700.000 επιχειρήσεις δεν έχουν χρηματοδότηση – Οι τράπεζες τις έχουν «ξεγράψει»

Ένα τεράστιο και παραγωγικό τμήμα της ελληνικής οικονομίας – που αντιπροσωπεύει περίπου το 30% του συνόλου – βρίσκεται εκτός τραπεζικού συστήματος και στα χέρια των servicers, χωρίς καμία ουσιαστική δυνατότητα χρηματοδότησης.

Την ανησυχητική αυτή διαπίστωση έκανε ο πρόεδρος της Eurobank, Γιώργος Ζανιάς, μιλώντας στον Κύκλο Ιδεών.

Όπως τόνισε, αυτό το μεγάλο κομμάτι της οικονομίας «δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί», δημιουργώντας ένα δομικό κενό που περιορίζει την ανάπτυξη.

Σε άλλο πάνελ της ίδιας διοργάνωσης, ο πρόεδρος της Lyktos Group Μιχάλης Σάλλας προσδιόρισε τον αριθμό σε περίπου 700.000 επιχειρήσεις και νοικοκυριά που έχουν βρεθεί στο οικονομικό περιθώριο.Η «τιμωρητική λογική» των μνημονίωνΟ κ. Σάλλας επισήμανε ότι πολλές επιχειρήσεις έπεσαν θύματα της τιμωρητικής λογικής των μνημονίων.

Μεταξύ άλλων, φορολογήθηκαν ακόμα και τα μέχρι τότε αφορολόγητα αποθεματικά τους, με αποτέλεσμα να στερηθούν κεφαλαιακούς πόρους και ρευστότητα. Αυτό οδήγησε σε οικονομικό στραγγαλισμό πολλές υγιείς επιχειρήσεις.

«Πλέον το πρόβλημα δεν είναι οι πόροι», τόνισε ο Σάλλας, «αλλά η απουσία ενός ορθολογικού, πολυετούς σχεδιασμού για τη διάθεσή τους και τη σύνδεσή τους με τα μεγάλα έργα».

Η μεγάλη αντίφαση

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί μια επικίνδυνη διπλή εικόνα για την ελληνική οικονομία:

από τη μία πλευρά οι τράπεζες καταγράφουν ιστορικά υψηλά κέρδη, από την άλλη ένα τεράστιο παραγωγικό κομμάτι της χώρας παραμένει «ξεγραμμένο», χωρίς πρόσβαση σε χρηματοδότηση.

Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί η ανάπτυξη του ΑΕΠ δεν μεταφράζεται σε ουσιαστική βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος και της καθημερινότητας πολιτών και επιχειρήσεων.

Η έλλειψη ρευστότητας και η υψηλή εξάρτηση από servicers λειτουργεί ως τροχοπέδη στην πραγματική οικονομία, ιδίως στη μεσαία και μικρή επιχειρηματικότητα.

Η κυβέρνηση και το οικονομικό επιτελείο καλούνται να αντιμετωπίσουν αυτό το δομικό πρόβλημα, πέρα από τις επιμέρους παρεμβάσεις και επιδοτήσεις.

Διαφορετικά, η απόκλιση μεταξύ μακροοικονομικών επιδόσεων και κοινωνικής πραγματικότητας θα συνεχίσει να διευρύνεται, με απρόβλεπτες πολιτικές και οικονομικές συνέπειες.