Παράτησε τη λογιστική και έγινε ταριχευτής φρύνων (φώτο)

Στους καταψύκτες του εργαστηρίου του βρίσκονται 531 νεκροί φρύνοι. Μέχρι τα Χριστούγεννα, ορισμένοι θα φορούν σκουφάκια του Άγιου Βασίλη, ενώ άλλοι θα μετατραπούν σε διακοσμητικές φιγούρες που κρατούν μικροσκοπικά μπουκάλια αλκοόλ ή παίζουν γιουκαλίλι.

Για τον Μίθραμ Σελβαρατνάμ, αυτή είναι πλέον η καθημερινότητα. Ο πρώην λογιστής εγκατέλειψε την εταιρική ζωή και δημιούργησε στο Ντάργουιν της Αυστραλίας μια επιχείρηση που αξιοποιεί νεκρούς φρύνους και υπολείμματα άλλων ζώων, μετατρέποντάς τα σε αναμνηστικά που δύσκολα περνούν απαρατήρητα.

Πριν από 16 χρόνια, όταν έφτασε από τη Μαλαισία στην Αυστραλία για να σπουδάσει λογιστική, δύσκολα θα φανταζόταν ότι θα ακολουθούσε αυτή την επαγγελματική πορεία. «Όταν μεγάλωνα, τα πάντα αφορούσαν τον ανταγωνισμό για την επαγγελματική επιτυχία», θυμάται.

Από το γραφείο στη διαφορετική επαγγελματική ζωή

Η απόφαση να αλλάξει κατεύθυνση ήρθε όταν εργαζόταν ως λογιστής πλήρους απασχόλησης στη Μελβούρνη. Η καθημερινότητα στο γραφείο, από τις εννέα το πρωί έως τις πέντε το απόγευμα, δεν τον ικανοποιούσε πλέον.

«Έκανα αυτή την εταιρική ζωή, από τις εννέα το πρωί μέχρι τις πέντε το απόγευμα, κλεισμένος σε ένα γραφείο, και ένιωθα ότι η ζωή είχε κάτι περισσότερο», αναφέρει.

Η ευκαιρία παρουσιάστηκε το 2017, όταν η θεία του, η οποία διατηρούσε επί χρόνια πάγκο με κάρι στις γνωστές αγορές Mindil του Ντάργουιν, τον ενημέρωσε ότι πωλούνταν ένας γειτονικός πάγκος με αναμνηστικά της Βόρειας Επικράτειας της Αυστραλίας.

Ο Σελβαρατνάμ αποφάσισε να αγοράσει την επιχείρηση και να δοκιμάσει κάτι εντελώς διαφορετικό από τη λογιστική.

Πώς έμαθε να ταριχεύει φρύνους

Αρχικά, προμηθευόταν τους ταριχευμένους φρύνους από έναν ειδικό στο Κουίνσλαντ. Όταν εκείνος αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί, ο νέος επιχειρηματίας βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα: να εγκαταλείψει τη δραστηριότητα ή να μάθει να κατασκευάζει μόνος του τα προϊόντα που πουλούσε.

«Πριν αρχίσω να το κάνω αυτό, με το ζόρι μπορούσα να πιάσω έναν φρύνο», λέει χαρακτηριστικά.

Τελικά, ταξίδεψε στο Τάουνσβιλ και παρακολούθησε ένα εντατικό διήμερο πρόγραμμα εκμάθησης ταρίχευσης. Εκεί έμαθε τις βασικές τεχνικές για την αφαίρεση των εσωτερικών οργάνων, την επεξεργασία του δέρματος, την πλήρωση του σώματος και την αποξήρανσή του.

Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί βερνίκι και χρώματα, ώστε να δίνει στα τελικά προϊόντα την εμφάνιση που επιθυμεί. Με τον κατάλληλο εξοπλισμό, γάντια και έναν φακό κεφαλής, άρχισε να αναζητά φρύνους σε γήπεδα γκολφ και κήπους, ξεπερνώντας σταδιακά την αρχική του αποστροφή για τη διαδικασία.

