Κάλπες: Η διεύρυνση της εκλογικής βάσης & τα κόμματα Σαμαρά & εθνικιστών θα καθορίσουν το αποτέλεσμα

Νέα δημοσκόπηση της Opinion Poll επιχειρεί να καταγράψει τις πολιτικές τάσεις μετά τη ΔΕΘ, με τη Νέα Δημοκρατία να βρίσκεται στο 31% στην εκτίμηση ψήφου.

Βασικά αποτυπώνει μια «συμπαγή» ΝΔ, αλλά στα χαμηλά επίπεδα του 25%.

Η δυνητική ψήφος σε ένα κόμμα Σαμαρά φτάνει το 11,5%.

Η ΕΛ.ΑΣ. του Αλέξη Τσίπρα καταγράφεται στο 15,9%, ενώ το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 12,1%.

Με βάση τα συγκεκριμένα ποσοστά, η έρευνα εκτιμά ότι στη Βουλή θα εισέρχονταν οκτώ κόμματα. Η ΝΔ υπολογίζεται στις 126 έδρες, η ΕΛ.ΑΣ. στις 49, το ΠΑΣΟΚ στις 38, το ΚΚΕ στις 21, η Ελληνική Λύση στις 24, η Πλεύση Ελευθερίας στις 17, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία στις 15 και η Φωνή Λογικής στις 10.

Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ συγκεντρώνει 25,7%, η ΕΛ.ΑΣ. 13,2% και το ΠΑΣΟΚ 10,1%.

Ακολουθούν η Ελληνική Λύση με 6,1%, το ΚΚΕ με 5,7%, η Πλεύση Ελευθερίας με 4,5% και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία με 4%.

Τι σημαίνει αυτό: Όντως η παγιωμένη πρόθεση ψήφου στη ΝΔ είναι στα επίπεδα του 23%-25%.

Βασικά αυτό είναι το συμπέρασμα εξάγεται από έγκυρες έρευνες που δείχνουν το επίπεδο άρνησης των πολιτών να αλλάξουν κυβέρνηση και αυτό θεωρείται η βάση της ΝΔ.

Στις ευρωεκλογές το ποσοστό της ΝΔ ήταν στο 27%, αλλά η ψήφος των ευρωεκλογών σαφώς είναι χαλαρή.

Είναι θετικό για την ΝΔ η βάση του 23-25%; Εξαρτάται.

Από τι;

Από την εκλογική δυναμική που θα υπάρξει από δύο υποψηφιότητες που δεν υπάρχουν επίσημα σήμερα: Το Α.Σαμαρά και ενός «σκληρού» δεξιού κόμματος.

Για το δεύτερο δεν λέμε «ένα κόμμα του Η.Κασιδιάρη» γιατί το σύστημα περιμένει μια τέτοια ταμπέλα για να προχωρήσει στον αποκλεισμό του με τις γνωστές δημοκρατικές διαδικασίας που βιώνει ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος από το 2013.

Η δυνητική ψήφος για ένα ενδεχόμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά καταγράφεται στο 11,5%. 

Ψηλά; Οχι.

Μην ξεχνάμε ότι η Μ.Καρυστιανού πριν από τέσσερις μόλις μήνες ελάμβανε στο συγκεκριμένο ερώτημα 30% και τώρα κινείται λίγο επάνω από το 3%.

Η εμπειρία του Α.Σαμαρά τον έχει αποτρέψει από το να κάνει το λάθος να ιδρύσει μια πολιτική πλατφόρμα σε τόσο μεγάλη χρονική απόσταση από τις εκλογές. Η Μαρία Καρυστιανού και οι συνεργάτες της θεώρησαν ότι ήταν «ώριμοι» πολιτικά και υφίστανται τις συνέπειες ενός «ταξιδιού μακράς διαρκείας» στην ελληνική πολιτική και μιντιακή «ζούγκλα».

Ακόμα και αν οι εκλογές γίνονταν τον Οκτώβριο ή το Νοέμβριο, νεοπαγή σχήματα όπως της Μαρίας Καρυστιανού είναι για «αγώνα ταχύτητας», όχι για μαραθώνιο και αυτό το ξέρει καλά ο Α.Σαμαράς από την εμπειρία του 1993. Και ανάλογα δρα.

