Τι θα γινόταν αν άνοιγε σήμερα ένας ασύλητος τάφος Αιγύπτιου Φαραώ;

Η ανακάλυψη ενός εντελώς ασύλητου βασιλικού τάφου στην Αίγυπτο θα ήταν πιθανότατα ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά γεγονότα του αιώνα. Η εικόνα όμως δεν θα έμοιαζε με κινηματογραφική ταινία, όπου ένας αρχαιολόγος σπάει μια πέτρα, μπαίνει με έναν φακό και μέσα σε λίγα λεπτά ανοίγει τη σαρκοφάγο.

Στην πραγματικότητα, το πιθανότερο είναι ότι οι επιστήμονες θα περνούσαν εβδομάδες ή και μήνες εξετάζοντας τον χώρο πριν αγγίξουν οτιδήποτε. Ένας σφραγισμένος τάφος αποτελεί ένα εύθραυστο μικροπεριβάλλον που μπορεί να αλλάξει δραματικά μόλις εισέλθει εξωτερικός αέρας.

Πρώτα θα έμπαιναν… μηχανήματα

Πριν ανοίξει πλήρως μια είσοδος, οι αρχαιολόγοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μικροσκοπικές κάμερες, σαρωτές, θερμικές μετρήσεις και άλλες μη επεμβατικές τεχνικές. Θα ήθελαν να γνωρίζουν αν υπάρχουν θάλαμοι, αντικείμενα, τοιχογραφίες ή κατασκευές που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν.

Θα καταγραφόταν επίσης η θερμοκρασία, η υγρασία και η ποιότητα του αέρα. Αν ένα δωμάτιο έχει παραμείνει κλειστό για χιλιάδες χρόνια, οποιαδήποτε απότομη αλλαγή μπορεί να επηρεάσει ξύλο, υφάσματα, χρώματα και οργανικά υπολείμματα.

Η «κατάρα του Φαραώ» δεν θα ήταν το πρόβλημα

Οι ιστορίες περί κατάρας έγιναν παγκοσμίως γνωστές μετά την ανακάλυψη του τάφου του Τουταγχαμών. Από επιστημονική άποψη όμως, οι πραγματικοί κίνδυνοι μέσα σε έναν αρχαίο κλειστό χώρο είναι πολύ πιο πεζοί: σκόνη, μούχλα, μικροοργανισμοί, ασταθείς επιφάνειες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συσσώρευση επικίνδυνων αερίων.

Γι’ αυτό η ομάδα θα χρησιμοποιούσε προστατευτικό εξοπλισμό και θα έμπαινε στον χώρο σταδιακά. Η ιδέα ότι μια αρχαία «θανατηφόρα μυρωδιά» θα σκότωνε όποιον ανοίξει την πόρτα ανήκει περισσότερο στον κινηματογράφο παρά στην πραγματική αρχαιολογία.

Η μούμια δεν θα άνοιγε αμέσως

Αν μέσα υπήρχε σαρκοφάγος, το τελευταίο πράγμα που θα έκαναν οι επιστήμονες θα ήταν να τη διαλύσουν για να δουν τι υπάρχει μέσα. Σύγχρονες απεικονιστικές τεχνικές μπορούν να εξετάσουν μια μούμια χωρίς να αφαιρεθούν οι επίδεσμοι και χωρίς να προκληθεί σημαντική ζημιά.

Μια βασιλική μούμια θα μπορούσε να προσφέρει πληροφορίες για την ηλικία, την κατάσταση της υγείας, τραυματισμούς και πιθανές συγγενικές σχέσεις. Αναλύσεις DNA και ισοτόπων θα μπορούσαν επίσης, αν το υλικό ήταν κατάλληλο, να βοηθήσουν στην ταυτοποίηση και στην κατανόηση της καταγωγής ή της διατροφής του νεκρού.

Τα αντικείμενα θα μπορούσαν να είναι ανεκτίμητα

Ένας πραγματικά ασύλητος τάφος θα είχε ιδιαίτερη σημασία επειδή τα αντικείμενα θα βρίσκονταν στην αρχική τους θέση. Κοσμήματα, αγγεία, έπιπλα, όπλα, τρόφιμα, φυτικά κατάλοιπα και τελετουργικά αντικείμενα θα μπορούσαν να αποκαλύψουν όχι μόνο τον πλούτο του Φαραώ αλλά και τον ακριβή τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε η ταφή.

Ιδιαίτερα σημαντικές θα ήταν πιθανές επιγραφές. Ένα όνομα, ένας τίτλος ή άγνωστα κείμενα θα μπορούσαν ακόμη και να αλλάξουν όσα γνωρίζουμε για μια περίοδο της αιγυπτιακής ιστορίας.

Και μετά θα ξεκινούσε η πιο δύσκολη δουλειά

Η πραγματική πρόκληση δεν είναι να βρεις ένα αρχαίο αντικείμενο αλλά να το διατηρήσεις. Ένα ξύλινο αντικείμενο που παρέμεινε σταθερό για τρεις χιλιάδες χρόνια μπορεί να αρχίσει να αποσυντίθεται όταν αλλάξει η υγρασία, ενώ χρωστικές ουσίες μπορούν να αλλοιωθούν με την έκθεση στο φως και στον αέρα.

Γι’ αυτό ένας νέος ασύλητος φαραωνικός τάφος πιθανότατα θα άνοιγε εξαιρετικά αργά. Κάθε αντικείμενο θα φωτογραφιζόταν, θα σαρώνονταν οι θέσεις του και θα καταγραφόταν πριν μετακινηθεί έστω και λίγα εκατοστά.

Και αν η ανακάλυψη αφορούσε έναν άγνωστο ή χαμένο Φαραώ, τότε δεν θα μιλούσαμε απλώς για έναν τάφο γεμάτο χρυσά αντικείμενα, αλλά για μια ολόκληρη σελίδα της Ιστορίας που παρέμενε κλειστή για χιλιάδες χρόνια.