
Η πρόσφατη ανακάλυψη ενός σπάνιου απολιθώματος από έναν ερασιτέχνη ερευνητή στη Λάιμ Ρέτζις επανέφερε το ενδιαφέρον για τον λόγο που η «Ακτή του Ιουράσιου» και η Νήσος Ουάιτ αποτελούν από τις πλουσιότερες περιοχές σε προϊστορικά ευρήματα δεινοσαύρων στη Βρετανία.
Οι δύο περιοχές που καλύπτουν γεωλογικά στρώματα από την Τριαδική έως την Κρητιδική περίοδο, λειτουργούν ως ένα φυσικό «αρχείο» της ζωής των δεινοσαύρων και των θαλάσσιων ερπετών.
Στην Ιουράσια περίοδο, κυριαρχούσαν θαλάσσια είδη όπως ιχθυόσαυροι και πλειόσαυροι, ενώ η Νήσος Ουάιτ, κατά την Κρητιδική, φιλοξενούσε μεγάλη ποικιλία δεινοσαύρων της ξηράς.
Σύμφωνα με το BBC, η συνεχής διάβρωση των ακτών αποτελεί τον βασικό παράγοντα που αποκαλύπτει νέα απολιθώματα, καθώς τα κύματα απογυμνώνουν διαρκώς τα γεωλογικά στρώματα και φέρνουν στην επιφάνεια οστά, κοχύλια και άλλα ίχνη ζωής εκατομμυρίων ετών.
Στο Ντόρσετ εντοπίζονται κυρίως θαλάσσια απολιθώματα, όπως κρανία πλειόσαυρων και αμμωνίτες, ενώ στη Νήσο Ουάιτ έχουν βρεθεί σημαντικά ευρήματα δεινοσαύρων όπως Iguanodon, Baryonyx και Neovenator, καθώς και μεγάλα αρπακτικά είδη.
Περιστασιακά ανακαλύπτονται ολοένα και περισσότερο και πτερόσαυροι ή χερσαίοι δεινόσαυροι που μεταφέρθηκαν στη θάλασσα.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η περιοχή αποτελεί μοναδικό πεδίο έρευνας, αλλά συνιστούν προσοχή στους ερασιτέχνες συλλέκτες, ώστε να προστατεύεται τόσο η ασφάλεια όσο και η επιστημονική αξία των ευρημάτων.