Πρωτομαγιά: Πότε καίμε το στεφάνι με τα λουλούδια και γιατί; – Το έθιμο που φτάνει μέχρι την αρχαιότητα

Το μαγιάτικο στεφάνι, που συνήθως κρεμιέται στην είσοδο των σπιτιών την Πρωτομαγιά, παραμένει κρεμασμένο μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού.

Κτασκευάζεται –σύμφωνα με τη λαογραφική παράδοση– πάνω σε μια βάση από ευλύγιστο ξύλο, όπως κληματόβεργα, ή από σύρμα, γύρω από την οποία τοποθετούνται τα λουλούδια.

Το στεφάνι παραμένει κρεμασμένο μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού. Στη γιορτή του Άη Γιάννη του Κλήδονα, στις 24 Ιουνίου, καίγεται σε φωτιές που ανάβουν σε δρόμους και πλατείες, ενώ οι συμμετέχοντες πηδούν πάνω από τις φλόγες τρεις φορές, ως μέρος του εθίμου.

Ο Κλήδονας είναι ένα έθιμο με ρίζες στην αρχαιότητα, το οποίο συνδέεται με μαντικές πρακτικές, καθώς –σύμφωνα με την παράδοση– αποκαλύπτει στις ανύπαντρες κοπέλες στοιχεία για τον μελλοντικό τους σύζυγο.

Εντάσσεται στη νεοελληνική λαϊκή λατρεία και στα εποχικά έθιμα που συνοδεύουν τον ετήσιο κύκλο των εορτών, αποτελώντας μια μορφή «τεχνικής» ή έμμεσης μαντείας.

Ο λαογράφος Δημήτριος Λουκάτος τον χαρακτήριζε ως μία από τις πιο τελετουργικές γιορτές της ελληνικής παράδοσης.

Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, με την επικράτηση του ορθολογισμού και την αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων, το μαγικοθρησκευτικό του περιεχόμενο έχει περιοριστεί, δίνοντας περισσότερο χώρο στο εορταστικό και φολκλορικό στοιχείο.

Η λέξη «κλήδων» σημαίνει οιωνός ή προμήνυμα, ενώ ετυμολογικά συνδέεται με έννοιες που παραπέμπουν σε μαντική φωνή ή ψίθυρο με προφητικό χαρακτήρα.