Φ.Μερτς για το ασφαλιστικό της Γερμανίας: Σύνταξη στα 70 και τέλος στην πρόωρη αποχώρηση

Σε τροχιά βαθιών μεταρρυθμίσεων εισέρχεται το συνταξιοδοτικό σύστημα της Γερμανίας, καθώς η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς εξετάζει ένα εκτεταμένο πακέτο αλλαγών με στόχο τη διασφάλιση της βιωσιμότητάς του απέναντι στις αυξανόμενες δημογραφικές προκλήσεις.

Βασικός άξονας των προτάσεων αποτελεί η σταδιακή αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, το οποίο προβλέπεται να φτάσει τα 70 έτη τις επόμενες δεκαετίες, μέσα από τη σύνδεσή του με την άνοδο του προσδόκιμου ζωής. Για όσους πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν στις αρχές της δεκαετίας του 2030, το όριο παραμένει στα 67 χρόνια, ωστόσο η κατεύθυνση για το μέλλον είναι σαφώς ανοδική.

Το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης τη διεύρυνση της ασφαλιστικής βάσης, με την ένταξη περισσότερων επαγγελματικών κατηγοριών στο σύστημα εισφορών, μεταξύ των οποίων δημόσιοι υπάλληλοι και αυτοαπασχολούμενοι. Στόχος είναι η ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων και η δημιουργία μεγαλύτερων αποθεματικών για τις επόμενες γενιές.

Παράλληλα, προτείνεται η επένδυση μέρους των ασφαλιστικών εισφορών στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε μια προσπάθεια να αυξηθούν οι αποδόσεις του συστήματος και να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη χρηματοδότησή του.

Ιδιαίτερες αντιδράσεις προκαλεί η πρόβλεψη για κατάργηση της πρόωρης συνταξιοδότησης χωρίς περικοπές για όσους έχουν συμπληρώσει 45 έτη εργασίας. Συνδικάτα και πολιτικές δυνάμεις εκφράζουν φόβους ότι το μέτρο θα επιβαρύνει κυρίως εργαζομένους σε απαιτητικά χειρωνακτικά επαγγέλματα, ενώ οι υποστηρικτές της μεταρρύθμισης υποστηρίζουν ότι το υφιστάμενο καθεστώς ωφελούσε κυρίως εργαζομένους με υψηλότερα εισοδήματα και αδιάλειπτη επαγγελματική πορεία.

Ο καγκελάριος Μερτς εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει στις αλλαγές, χαρακτηρίζοντάς τες αναγκαίες για τη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ των γενεών και την προστασία της γερμανικής οικονομίας από τις πιέσεις που δημιουργεί η γήρανση του πληθυσμού.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου θεωρείται κομβικής σημασίας για την κυβέρνηση, η οποία επιδιώκει να ολοκληρώσει τη μεταρρύθμιση πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών του κοινοβουλίου, σε μια προσπάθεια να δώσει σαφές στίγμα οικονομικής και πολιτικής σταθερότητας.