Σαν σήμερα: «Μινιόν»… στις φλόγες (φωτό, βίντεο)

Είναι 19 Δεκέμβρη 1980, τρεις η ώρα τα ξημερώματα. Οι ναυαρχίδες του αθηναϊκού εμπορίου στην Ομόνοια, τα πολυκαταστήματα «Μινιόν» και «Κατράντζος» παραδίδονται στις φλόγες ταυτόχρονα, θύματα εμπρησμού.

Λίγες ώρες πριν από την εκδήλωση της πυρκαγιάς, το προηγούμενο βράδυ, ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης υπερασπιζόταν στη Βουλή τον προϋπολογισμό της κυβέρνησής του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε κάνει δυναμική εμφάνιση στο προσκήνιο και το ΠΑΣΟΚ βρισκόταν ένα βήμα πριν από την εξουσία.

Στις 3.07΄ τα ξημερώματα αυτόπτες μάρτυρες άκουσαν εκρήξεις στο εσωτερικό του «Μινιόν» και είδαν φλόγες να πετάγονται από τα παράθυρά του. Το σχέδιο ήταν οργανωμένο: σχεδόν ταυτόχρονα εμπρηστική επίθεση εκδηλώθηκε σε ακόμα ένα αθηναϊκό κατάστημα με μακρά ιστορία, τον περίφημο «Κατράντζο» της οδού Σταδίου.

Οι φωτιές ήταν τόσο ισχυρές, ώστε τα 38 οχήματα της Πυροσβεστικής που κατέφθασαν στα σημεία κατόρθωσαν μόνο να προστατεύσουν τα γειτονικά κτίρια. Το μόνο που απέμεινε από το πέρασμα της πύρινης λαίλαπας ήταν ο σκελετός του «Μινιόν». Το κτίριο του «Κατράντζου» κατέρρευσε.

Οι δύο ιδιοκτήτες των καταστημάτων, ο Γιάννης Γεωργακάς του «Μινιόν» και ο Βλάσης Κατράντζος του «Κατράντζος σπορ», ανήμποροι να αντιδράσουν, βλέπουν με μάτια βουρκωμένα τις περιουσίες τους να κατασπαράσσονται από τις φλόγες. Το ίδιο και οι δεκάδες εργαζόμενοι, που έχασαν από τη μια στιγμή στην άλλη τη δουλειά τους. Μάλιστα ο Γεωργακάς, δημιουργός και ψυχή του «Μινιόν», δηλώνει ότι η καταστροφή είναι ολική, καθώς το κατάστημα είναι ασφαλισμένο μόνο για 200 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με πληροφορίες η εμπρηστική ουσία που είχε προκαλέσει την πυρκαγιά χρησιμοποιείται για την επιτάχυνση της φωτιάς σε πετρελαιοπηγές.

Ποια ήταν η Τρομοκρατική Οργάνωση που ανέλαβε την ευθύνη

Η πλέον ιδιόμορφη περίπτωση προκήρυξης ένοπλης οργάνωσης ήταν αυτή που χρεώθηκε στον «Οκτώβρη ΄80», την οργάνωση που βρισκόταν πίσω από την πυρπόληση των πολυκαταστημάτων… Μια προκήρυξη που έφτασε μέσω ταχυδρομείου στις εφημερίδες, στις 22 Δεκεμβρίου, με την οποία η οργάνωση-φάντασμα «Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80» που υποστήριξε πως ήταν παρακλάδι του ΕΛΑ, ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού.

ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

Με δυο εμπρηστικές βόμβες κτυπήσαμε τις επιχειρήσεις: ΜΙΝΙΟΝ και ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ -ΣΠΟΡ, στα Χαυτεία.

