Σε αδιέξοδο η εφαρμογή για το «Predator των δρόμων»: Το αδιανόητο κόστος των 88.000 ανά κάμερα το «μπλόκαρε»

Σε αδιέξοδο κατέληξε η εφαρμογή για το «Predator των δρόμων» (τις ΑΙ κάμερες που θα τοποθετούνταν σχεδόν παντού και θα παρακολουθούσαν τις ζωές μας δήθεν για να εντοπίζουν τις τροχαίες παραβάσεις)  καθώς το αδιανόητο κόστος των 88.000 ανά κάμερα που προέβλεπε ο διαγωνισμός για την αγορά χιλίων συνολικά συσκευών, το «μπλόκαρε»!

Το κόστος αποδείχθηκε απαγορευτικό: περίπου 88.000 ευρώ ανά κάμερα όταν συνυπολογιστούν εγκατάσταση, συντήρηση, λογισμικό και η προαίρεση επέκτασης.

Ακόμα και η βασική τιμή ανά μονάδα ξεπερνούσε τις 44.000 ευρώ, που πολλοί την χαρακτήρισαν «χρυσάφι».

Μέχρι να προκηρυχθεί νέος διαγωνισμός, ο αυτοματοποιημένος έλεγχος του ΚΟΚ θα συνεχίσει να βασίζεται στις ελάχιστες υπάρχουσες συμβατικές κάμερες.

Το «Predator των δρόμων» και οι πραγματικές του δυνατότητες

Πίσω από τον τεχνικό θόρυβο του διαγωνισμού κρύβεται όμως μια πολύ πιο ανησυχητική πραγματικότητα. Οι συγκεκριμένες κάμερες δεν είναι απλές «φωτογραφικές» συσκευές που πιάνουν παραβάσεις.

Πρόκειται για συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης με προηγμένες δυνατότητες επιτήρησης. Σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, οι κάμερες θα μπορούσαν:

Να καταγράφουν εικόνα και ήχο σε πραγματικό χρόνο
Αναγνωρίζουν πρόσωπα, πινακίδες, ακόμα και συμπεριφορές οδηγών και επιβατών
Αποθηκεύουν δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα
Συνδέονται σε κεντρικό σύστημα με δυνατότητα διασταύρωσης με άλλες βάσεις δεδομένων
Με άλλα λόγια, πρόκειται για «Predator των δρόμων» – ένα μαζικό σύστημα επιτήρησης που, υπό την πρόφαση της οδικής ασφάλειας, μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο νόμιμης παρακολούθησης των πολιτών.

Πώς θα μας παρακολουθούν νόμιμα και θα χρησιμοποιούν τα δεδομένα εναντίον μας

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι τα δεδομένα από αυτές τις κάμερες δεν θα περιορίζονται σε τροχαίες παραβάσεις.

Με κατάλληλη νομοθετική ρύθμιση (ή ακόμα και με υπουργικές αποφάσεις), οι αρχές θα μπορούν να:

Καταγράφουν συνομιλίες μέσα στα αυτοκίνητα όταν τα παράθυρα είναι ανοιχτά, ή όταν οι πολίτες περπατούν στα πεζοδρόμια και συνομιλούν μεταξύ τους
Αναγνωρίζουν πρόσωπα και τα διασταυρώνουν με βάσεις δεδομένων
Χρησιμοποιούν το υλικό ως «νόμιμο» αποδεικτικό μέσο σε οποιαδήποτε υπόθεση (ποινική, διοικητική, φορολογική)
Αποθηκεύουν τα δεδομένα για μήνες ή χρόνια, δημιουργώντας πλήρες προφίλ κίνησης και συμπεριφοράς κάθε πολίτη.

Όλα αυτά θα γίνονται νόμιμα. Δεν θα χρειάζεται παρακολούθηση τύπου Predator με κακόβουλο λογισμικό. Το κράτος θα έχει στη διάθεσή του ένα νόμιμο, μαζικό, πανταχού παρόν σύστημα επιτήρησης, το οποίο θα μπορεί να ενεργοποιηθεί εναντίον οποιουδήποτε «κρίνουν σκόπιμο και εύλογο» οι αρμόδιες αρχές.

Σε μια εποχή που η κυβέρνηση μιλάει για «νέο λειτουργικό σύστημα» διακυβέρνησης με Τεχνητή Νοημοσύνη, η ματαίωση του διαγωνισμού λόγω κόστους δεν λύνει το ζήτημα. Απλώς το αναβάλλει.

Το ερώτημα που μένει είναι: όταν (και όχι αν) εγκατασταθούν τελικά αυτές οι κάμερες, θα χρησιμοποιηθούν μόνο για να πιάνουν όσους δεν φορούν ζώνη ή θα γίνουν το μάτι του Μεγάλου Αδελφού πάνω από κάθε δρόμο της χώρας;

Η συζήτηση για την ιδιωτικότητα, τα προσωπικά δεδομένα και τα όρια του κράτους επιτήρησης μόλις άρχισε και δυστυχώς οι πολίτες κοιμούνται κανονικά και νομίζουν ότι δεν τους αφορά γιατί… δεν έχουν κάτι να κρύψουν.

Αν ίσχυε αυτό τότε όλοι θα έμεναν μέσα σπίτια με γυάλινους τοίχους. Αλλά κανείς δεν το κάνει γιατί προφανώς έχει περισσότερα που θέλει να μείνουν κρυφά από όσα μπορεί να φανταστεί…