
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρότεινε χθες, στο συνέδριο του «Βήματος» το build to rent ως εργαλείο για τη στεγαστική κρίση: Εταιρείες να χτίζουν ολόκληρα συγκροτήματα όχι για πώληση, αλλά για να τα κρατούν και να τα νοικιάζουν μακροχρόνια.
Το κίνητρο που έβαλε στο τραπέζι είναι πολεοδομικό. Περισσότερα τετραγωνικά και, ενδεχομένως, ένας ή δύο επιπλέον όροφοι, με το επιχείρημα ότι η Αθήνα είναι ήδη πυκνή και δεν έχει άλλο οικόπεδο.
Στην πρόταση, όπως διατυπώθηκε, δεν ανακοινώθηκε πλαφόν ενοικίου, ποσοστό κοινωνικής κατοικίας ούτε έκπτωση επί της αγοράς.
Υπάρχει ήδη πρόγραμμα «Κατασκευάζω – Νοικιάζω», που είναι νόμος του 2026, για νομικά πρόσωπα που χτίζουν ή μετατρέπουν κτίρια και τα διαθέτουν για μίσθωση τουλάχιστον δέκα ετών, με προκαθορισμένο μίσθωμα.
Το ύψος του ενοικίου παραπέμπεται σε κοινή υπουργική απόφαση. Στη Βρετανία, όπου το μοντέλο αυτό υπάρχει εδώ και χρόνια, η εθνική οδηγία θέτει ως σημείο αναφοράς το 20% των κατοικιών σε affordable private rent, τουλάχιστον 20% κάτω από το τοπικό ενοίκιο αγοράς, μαζί με τα κοινόχρηστα, και σε μόνιμη βάση.
Ο δήμος μπορεί να ορίσει άλλο ποσοστό, αν το τεκμηριώσει, και ο κατασκευαστής μπορεί κατ’ εξαίρεση να επικαλεστεί την βιωσιμότητα. Δεν είναι απόλυτος ο νόμος σε κάθε έργο. Είναι, όμως, ο κανόνας από τον οποίο ξεκινά η διαπραγμάτευση.
Εδώ η διαπραγμάτευση, προς το παρόν, ξεκινά από τον όροφο. Η κυβέρνηση λέει ότι χωρίς επιπλέον ύψος δεν θα χτιστούν κατοικίες για ενοικίαση και άρα δεν θα αυξηθεί η προσφορά.
Η ένσταση είναι ότι το μπόνους δόμησης παραχωρείται πριν οριστεί ποιος θα μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο!