Τι είναι αυτά τα καταστήματα-επιχειρήσεις

Τα προϊόντα που παράγουν οι προλετάριοι, στους χώρους της καταναγκαστικής δουλειάς, τα ιδιοποιούνται, με τη βία, τα αφεντικά-ιδιοκτήτες. Αυτά τα προϊόντα περνάνε στα χέρια των ιδιοκτητών των καταστημάτων, για να πουληθούν στην αγορά, να δώσουν σαν εμπορεύματα κέρδος. τα καταστήματα-έπιχειρήσεις έχουν στις αποθήκες τους, στις βιτρίνες τους και στους χώρους τους γενικά συγκεντρωμένα χιλιάδες-εκατομμύρια προϊόντα, που άλλα είναι χρήσιμα και απαραίτητα για τις ανάγκες των προλετάριων και όλων των εκμεταλλευόμενων, άλλα είναι άχρηστα και περιττά, που τα επιβάλλουν όμως σαν αναγκαία (με την καθημερινή πλύση εγκέφαλου, με τη διαφήμιση, με την επιβολή ψεύτικων αξιών κ.λπ.), για να αυξάνουν την κατανάλωση και έτσι να παίρνουν πίσω το σύνολο του εισοδήματος των εργαζόμενων (βασικός στόχος-ανάγκη των αφεντικών, για να «διευρύνουν την εθνική οικονομία») και άλλα που οι προλετάριοι δεν μπορούν να αποκτήσουν και προορίζονται μόνο για τις ανάγκες των προνομιούχων αυτής της κοινωνίας (αφεντικά-ιδιοκτήτες, στελέχη, έμποροι κ.τ.λ.)

Πουλάνε αυτά τα προϊόντα, σε τιμές που αυτοί καθορίζουν (με τους νόμους της “ελεύθερης” οικονομίας τους). Έτσι πέρα από το κέρδος (υπεραξία) που παίρνουν τα αφεντικά-βιομήχανοι, βιοτέχνες, που ξεζουμίζουν τους εργάτες στους χώρους της καταναγκαστικής δουλειάς, κερδίζουν και οι έμποροι. το εμπορικό κέρδος στην κατανάλωση. Έτσι στις τιμές των προϊόντων —στα εμπορεύματα— είναι ενσωματωμένα τα κέρδη, τα έξοδα διαφήμισης και λειτουργίας των πολυτελών καταστημάτων κ.λπ.

Έτσι μπορούμε να δούμε π.χ. ότι: μια εργάτρια, στο εργοστάσιο, παράγει στο 8ωρο (με τους εξαντλητικούς ρυθμούς δουλειάς που επιβάλλουν τα αφεντικά) 10 φορέματα. με το μεροκάματο που παίρνει χρειάζεται 3 και 4 μεροκάματα για να αγοράσει 1 φόρεμα (από αυτά που η ίδια έφτιαξε). τα υπόλοιπα 39 φορέματα, που έβγαλε στα τέσσερα 8ωρα δεν πάνε φυσικά όλα για πρώτες ύλες και εγκαταστάσεις. Μεγάλο μέρος πάει στις τσέπες των βιομήχανων και των έμπορων.

Πολλά από αυτά τα καταστήματα είναι άμεσα συνδεδεμένα με την παραγωγή των προϊόντων που πουλάνε, δηλαδή είναι τα εμπορικά τμήματα βιομηχανικών συγκροτημάτων (π.χ. Κατράντζος, Λαμπρόπουλοι, Τσιτσόπουλοι κ.τ.λ.). Είτε όμως είναι άμεσα συνδεδεμένα με τη βιομηχανία, είτε είναι “ανεξάρτητες” εμπορικές επιχειρήσεις, είναι βασικό κομμάτι της οικονομίας των αφεντικών. Αναλαμβάνουν να πουλήσουν τα προϊόντα που κλέψανε τα αφεντικά από τους παραγωγούς-προλετάριους. Είναι οι επίσημοι και νόμιμοι κλεπταποδόχοι του συστήματος, είναι το ένα τμήμα της διαδικασίας: καπιταλιστική παραγωγή, ιδιοποίηση των προϊόντων από τα αφεντικά, ρίξιμο στην αγορά (σαν εμπορεύματα), για να ξαναπάρουν πίσω ό,τι έδωσαν στους προλετάριους υπό μορφή μισθού.

