Αρχαιολογικές ανασκαφές έδειξαν ότι οι Νεάντερνταλ μπορεί να έπεφταν… σε χειμερία νάρκη (φωτο)

Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα πρώιμα ανθρώπινα όντα μπορεί να έπεφταν σε χειμερία νάρκη για να αντιμετωπίσουν το κρύο και την έλλειψη τροφής.

Τα στοιχεία από οστά που βρέθηκαν σε μία από τους σημαντικότερες αρχαιολογικές ανασκαφές στον κόσμο υποδηλώνουν ότι οι μακρινοί μας πρόγονοι, μπορεί να αντιμετώπιζαν το κρύο πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια με τον ύπνο.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι σημάδια βλάβης στα απολιθωμένα οστά πρώιμων ανθρώπων είναι τα ίδια με αυτά που αφήνονται στα οστά άλλων ζώων που πέφτουν σε χειμερία νάρκη.

Ειδικότερα, τα ευρήματα προέρχονται από ανασκαφές σε μια σπηλιά που ονομάζεται Sima de los Huesos – το λάκκο των οστών – στη βόρεια Ισπανία, σύμφωνα με τον Guardian.

Το σπήλαιο είναι ουσιαστικά ένας μαζικός τάφος, λένε οι ερευνητές που έχουν βρει χιλιάδες δόντια και κομμάτια οστών. Αυτά τα απολιθώματα χρονολογούνται πάνω από 400.000 χρόνια και πιθανότατα προέρχονταν από τους πρώτους Νεάντερνταλ ή τους προκατόχους τους.

Ο χώρος αυτός είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παλαιοντολογικούς θησαυρούς του πλανήτη και έχει δώσει στους επιστήμονες βασικές πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το ανθρώπινο είδος στην Ευρώπη.

Σε μια δημοσίευση του περιοδικού L’Anthropologie , ο Juan-Luis Arsuaga – που ηγήθηκε της ομάδας ανασκαφής- και ο Αντώνης Μπαρτσιόκας, του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στην Ελλάδα, υποστηρίζουν ότι τα απολιθώματα που βρέθηκαν εκεί δείχνουν ότι η ανάπτυξη των οστών διαταρασόταν για αρκετούς μήνες κάθε έτους.

Υποστηρίζουν ότι αυτοί οι πρώτοι άνθρωποι βρέθηκαν «σε μεταβολικές καταστάσεις που τους βοήθησαν να επιβιώσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ψυχρές συνθήκες με περιορισμένη προμήθεια τροφής και αρκετές αποθήκες σωματικού λίπους». Αδρανοποιήθηκαν και αυτό καταγράφεται ως διαταραχές στην ανάπτυξη των οστών.

Οι επιστήμονες αναζητούν εξηγήσεις για το τι ακριβώς συνέβη. Απόλυτες απαντήσεις ακόμα δεν υπάρχουν. Ο Chris Stringer του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο επεσήμανε ότι μεγάλα θηλαστικά όπως οι αρκούδες μπαίνουν σε έναν λιγότερο βαθύ ύπνο, γνωστό ως torpor. Οι ενεργειακές απαιτήσεις τους σίγουρα μειώνονταν, το σώμα τους άρχισε να χρησιμοποιεί το λίπος που υπήρχε αποθηκευμένο και έμπαιναν σε λειτουργία μηχανισμοί συντήρησης του σώματος.

«Η συναρπαστική ενέργεια που κάνουμε τώρα είναι να συσχετίσουμε την αντίδραση των αρκούδων και των ανθρώπων. Εάν το αποδείξουμε θα έχουμε προβεί σε μια μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη».