Μικροσκοπικός γυάλινος δίσκος μπορεί να αποθηκεύσει 360 TB δεδομένων και να διατηρηθεί για δισεκατομμύρια χρόνια!

Ερευνητές δημιούργησαν έναν μικροσκοπικό δίσκο από γυαλί ο οποίος μπορεί να αποθηκεύσει έως και 360 Τerabytes δεδομένων και να διατηρήσει το περιεχόμενό του για δισεκατομμύρια χρόνια.

Η καινοτόμος αυτή μέθοδος βασίζεται στη χρήση υπερταχέων παλμών λέιζερ, οι οποίοι χαράσσουν νανοδομές στο εσωτερικό γυαλιού από λιωμένο διοξείδιο του πυριτίου (fused silica).

Η αποθήκευση πραγματοποιείται σε πέντε διαστάσεις: στις τρεις χωρικές διαστάσεις προστίθενται δύο ακόμη παράμετροι που σχετίζονται με την πόλωση και την ένταση του φωτός, επιτρέποντας εξαιρετικά υψηλή πυκνότητα αποθήκευσης.

🚨 SCIENTISTS JUST CREATED A 5D GLASS DISC THAT CAN STORE 360 TERABYTES AND LAST FOR BILLIONS OF YEARS.

Researchers have developed a revolutionary data storage technology: a tiny glass disc that can hold 360 terabytes of information (roughly 100,000 times the capacity of a… pic.twitter.com/IDx2CuwOX1

— TheNewPhysics (@CharlesMullins2) June 1, 2026

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της χωρητικότητας, τα 360 TB αντιστοιχούν σε περίπου 100.000 φορές τη χωρητικότητα ενός συμβατικού DVD.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο δίσκος έχει δοκιμαστεί σε ακραίες συνθήκες χωρίς να παρουσιάσει απώλεια δεδομένων.

Μπορεί να αντέξει θερμοκρασίες έως και 1.000 βαθμούς Κελσίου, ενώ εμφανίζει αξιοσημείωτη αντοχή και σε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας.

Σε αντίθεση με τα σημερινά μέσα αποθήκευσης, όπως οι σκληροί δίσκοι, οι μαγνητικές ταινίες ή οι οπτικοί δίσκοι, που σταδιακά φθείρονται και απαιτούν συνεχή αντικατάσταση, η νέα τεχνολογία υπόσχεται σχεδόν μόνιμη διατήρηση των πληροφοριών.

Μια «κιβωτός» γνώσης για το μέλλον

Οι πιθανές εφαρμογές της τεχνολογίας είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διατήρηση βιβλιοθηκών, ιστορικών αρχείων, επιστημονικών δεδομένων, πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά και κρίσιμων πληροφοριών για το κλίμα και το Διάστημα.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς τη δημιουργία μόνιμων ψηφιακών αρχείων, ικανών να διατηρήσουν τη γνώση της ανθρωπότητας ακόμη και σε χρονικούς ορίζοντες που ξεπερνούν κατά πολύ τη διάρκεια ζωής των σημερινών πολιτισμών.

Εάν η τεχνολογία εξελιχθεί και περάσει σε μαζική χρήση, θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τις «βιβλιοθήκες του μέλλοντος», διασφαλίζοντας ότι οι σημαντικότερες πληροφορίες του ανθρώπινου πολιτισμού θα παραμείνουν προσβάσιμες για χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια χρόνια.