Πώς λειτουργούν αυτά τα καταστήματα-επιχειρήσεις

Όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και αυτά στηρίζονται στην εκμετάλλευση των προλετάριων. Χιλιάδες είναι οι εργαζόμενοι σ’ αυτά. Στις αποθήκες, στις συσκευασίες, στις μεταφορές, στις πωλήσεις. τα αφεντικά εκμεταλλεύονται την ανάγκη των προλετάριων να έχουν ένα εισόδημα για να ζήσουν και τους στριμώχνουν στο μεροκάματο, την αλλοτρίωση και τη μιζέρια, (επειδή οι προλετάριοι δεν έχουν βρει ακόμα – στην πλειοψηφία τους, σαν τάξη — άλλους τρόπους για να καλύπτουν τις ανάγκες τους). Οι συνθήκες δουλειάς μέσα σε αυτούς τους χώρους είναι εξοντωτικές. Στις αποθήκες φορτώνουν και ξεφορτώνουν τόνους κάθε μέρα, στις πωλήσεις ορθοστασία, το κολατσιό στο πόδι και στα κλεφτά, όλη τη μέρα πρέπει με το χαμόγελο στα χείλη να εξυπηρετείς τους πελάτες (δεν μπορεί να έχεις δικά σου προβλήματα και δική σου διάθεση, πάνω απ’ όλα το “πρόσωπο” του καταστήματος). Πάνω από το κεφάλι σου όλη η ιεραρχία και η τρομοκρατία (προσωπάρχες, τμηματάρχες, υπεύθυνοι, διευθυντάδες, μπάτσοι, χαφιέδες – “συνάδελφοι” κ.λπ.), να σε παρακολουθούν αν κάνεις καλά τη δουλειά “σου», αν κάθεσαι ή τσακίζεσαι να εξυπηρετείς κ.λπ.

Ακόμα με κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης, με χαφιέδες-μπάτσους, με χαφιέδες που δουλεύουν σαν υπάλληλοι παρακολουθούν και αστυνομεύουν όλους τους χώρους, τόσο τους υπάλληλους, όσο και τους πελάτες για να μην “κλέψουν” τίποτα, για να μην πάρουν αυτά που τους χρειάζονται χωρίς να πληρώσουν την τιμή που καθόρισαν τα αφεντικά. Δηλαδή χωρίς να δώσουν πίσω αυτά που πήραν υπό μορφή μισθού. Όμως παρ’ όλα αυτά όλο και περισσότεροι βρίσκουν τρόπους για να παίρνουν αυτά που τους χρειάζονται, χωρίς να τα πληρώνουν στους ιδιοκτήτες-εκμεταλλευτές. Οι ίδιοι οι καταστηματάρχες αναγνωρίζουν ότι τα “διαφυγόντα κέρδη” ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια το χρόνο.

Για όλους αυτούς τους λόγους αποφασίσαμε και κτυπήσαμε το ΜΙΝΙΟΝ και τον ΚΑΤΡΑΝΤΖΟ, που είναι δύο –από τα δεκάδες που υπάρχουν– τέτοια καταστήματα-επιχειρήσεις.