Πάντως, ο αγώνας θα γίνει στο χώρο της δεξιάς: Ο Α.Σαμαράς μπορεί να κτυπήσει το ποσοστό της ΝΔ, αφού εκφράζει την πιο παραδοσιακή βάση του κόμματος, αυτή που του έδωσε τη εσωκομματική νίκη το 2009.

Αν ο Α.Σαμαράς τελικά κατέλθει υποψήφιος, τότε σχετικά εύκολα θα λάβει ένα ποσοστό της τάξης του 5-7%. Από πού; Βασικά από ΝΔ και Κ.Βελόπουλο.

Αντίστοιχα και η «σκληρή» δεξιά, η εθνικιστική δεξιά, που συσπειρώνεται στο πρόσωπο του Η.Κασιδιάρη, αλλά αναγκαστικά λόγω νόμων που ψήφισε η πλειοψηφία (έτσι γίνεται στις «δημοκρατίες»), δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε κομματικό σχηματισμό υπό την ηγεσία του, καταγράφει ένα αντίστοιχο ποσοστό.

Για να διαλύσουμε έναν μύθο: Αν κατέβει, δεν πρόκειται ο Η.Κασιδιάρης να κόψει από τον Α.Σαμαρά ψήφους.

Ο δεύτερος έβαλε στην φυλακή τον πρώτο και δεν υπάρχουν ψηφοφόροι του χώρου της εθνικιστικής δεξιάς που θα ψήφιζαν σήμερα ή όποτε και αν γίνονταν εκλογές τον Α.Σαμαρά.

Άρα ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει τον κίνδυνο να «χάσει ψήφους» από ένα σκληρό εθνικιστικό κόμμα για τον απλούστατο λόγο ότι δεν τους έχει.

Ο Α.Σαμαράς έχει δύο δεξαμενές ψήφων: Τη ΝΔ του Κ.Μητσοτάκη και την Ελληνική Λύση του Κ.Βελόπουλου.

Ο εθνικισμός διαπερνά πολλά κόμματα σε επίπεδο ψηφοφόρων, πάντως: Και το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ, όσο και αν αυτό ακούγεται παράδοξο.

Μην ξεχνάμε ότι ο μοιραίος για τον εθνικιστικό χώρο Γ.Ρουπακιάς που σκότωσε σε έναν καυγά για τα ποδοσφαιρικά τον άτυχο Π.Φύσσα, ήταν στέλεχος του ΚΚΕ πριν ενταχθεί στην ΧΑ…

Πριν συνεχίσουμε να πούμε ότι και αυτή η έρευνα της Opinion, δείχνει ότι, όπως στην δεξιά υπάρχουν αρκετά κόμματα που σε ιδεολογικό επίπεδο δεν έχουν καμία διαφορά και είναι απορίας άξιο γιατί δεν ενώνονται, το ίδιο συμβαίνει και στην αριστερά: Πλεύση Ελευθερίας, ΣΥΡΙΖΑ, ΜεΡΑ 25 εύκολα θα λάμβαναν ποσοστά της τάξης του 9%, μπορεί και παραπάνω, αν ενώνονταν.

Τα ίδια λένε, ίδιοι οι κοινοί τους αντίπαλου (Κ.Μητσοτάκης και Α.Τσίπρας), απορίας άξιο γιατί «μετράνε μία-μία της ψήφους» για να μπούνε στη Βουλή, αντί να ενωθούν και να πάρουν 28-35 έδρες με ένα σχήμα που θα προσέλκυε ψήφους από παντού…

Καταληκτικά, το ερώτημα είναι αν μετά το κόμμα Σαμαρά θα εξακολουθήσει να υπάρχει αυτό το αρραγές 23-25% στην βάση της ΝΔ και αν η συμμετοχή του συγκεκριμένου κόμματος κι ενός άλλου εθνικιστικού κόμματος θα έφερναν διεύρυνση της εκλογικής βάσης (κρίσιμο στοιχείο για να μην περάσει το 30% η ΝΔ ακόμα και σε δεύτερη ή τρίτη εκλογή).

‘Ολα τα άλλα, είναι λίγο ή πολύ αναμενόμενα…

Να σημειώσουμε έναν παράγοντα που θα καθορίσει πολλά: Το τι «ψηφίζουν» οι Έλληνες ολιγάρχες. Εκεί είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα προεκλογική μάχη που θα δούμε σε επόμενο σημείωμα…