Η Ιαπωνία σχεδιάζει «ηλιακό δαχτυλίδι» γύρω από τη Σελήνη για να στέλνει ενέργεια στη Γη

Ένα φιλόδοξο σχέδιο που μοιάζει βγαλμένο από ταινία επιστημονικής φαντασίας έχει παρουσιάσει η ιαπωνική κατασκευαστική εταιρεία Shimizu Corporation: την κατασκευή ενός τεράστιου «ηλιακού δαχτυλιδιού» γύρω από τη Σελήνη, το οποίο θα συλλέγει ηλιακή ενέργεια και θα τη μεταδίδει στη Γη.

Το σχέδιο, που ονομάζεται Luna Ring, προβλέπει την εγκατάσταση ηλιακών κυψελών κατά μήκος του σεληνιακού ισημερινού, σε μια ζώνη μήκους περίπου 11.000 χιλιομέτρων και πλάτους που σε ορισμένα σημεία θα φτάνει τα 400 χιλιόμετρα.

Η βασική ιδέα είναι η ενέργεια που παράγεται στη Σελήνη να μεταφέρεται σε εγκαταστάσεις εκπομπής και από εκεί να ταξιδεύει προς τη Γη με δέσμες μικροκυμάτων και λέιζερ. Επίγειες εγκαταστάσεις λήψης θα μετατρέπουν στη συνέχεια την ενέργεια σε ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο θα μπορούσε να διοχετεύεται στα δίκτυα ή να χρησιμοποιείται για την παραγωγή υδρογόνου.

Ενέργεια χωρίς σύννεφα και νύχτα

Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα που αποδίδει η Shimizu στην ιδέα είναι ότι τα ηλιακά πάνελ στη Σελήνη δεν θα επηρεάζονται από σύννεφα, βροχή ή την ατμόσφαιρα της Γης.

Το σχέδιο προβλέπει επίσης τη μεταφορά της ηλεκτρικής ενέργειας μέσω καλωδίων σε εγκαταστάσεις εκπομπής στην πλευρά της Σελήνης που είναι στραμμένη προς τη Γη. Για τη μετάδοση των μικροκυμάτων προβλέπονται τεράστιες κεραίες, διαμέτρου περίπου 20 χιλιομέτρων, ενώ ξεχωριστό σύστημα θα χρησιμοποιεί λέιζερ.

Στη Γη, ειδικές εγκαταστάσεις, γνωστές ως rectennas, θα λαμβάνουν τις δέσμες μικροκυμάτων και θα τις μετατρέπουν σε ηλεκτρική ενέργεια.

Ρομπότ θα κατασκευάζουν το Luna Ring

Η κατασκευή ενός τέτοιου έργου θα απαιτούσε τεράστιες ποσότητες υλικών, γι’ αυτό η πρόταση προβλέπει την αξιοποίηση των πόρων της ίδιας της Σελήνης.

Σεληνιακό έδαφος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή υλικών όπως γυαλί, κεραμικά και σκυρόδεμα, αλλά και για την εξαγωγή οξυγόνου και νερού. Ρομποτικά συστήματα, τα οποία θα ελέγχονται από τη Γη, θα αναλάμβαναν μεγάλο μέρος των εργασιών, από την προετοιμασία του εδάφους έως την κατασκευή και εγκατάσταση των ηλιακών κυψελών.

Η Shimizu έχει περιγράψει ακόμη ένα σύστημα αυτοκινούμενων μονάδων που θα κινούνται κατά μήκος του σεληνιακού ισημερινού, κατασκευάζοντας ηλιακές κυψέλες από διαθέσιμα σεληνιακά υλικά και τοποθετώντας τες σταδιακά.

Σχέδιο από το 2010

Το Luna Ring δεν αποτελεί νέο σχέδιο. Η Shimizu είχε παρουσιάσει την ιδέα ήδη από το 2010, ενώ το αρχικό χρονοδιάγραμμα τοποθετούσε την έναρξη της κατασκευής περίπου στο 2035.

Η εταιρεία είχε προβλέψει την προηγούμενη δεκαετία για έρευνα και ανάπτυξη τεχνολογιών, τη δεκαετία του 2020 για πιλοτικές δοκιμές στη Γη και στη Σελήνη και τη δεκαετία του 2030 για την προετοιμασία της μεγάλης κατασκευής.

Ωστόσο, μέχρι σήμερα το Luna Ring παραμένει μια φουτουριστική πρόταση και όχι ένα εγκεκριμένο διαστημικό έργο. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο κόστος κατασκευής ή εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενώ η οικονομική και τεχνολογική βιωσιμότητα ενός τόσο γιγαντιαίου εγχειρήματος εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλο ερώτημα.