Με την ενέργειά μας αυτή, όπως και με τη μέχρι τώρα πρακτική μας (ενέργειες επαναστατικής βίας και σύγκρουση με κάθε τρόπο με το καθεστώς και τα στηρίγματά του) θέλουμε να βοηθήσουμε για να σπάσει ο αποπροσανατολισμός, που προσπαθούν να επιβάλλουν όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις (“δεξιές”, “αριστερές”, και “επαναστατικές”) πάνω στους εκμεταλλευόμενους και καταπιεζόμενους. Αποπροσανατολισμός που επιχειρείται με την αντίληψη ότι όλα αυτά κάποτε θα μας ανήκουν και θα τα πάρουμε όταν θα αλλάξει το σύστημα, μέχρι να αλλάξει όμως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα παρά μόνο να “αγωνιζόμαστε” για τη δημοκρατία και την ανάπτυξη. Δηλαδή να επιτρέπουμε στο σύστημα να λειτουργεί και να εδραιώνει όλο και περισσότερο την κυριαρχία και την εξουσία του. Και να δείξουμε τη δική μας αντίληψη που λέει: ότι για να ανατραπεί αυτό το σύστημα πρέπει να καταστραφεί το καθεστώς της εκμετάλλευσης, της τρομοκρατίας και της μιζέριας. Πρέπει να τον βάζουμε καθημερινά εμπόδια στη λειτουργία του, να εμποδίζουμε να πραγματοποιούνται αυτά που αποφασίζουν τα αφεντικά. να αποκτάμε ολοένα και περισσότερο τη δυνατότητα να αποφασίζουμε και να επιβάλλουμε έμπρακτα τις αποφάσεις μας, για το τι θα γίνουν όλα αυτά που παράγουμε…

18 Δεκέμβρη 1980 Επαναστατική Ομάδα ΟΧΤΩΒΡΗΣ ’80»

Τον Μάιο του 1981 εμφανίζεται η νέα προκήρυξη του «Οκτώβρη ’80» με την απίστευτη προειδοποίηση περί παγίδευσης του Παρθενώνα με εκρηκτικά: «Ο Παρθενώνας, το ανεπανάληπτο αυτό μνημείο της ομορφιάς, της τέχνης και του αρχαίου πνεύματος, πεθαίνει κι αυτό (σ.σ.: λόγω της μόλυνσης) μαζί με τον ελληνικό λαό. Αποφασίσαμε να πεθάνει και ο Παρθενώνας μαζί με τον ελληνικό λαό. Έχουμε υπονομεύσει με εκρηκτικά σε πολλά σημεία τον βράχο της Ακρόπολης και δίνουμε προθεσμία μέχρι τις 17 Μαΐου 1981 ώστε να απομακρυνθούν όλες οι ρυπογόνες βιομηχανίες. Η περιοχή της Ακρόπολης παρακολουθείται από εμάς από όλα τα σημεία καθ΄ όλο το 24ωρο. Αν βεβαιωθούμε ότι γίνεται επιχείρηση από την Αστυνομία να βρει τα σημεία υπονόμευσης, θα γίνει αμέσως η πυροδότηση από όλα τα σημεία».

Ο Ανδρέας Παπανδρέου κατηγόρησε την κυβέρνηση Ράλλη ότι «επιτρέπει σε παρακρατικά και εγκληματικά στοιχεία να επιδίδονται σε καταστροφές που θίγουν επαγγελματίες και εργαζόμενους καθώς και τη γαλήνη του κόσμου», ενώ το ΚΚΕ μίλησε για «σκοτεινή υπόθεση» στο ίδιο πλαίσιο με τη χθεσινή ανακοίνωσή του για «έκρηξη που εντάσσεται στο σχέδιο εκφοβισμού του λαού».

Αρνητική ήταν και η τοποθέτηση των τρομοκρατικών οργανώσεων «ΕΛΑ» και «17 Νοέμβρη», με την πρώτη να δείχνει ως υπευθύνους άτομα που είχαν αποσχιστεί από τις γραμμές του μετά τη διάσπαση της οργάνωσης και τη δεύτερη να χαρακτηρίζει, σε μεταγενέστερη προκήρυξή της, τις επιθέσεις «επιχειρησιακά ασυντόνιστες, όχι κατάλληλα προετοιμασμένες και πολιτικά επιβλαβείς».

