Αυτή ήταν η 8η ήπειρος της Γης: Πώς ήρθε το καταστροφικό της τέλος και η σύνδεση με την μυθική Αυτοκρατορία της Μου

Μια τεράστια βυθισμένη γεωλογική μάζα στον Νότιο Ειρηνικό ενισχύει την άποψη πολλών επιστημόνων ότι η Γη διέθετε και όγδοη ήπειρο.

Η λεγόμενη Ζηλανδία εκτείνεται σε έκταση εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Μόνο ορισμένα τμήματά της, όπως η Νέα Ζηλανδία και η Νέα Καληδονία, παραμένουν ορατά μέχρι και σήμερα.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η Ζηλανδία πληροί τα βασικά κριτήρια μιας ηπείρου, καθώς διαθέτει ξεχωριστό ηπειρωτικό φλοιό, μεγαλύτερο πάχος από τον συνηθισμένο ωκεάνιο πυθμένα και χαρακτηριστικά πετρώματα ηπειρωτικής προέλευσης.

Η περιοχή αποτελούσε κάποτε τμήμα της αρχαίας υπερηπείρου Γκοντβάνα, πριν αποσπαστεί λόγω τεκτονικών διεργασιών.

Με την πάροδο εκατομμυρίων ετών ο φλοιός της λέπτυνε και η μεγαλύτερη έκτασή της βυθίστηκε σταδιακά.

Ισχυρά φυσικά φαινόμενα όπως σεισμοί, τσουνάμια, ισχυρές καταιγίδες και πλημμύρες οδήγησαν στο καταστροφικό της τέλος.

Οι πρόσφατες γεωλογικές μελέτες ενισχύουν την αναγνώρισή της ως ξεχωριστής ηπείρου, αναθεωρώντας την παραδοσιακή αντίληψη ότι υπήρχαν επτά ήπειροι στον πλανήτη Γη.

Οι 8 ήπειροι του πλανήτη, σύμφωνα με αυτό το γεωλογικό μοντέλο, είναι:

Ασία
Αφρική
Βόρεια Αμερική
Νότια Αμερική
Ανταρκτική
Ευρώπη
Αυστραλία (ή Ωκεανία)
Ζηλανδία (Η «χαμένη» ήπειρος)

Εδώ αρχίζουν τα παράξενα:

Μυθολογικά και σύμφωνα με τις θεωρίες των χαμένων ηπείρων, η περιβόητη Αυτοκρατορία της Μου βρισκόταν στην καρδιά του Ειρηνικού Ωκεανού και πολύ κοντά με αυτό που σήμερα αποκαλείται 8η ήπειρος.

Οι συγγραφείς και ερευνητές που τη διέδωσαν, βασιζόμενοι σε δικές τους ερμηνείες αρχαίων κειμένων, την τοποθετούσαν γεωγραφικά σε μια τεράστια περιοχή που κάλυπτε σχεδόν τον μισό Ειρηνικό:
Βόρειο όριο: Τα νησιά της Χαβάης.
Νότιο όριο: Τα νησιά Φίτζι και το νησί Μανγκάια (κοντά στις Νήσους Κουκ).
Ανατολικό όριο: Το Νησί του Πάσχα.
Δυτικό όριο: Οι Μαριάνες Νήσοι. 

Τι έλεγαν ότι πίστευαν οι αρχαίοι

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του μύθου (όπως ο Τζέιμς Τσέρτσγουαρντ), οι αρχαίοι λαοί γνώριζαν τη Μου ως την «Κοιτίδα της Ανθρωπότητας».

Τα απομονωμένα νησιά του Ειρηνικού (όπως τα μεγαλιθικά μνημεία στο Νησί του Πάσχα ή στο Πονπέι) θεωρούνταν από τους οπαδούς της θεωρίας ως οι κορυφές των βουνών της Μου που έμειναν πάνω από το νερό μετά την καταστροφή.