27χρονη εγκατέλειψε τη Μαδρίτη και μετακόμισε σε χωριό με μόλις 9 κατοίκους – Αγόρασε σπίτι με 6.000 ευρώ (βίντεο)

Μια εντελώς διαφορετική ζωή επέλεξε να αφήσει πίσω της η 27χρονη Lucía, εγκαταλείποντας τη Μαδρίτη και μετακομίζοντας σε έναν μικροσκοπικό οικισμό της Γαλικίας, στην επαρχία Ourense, όπου οι μόνιμοι κάτοικοι είναι μόλις εννέα.

Η απόφασή της δεν ήταν αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας παρόρμησης. Για χρόνια προετοίμαζε τη μεγάλη αλλαγή, καθώς σταδιακά απομακρυνόταν από τον τρόπο ζωής της ισπανικής πρωτεύουσας και αναζητούσε έναν πιο ήρεμο και αυτάρκη τρόπο καθημερινότητας.

Στον δήμο Irixo βρήκε αυτό που έψαχνε. Αγόρασε ένα σπίτι ηλικίας άνω των 100 ετών, μαζί με οικόπεδα, καταβάλλοντας μόλις 6.000 ευρώ. Το ακίνητο χρειάζεται εργασίες, όμως η ίδια το ανακαινίζει σταδιακά, με στόχο να δημιουργήσει εκεί τη μόνιμη κατοικία της.

Η νέα της ζωή απέχει πολύ από τους γρήγορους ρυθμούς της Μαδρίτης. Αντί για πολυκατοικίες, κίνηση και καθημερινή πίεση, η Lucía έχει πλέον γύρω της χωράφια, ζώα και ελάχιστους γείτονες.

Γιατί εγκατέλειψε τη Μαδρίτη

Η 27χρονη είχε αρχίσει να αισθάνεται ότι η ζωή στην πρωτεύουσα δεν ανταποκρινόταν πλέον στις ανάγκες και στις προτεραιότητές της.

Η επαφή με τη φύση, η καλλιέργεια της γης και η προσπάθεια για μεγαλύτερη αυτονομία έγιναν σταδιακά βασικά στοιχεία της ζωής που ήθελε να δημιουργήσει.

Για να προετοιμαστεί, ασχολήθηκε με τη βιώσιμη καλλιέργεια και απέκτησε γνώσεις που θα μπορούσαν να της φανούν χρήσιμες στη νέα της καθημερινότητα.

Η μετάβαση από μια μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα σε έναν οικισμό εννέα ανθρώπων ήταν τεράστια. Ωστόσο, η ίδια υποστηρίζει ότι δεν φοβήθηκε την απομόνωση.

Αντίθετα, αυτό που την ανησυχούσε περισσότερο ήταν η αβεβαιότητα που ένιωθε στην πόλη.

Ένα χωριό εννέα ανθρώπων έγινε η νέα της οικογένεια

Η Lucía δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο για να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον.

Οι ελάχιστοι κάτοικοι του χωριού την υποδέχθηκαν και, σύμφωνα με την ίδια, η καθημερινότητα εκεί δημιούργησε μια αίσθηση κοινότητας που δεν είχε γνωρίσει στη Μαδρίτη.

Στην πρωτεύουσα, όπως περιγράφει, μπορούσε να ζει για χρόνια δίπλα σε ανθρώπους χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζει τους γείτονές της. Στο μικρό χωριό, αντίθετα, σχεδόν κάθε μετακίνησή της συνοδεύεται από έναν χαιρετισμό ή μια σύντομη κουβέντα.

Η κοινωνική ζωή είναι μικρή, αλλά πολύ πιο άμεση. Για τη νεαρή γυναίκα, αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της νέας της ζωής.

Το κόστος ζωής είναι το μεγάλο πλεονέκτημα

Εκτός από την ηρεμία και την επαφή με τη φύση, η μετακόμιση είχε και ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα: το εξαιρετικά χαμηλό κόστος καθημερινής διαβίωσης.

Η Lucía έχει οργανώσει τη ζωή της με τέτοιο τρόπο ώστε να παράγει μεγάλο μέρος όσων χρειάζεται μόνη της. Διαθέτει λαχανόκηπο και καλλιεργεί τα δικά της προϊόντα, περιορίζοντας σημαντικά τις αγορές από τα καταστήματα.

Το ποσό που διαθέτει για τα ψώνια του σούπερ μάρκετ ανέρχεται περίπου στα 50 ευρώ τον μήνα, καθώς αγοράζει κυρίως προϊόντα που δεν μπορεί να παράγει η ίδια, όπως βασικά είδη διατροφής.

Το μεγαλύτερο μηνιαίο έξοδο αφορά τα ζώα της, για τα οποία οι δαπάνες φτάνουν περίπου τα 150 ευρώ.

Η λογική της είναι απλή: όσο περισσότερα μπορεί να παράγει μόνη της, τόσο λιγότερα χρειάζεται να αγοράζει.

Η ζωή μακριά από την πόλη

Η καθημερινότητα της 27χρονης έχει πλέον ελάχιστη σχέση με εκείνη που είχε στη Μαδρίτη. Η ζωή της περιστρέφεται γύρω από το σπίτι, τη γη, τις καλλιέργειες και τα ζώα. Οι εργασίες είναι περισσότερες και απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, όμως η ίδια θεωρεί ότι το αντάλλαγμα είναι ένας τρόπος ζωής που της ταιριάζει περισσότερο.

Το σπίτι που αγόρασε βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία ανακαίνισης και η Lucía προχωρά στα έργα σταδιακά.

Δεν επιδιώκει μια πολυτελή κατοικία. Προτεραιότητά της είναι να δημιουργήσει έναν λειτουργικό χώρο που θα της επιτρέπει να ζει με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αυτονομία.

Παράλληλα, η ενασχόληση με τη γη δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα χόμπι, αλλά βασικό κομμάτι της καθημερινότητάς της.

Από τα 6.000 ευρώ σε μια νέα ζωή

Η αγορά ενός παλιού σπιτιού σε έναν σχεδόν άδειο οικισμό μπορεί να φαίνεται παράξενη επιλογή για έναν άνθρωπο μόλις 27 ετών.

Για τη Lucía, όμως, ήταν μια επένδυση σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Το χαμηλό κόστος αγοράς της κατοικίας τής έδωσε τη δυνατότητα να αποκτήσει τη δική της γη και να ξεκινήσει ένα εγχείρημα αυτάρκειας, μακριά από το υψηλό κόστος στέγασης και τις απαιτήσεις της ζωής σε μια μεγάλη πόλη.

Η ιστορία της δείχνει έναν διαφορετικό δρόμο που επιλέγουν ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι: την εγκατάλειψη των μεγαλουπόλεων και την επιστροφή σε μικρές κοινότητες, όπου η ζωή είναι πιο αργή, η επαφή με τη φύση άμεση και το κόστος σε αρκετές περιπτώσεις σημαντικά χαμηλότερο.

Για τη συγκεκριμένη 27χρονη, το πείραμα έχει ήδη ξεκινήσει. Και σε ένα χωριό με μόλις εννέα κατοίκους, φαίνεται πως βρήκε τελικά τον χώρο που αναζητούσε για να χτίσει τη ζωή που ήθελε.