Το πιο εντυπωσιακό ήταν ότι οι κορυφαίες τρομοκρατικές οργανώσεις της εποχής, ΕΛΑ και 17Ν αποκήρυξαν την ενέργεια. Ο ΕΛΑ, κατήγγειλε όσους είχαν αποχωρήσει από τις τάξεις του, ενώ αποκάλυψε στο περιοδικό «Αντιπληροφόρηση» ότι η εμπρηστική ουσία έχει εισαχθεί από την Ολλανδία και χρησιμοποιείται για την επιτάχυνση της φωτιάς σε πετρελαιοπηγές. Κριτική στο διπλό τρομοκρατικό χτύπημα άσκησε και η 17Ν. Με προκήρυξή της, που δημοσιοποιήθηκε στις 24 Ιουλίου 1981, υποστήριξε ότι ήταν «επιχειρησιακά ασυντόνιστες, όχι κατάλληλα προετοιμασμένες και πολιτικά επιβλαβείς».

Η Αστυνομία από την πρώτη στιγμή προχώρησε στη σύλληψη ενός υπόπτου, αλλά αφέθηκε ελεύθερος, καθώς δεν προέκυψαν σε βάρος του επιβαρυντικά στοιχεία. Αργότερα, συνέλαβε δύο αδελφές, καθώς η μία φερόταν ότι «είχε επαφές με άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου». Ο ανακριτής της υπόθεσης, Μιχάλης Μαργαρίτης (ο δικαστής της 17Ν), τις απαλλάσσει. Οι προσαγωγές πολλαπλασιάζονται χωρίς αποτέλεσμα. Το πολιτικό κλίμα στη χώρα φορτίζεται επικίνδυνα. Έκτακτα μέτρα φρούρησης λαμβάνονται σε σούπερ μάρκετ, πολυκαταστήματα και τράπεζες, ενώ για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά, γίνεται έλεγχος των τσαντών στις εισόδους των πολυκαταστημάτων.

Οι επιθέσεις στα πολυκαταστήματα δεν έχουν εξιχνιαστεί μέχρι σήμερα και έχουν παραγραφεί δικαστικά.

Η καταστροφή των δύο ελληνικών συμφερόντων επιχειρήσεων συνδέεται για πολλούς με την μετέπειτα επέλαση των πολυεθνικών brand πολυκαταστημάτων.

Μετά το «Μινιόν» και τον «Κατράντζο» σειρά πήραν εμπρησμοί σε σούπερ μάρκετ ενώ ορισμένες ενέργειες από σύμπτωση δεν ήταν αιματηρές.

Ο επίλογος του Μινιόν

Με δάνεια αποκαθιστούνται οι ζημιές στο κτίριο και το κατάστημα επαναλειτουργεί, αλλά τελικά το 1983 κρατικοποιείται η επιχείρηση, αφού εντάσσεται στις λεγόμενες «προβληματικές επιχειρήσεις». Εξακολουθεί να παραμένει στάσιμο σε μια εποχή όπου οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Το 1998 χρεοκοπεί μιας και αντιμετωπίζει προβλήματα ρευστότητας, ανταγωνισμού, κακές σχέσεις με προμηθευτές, αλλά και την αποκάλυψη κυκλώματος εκβιασμών, που λειτουργούσε στον ημιώροφο του κτιρίου. Το κατάστημα που στην εποχή της ακμής του απασχολούσε 1.000 υπαλλήλους και διέθετε 120.000 διαφορετικά είδη περνάει στην ElmecSports, η οποία πουλιέται στη συνέχεια στον όμιλο FolliFollie.

Όταν ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν υπουργός Περιβάλλοντος, είχε προκηρύξει διαγωνισμό για τη μεταφορά των διάσπαρτων υπηρεσιών του υπουργείου του σε έναν χώρο στο κέντρο της Αθήνας. Τον διαγωνισμό εκείνον ο Τύπος τον παρουσίασε αποκλειστικά ως… φωτογραφικό: «ο Γ. Παπακωνσταντίνου ελάχιστες ημέρες πριν από τις πρώτες εκλογές του Μαΐου 2012, είχε “τρέξει”, λες και ανησυχούσε μήπως δεν προλάβει, να ανακοινώσει ότι οι διάσπαρτες υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ θα μετακομίσουν στο Μινιόν, που ανήκει στον ευρύτερο όμιλο του επιχειρηματία Κουτσολιούτσου»…

Πηγή: plusmag.gr