Οι απατεώνες που κατάφεραν να «πουλήσουν» μνημεία που δεν τους ανήκαν – Η ιστορία της πώλησης του Πύργου του Άιφελ

Υπάρχουν απατεώνες που πουλούν ανύπαρκτα σπίτια, πλαστά έργα τέχνης ή περιουσίες που δεν τους ανήκουν. Ο Βίκτορ Λούστιγκ, όμως, έβαλε τον πήχη πολύ ψηλότερα: αποφάσισε να «πουλήσει» τον Πύργο του Άιφελ.

Η απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε στο Παρίσι το 1925. Εκείνη την εποχή, ο Πύργος του Άιφελ δεν αντιμετωπιζόταν ακόμη από όλους ως το αδιαμφισβήτητο σύμβολο της Γαλλίας που γνωρίζουμε σήμερα. Το υψηλό κόστος συντήρησής του είχε προκαλέσει συζητήσεις και δημοσιεύματα, τα οποία ο Λούστιγκ αποφάσισε να εκμεταλλευτεί.

Παριστάνοντας υψηλόβαθμο κρατικό αξιωματούχο και χρησιμοποιώντας πλαστά επίσημα έγγραφα, προσκάλεσε μεγάλους εμπόρους παλιοσίδερων σε συνάντηση στο πολυτελές Hôtel de Crillon. Εκεί τους ανακοίνωσε, υπό άκρα μυστικότητα, ότι η κυβέρνηση είχε αποφασίσει να αποσυναρμολογήσει τον Πύργο και να πουλήσει τις περίπου 7.300 τόνους μετάλλου από τις οποίες αποτελούνταν.

Το θύμα που δεν τόλμησε να μιλήσει

Ο στόχος του Λούστιγκ ήταν ο έμπορος μετάλλων Αντρέ Πουασόν. Ο απατεώνας κατάφερε να τον πείσει ότι επρόκειτο για μια απολύτως πραγματική, αλλά εξαιρετικά εμπιστευτική κρατική συμφωνία.

Ο Πουασόν πλήρωσε και πίστεψε ότι είχε αποκτήσει το δικαίωμα να εκμεταλλευτεί ως παλιοσίδερα ένα από τα διασημότερα κτίσματα του κόσμου. Όταν κατάλαβε τι είχε συμβεί, ο Λούστιγκ είχε ήδη εγκαταλείψει τη Γαλλία. Το εντυπωσιακότερο ήταν ότι το θύμα, σύμφωνα με τις ιστορικές αναφορές, ντράπηκε τόσο πολύ για την εξαπάτησή του ώστε δεν κατήγγειλε την υπόθεση στις Αρχές.

Αυτό έδωσε στον Λούστιγκ μια παράτολμη ιδέα: αφού το κόλπο είχε πετύχει μία φορά, γιατί να μην το επαναλάβει;

Επέστρεψε στο Παρίσι και προσπάθησε να οργανώσει δεύτερη «πώληση» του Πύργου. Αυτή τη φορά, όμως, οι υποψήφιοι αγοραστές υποψιάστηκαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και ο απατεώνας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει ξανά τη χώρα.

Ο άνθρωπος που έκανε την απάτη… επάγγελμα

Ο Λούστιγκ συνέχισε τη δράση του στις ΗΠΑ, όπου ασχολήθηκε με νέες απάτες και πλαστογραφίες. Τελικά συνελήφθη το 1935 και αργότερα φυλακίστηκε στο Αλκατράζ, όπου πέθανε το 1947.

Και δεν ήταν ο μοναδικός που σκέφτηκε να βγάλει χρήματα «πουλώντας» κάτι που ήταν αδύνατον να του ανήκει.

Στη Νέα Υόρκη, ο Τζορτζ Πάρκερ έμεινε γνωστός για απάτες στις οποίες υποστήριζε ότι μπορούσε να πουλήσει δημόσια αξιοθέατα, με διασημότερη περίπτωση τη Γέφυρα του Μπρούκλιν. Στόχευε κυρίως ανθρώπους που είχαν φτάσει πρόσφατα στην πόλη, παρουσιάζοντας τη γέφυρα ως επενδυτική ευκαιρία από την οποία θα μπορούσαν να εισπράττουν διόδια.

Οι ιστορίες τους μοιάζουν σήμερα σχεδόν κωμικές. Στην πραγματικότητα, όμως, δείχνουν πόσο αποτελεσματική μπορεί να γίνει μια απάτη όταν ο δράστης συνδυάζει πλαστά έγγραφα, κύρος, πίεση για μυστικότητα και μια ιστορία αρκετά αληθοφανή ώστε το θύμα να θέλει να την πιστέψει.

Ο Λούστιγκ δεν απέκτησε ποτέ τον Πύργο του Άιφελ. Κατάφερε, όμως, να μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που έπεισε κάποιον να πληρώσει γι’ αυτόν.