Οι 531 φρύνοι που θα γίνουν χριστουγεννιάτικα αναμνηστικά

Η προμήθεια των ζώων δεν βασίζεται αποκλειστικά στη δική του αναζήτηση. Στη Βόρεια Επικράτεια διοργανώνονται δράσεις γνωστές ως «toad busts», κατά τις οποίες κάτοικοι και εθελοντές συγκεντρώνουν φρύνους-καλάμια, με στόχο τον περιορισμό του πληθυσμού τους.

Σε αυτές τις εξορμήσεις μπορούν να συγκεντρωθούν εκατοντάδες νεκροί φρύνοι μέσα σε μία νύχτα. Μία πρόσφατη δράση στο Territory Wildlife Park, ένα πάρκο άγριας ζωής κοντά στο Ντάργουιν, εξασφάλισε στον Σελβαρατνάμ 531 φρύνους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στους καταψύκτες του εργαστηρίου του στην περιοχή Λινίαρ.

Η ποσότητα αυτή έφτασε την κατάλληλη στιγμή, καθώς προετοιμάζει τις χριστουγεννιάτικες παραγγελίες του. Στη συλλογή του υπάρχουν ήδη φρύνοι που κρατούν μικροσκοπικά μπουκάλια ρούμι, φιγούρες που παίζουν γιουκαλίλι και άλλα πρωτότυπα διακοσμητικά.

Ο φύλακας του Territory Wildlife Park, Λουκ Χέαρ, εξηγεί ότι οι δράσεις περιορισμού των φρύνων έχουν διπλό σκοπό: να μειώσουν τον αριθμό τους και να ενημερώσουν το κοινό για τις επιπτώσεις τους στην αυστραλιανή άγρια ζωή.

«Οι φρύνοι-καλάμια αποτελούν σημαντική απειλή για πολλά αυτόχθονα είδη. Πολλά από τα ζώα μας δεν μπορούν να αντέξουν τις τοξίνες τους και, όταν τους φάνε ή επιχειρήσουν να τους φάνε, συχνά πεθαίνουν», αναφέρει. Σύμφωνα με τον ίδιο, στο πάρκο ενδέχεται να υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες φρύνοι-καλάμια.

Από τους φρύνους στα κρανία και τα δόντια κροκοδείλων

Η δραστηριότητα του Σελβαρατνάμ δεν περιορίζεται στους φρύνους. Στο εργαστήριό του υπάρχουν επίσης καταψύκτες με κεφάλια κροκοδείλων, εργαλεία ταρίχευσης και εξοπλισμός επεξεργασίας δέρματος.

Η ενασχόλησή του με τα κρανία κροκοδείλων ξεκίνησε περίπου έναν χρόνο μετά την έναρξη της επιχείρησής του. Αρχικά τα αγόραζε από προμηθευτή, μέχρι που και εκείνος αποσύρθηκε από τη δραστηριότητα.

Αυτή τη φορά, ο Σελβαρατνάμ έμαθε τη διαδικασία τηλεφωνικά, με τη βοήθεια του προμηθευτή του, και στη συνέχεια βελτίωσε τις τεχνικές του μέσα από τον πειραματισμό.

Τα κρανία προέρχονται από κροκοδειλοτροφεία της Βόρειας Επικράτειας και αποτελούν παραπροϊόν της λειτουργίας τους. Στη συλλογή του περιλαμβάνονται επίσης δόντια κροκοδείλων, κεφάλια βουβαλιών και διάφορα δερμάτινα είδη.

Πρόσφατα, μάλιστα, άρχισε να πειραματίζεται και με την ταρίχευση του μπαραμούντι, ενός χαρακτηριστικού ψαριού της περιοχής.

«Είναι πράγματα που κανονικά οι άνθρωποι απλώς πετούν, επειδή δεν υπάρχει άλλη χρήση για τα κεφάλια και τα κουφάρια. Το να μπορείς να τους δώσεις μια δεύτερη ζωή είναι ωραίο», σημειώνει.

Για τον πρώην λογιστή, η αλλαγή επαγγελματικής πορείας δεν ήταν μέρος κάποιου αρχικού σχεδίου. Σήμερα, ωστόσο, έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια εξειδικευμένη επιχείρηση, αξιοποιώντας υλικά που διαφορετικά θα κατέληγαν στα απορρίμματα και μετατρέποντάς τα σε αναμνηστικά που αποτελούν μια ιδιαίτερη εκδοχή της αυστραλιανής άγριας ζωής.