογικά και ψηφιακά μέσα, βιβλία, εφημερίδες, αρχεία. Ήταν απτά, ανεξάρτητα, δύσκολα να διαγραφούν με ένα κλικ.

Σήμερα αυτά καταστρέφονται ή αφανίζονται. Η ψηφιακή τους μορφή ανήκει πλέον σχεδόν αποκλειστικά στο κεντρικό κράτος και στις παντοδύναμες πολυεθνικές της Big Tech. Αυτοί κατέχουν τις πλατφόρμες, τους διακομιστές, τους αλγόριθμους.

Αυτοί αποφασίζουν τι μένει ορατό και τι εξαφανίζεται.Μέσα από αυτά τα πανίσχυρα μέσα στρεβλώνουν, αλλάζουν και τροποποιούν την ιστορία.

Πουλάνε τη «νέα» εκδοχή της ως αλήθεια. Γενιά με γενιά χάνει τον δρόμο προς την αληθινή πληροφορία. Βρίσκει διαθέσιμη μόνο την επεξεργασμένη, την ελεγχόμενη, την ψεύτικη.

Ό,τι δεν ταιριάζει στη νέα αφήγηση υποβαθμίζεται, διαγράφεται ή χαρακτηρίζεται «παρωχημένο».Αυτό δεν είναι απλώς τεχνολογική πρόοδος.

Είναι διαδικασία αφανισμού. Τα έθνη, οι πατρίδες και οι πολιτισμοί χτίστηκαν πάνω στη συλλογική μνήμη. Όταν η μνήμη γίνεται ιδιοκτησία λίγων και υπόκειται σε συνεχή επεξεργασία, χάνεται η συνέχεια.

Χάνεται η ταυτότητα. Χάνεται η δυνατότητα να κρίνουμε το παρόν με βάση το παρελθόν.Ο Ασάνζ πλήρωσε ακριβά επειδή αποκάλυψε πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός. Η φυλάκισή του δεν ήταν απλώς τιμωρία ενός ανθρώπου.

Ήταν μήνυμα. Όποιος αμφισβητεί τον έλεγχο της πληροφορίας αντιμετωπίζει συνέπειες. Στο μεταξύ, η κοινωνία αποδέχεται όλο και περισσότερο ότι η γνώση δεν ανήκει πλέον στους πολίτες, αλλά σε όσους διαχειρίζονται τις ψηφιακές υποδομές.Η πραγματική μάχη δεν είναι μόνο τεχνολογική. Είναι μάχη για τη μνήμη.

Για το δικαίωμα να γνωρίζουμε τι συνέβη πραγματικά, χωρίς φίλτρα, χωρίς διαγραφές και χωρίς «ενημερωμένες» εκδοχές της ιστορίας. Όσο αυτή η μάχη χάνεται, τόσο πιο εύκολο γίνεται να αφανιστούν όχι μόνο τα αρχεία, αλλά και ό,τι αυτά αντιπροσώπευαν: Τα έθνη, οι πατρίδες και οι πολιτισμοί που στηρίζονταν σε αυτά.